Αβερρόης

   ΑΡΧΙΚΗ

Αβερρόης 1126 έως 1198 (72)

Η αμάθεια οδηγεί στον φόβο. Ο φόβος οδηγεί στο μίσος. Το μίσος οδηγεί στην βία. Αυτή είναι η εξίσωση.

ΑΠΟΦΘΕΓΜΑΤΑ

Η Φιλοσοφία του

Σύμφωνα με τον Αβερρόη, δεν υπάρχει σύγκρουση μεταξύ θρησκείας και φιλοσοφίας, αλλά μάλλον πρόκειται για διαφορετικούς δρόμους από τους οποίους φτάνουμε στην ίδια αλήθεια. Πίστευε στην αιωνιότητα του σύμπαντος και ότι η ψυχή αποτελείται από δύο μέρη, την ατομική (που δεν είναι αιώνια) και τη Θεία. Όσον αφορά την αλήθεια, υπάρχουν δύο είδη γνώσης της, κατ αυτόν. Η πρώτη είναι η γνώση της αλήθειας της θρησκείας που βασίζεται στην πίστη και ως εκ τούτου δεν μπορεί να ελεγχθεί, ούτε απαιτείται κάποιος να εκπαιδευτεί για να την κατανοήσει. Η δεύτερη γνώση της αλήθειας είναι η φιλοσοφία, η οποία προορίζεται για λίγους τυχερούς που έχουν την πνευματική ικανότητα για να μπορέσουν να την μελετήσουν.
Ο Αβερρόης (14 Απριλίου 1126 - 10 Δεκεμβρίου 1198) ήταν φιλόσοφος, νομικός, γιατρός και θεολόγος. Γεννήθηκε στην Κόρδοβα, της αραβοκρατούμενης υπό ένα αυστηρό ισλαμικό καθεστώς Ισπανίας και ήταν μέλος μιας εύπορης οικογένειας νομικών. Μετά από σπουδές χρόνων, διορίστηκε καδής, δηλαδή ισλαμικός δικαστής στη Σεβίλλη (1169) και έπειτα στη Κόρδοβα (1184). Δεν σταμάτησε τις σπουδές του, την διδασκαλία σε νεαρούς μαθητές καθώς είχε ιδρύσει τη δική του σχολή, και την έρευνα πάνω στο έργο του Αριστοτέλη. Διάβαζε τα έργα του μεγάλου Έλληνα Φιλόσοφου από συριακές μεταφράσεις και έγραφε σχόλια στα Αραβικά. Η μετάφραση αυτών των σχολίων στα Λατινικά άνοιξε τον δρόμο για να ανακαλύψει η μεσαιωνική δύση τον μεγάλο Έλληνα φιλόσοφο. Αργότερα έγιναν μεταφράσεις στα λατινικά από το πρωτότυπο αρχαιοελληνικό κείμενο και τότε (16ος -17ος αιώνας) επικράτησε η αυθεντική αριστοτελική διδασκαλία καταρρίπτοντας τον αριστοτελικό αβερροϊσμό.

Ο Αβερρόης απέκτησε μεγάλη φήμη με την πολυμάθεια του, συγχρόνως απέκτησε και πολλούς εχθρούς, τόσο ανάμεσα στους φανατικούς πιστούς που απέρριπταν οτιδήποτε καινοτόμο, όσο και από πνευματικούς δασκάλους που ζήλεψαν την δόξα του και τον κατηγόρησαν ως εχθρό του Κορανίου. Ο Αβερρόης φυλακίστηκε, εξορίστηκε, δημεύτηκε η περιουσία του, ρίχτηκε στην πυρά η βιβλιοθήκη του. Έζησε τα τελευταία του χρόνια σε έσχατη φτώχεια, μέχρι που ο ηγεμόνας που τον είχε εξορίσει πέθανε και ο διάδοχος του τον κάλεσε πίσω στο Μαρακές, θέλοντας να τον αποκαταστήσει επαναφέροντας τον στην προηγούμενη θέση του. Όμως ήταν αργά, ο Αβερρόης άρρωστος και απογοητευμένος, πέθανε λίγους μήνες αργότερα, σε ηλικία 72 ετών.