-528


Βουδιστική
Ινδία

    ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟΥ

Ο Σιντάρτα Γκαουντάμα, Ινδός πρίγκιπας γεννημένος το 563 π.Χ, μεγάλωνε μέσα στο παλάτι ενός από τα εκατοντάδες βασίλεια της Ινδικής χερσονήσου στο σημερινό Νεπάλ και σύμφωνα με την παράδοση, βγήκε μια μέρα στον έξω κόσμο και ήρθε σε επαφή με την αρρώστια, τα γηρατειά και το θάνατο. Αποσβολωμένος από αυτά που είδε, εγκατέλειψε το παλάτι και ξεκίνησε την περιπλάνηση. Το -528 κάθισε κάτω από ένα δέντρο και βρήκε την φώτιση, στη συνέχεια αφιέρωσε την ζωή του στην διάδοση αυτών που είχε μάθει και που οδήγησαν στην εγκαθίδρυση του βουδισμού. Κεντρικό θέμα του βουδισμού είναι η άποψη πως τα δεινά του κόσμου ξεκινούν από την εγωιστική επιθυμία, σκοπός της ζωής θα πρέπει να είναι η κατάκτηση της νιρβάνας μέσω της εξάλειψης της επιθυμίας. Την ίδια περίοδο με τους βουδιστές, εμφανίστηκαν στην Ινδία και οι ζαϊνιστές μοναχοί οι οποίοι κυκλοφορούσαν γυμνοί, δεν έτρωγαν κρέας και δεν σκότωναν κανέναν πλάσμα της φύσης, ενώ σε ένα άλλο κομμάτι του πληθυσμού επικρατούσε ο ινδουισμός.

Photo
Στα τέλη του 6ου αι. π.Χ., η περιοχή του Ινδού καταλήφθηκε από τους Πέρσες και παρέμεινε στην κατοχή τους για δύο περίπου αιώνες, μέχρι την κατάκτηση της από το Μ. Αλέξανδρο (326-325 π.Χ.) Εφτά χρόνια μετά τον θάνατο του Αλεξάνδρου η Ινδία κατόρθωσε να απελευθερωθεί, ένας ευφυής ηγέτης, ο Χαντραγκούπτα Μαουρία όχι μόνο έδιωξε τις μακεδονικές φρουρές αλλά ένωσε τα δεκα΄δες ινδικά βασίλεια σε ένα κράτος, γύρω στο 305 π.Χ. Τα επόμενα χρόνια κατάφερε να οργανώσει διοικητικά την απέραντη χώρα ώστε ο έλληνας περιηγητής Μεγασθένης να γράψει: Δεν υπάρχει ο θεσμός της δουλείας, οι άνθρωποι είναι χωρισμένοι σε επαγγελματικές κάστες και είναι ευχαριστημένοι με αυτή την διαίρεση, είναι απλοί στους τρόπους, εγκρατείς και σπανίως καταφεύγουν σε αντιδικίες, η ιεραρχία τηρείται ευλαβικά. Η διοίκηση ήταν αυστηρή με τους παρανόμους, βασιζόταν στην αρχή των αντιποίνων και προέβαινε σε βασανιστήρια, ακρωτηριασμούς και εκτελέσεις όπως συνηθιζόταν εκείνες τις εποχές, την ίδια ώρα ωστόσο συντηρούσε νοσοκομεία, πτωχοκομεία και φρόντιζαν για την τροφή των κατοίκων και των φτωχών σε περιόδους λιμών. Τα βουδιστικά και τα ζαϊνιστικά μοναστήρια έγιναν κέντρα δημοκρατίας και παιδείας καθώς δέχονται μέλη απ’ όλες τις τάξεις και από τα δύο φύλα.

Photo
Το 301 π.Χ ο Μαουρία ασπάστηκε το ζαϊνισμό και άφησε την εξουσία στον γιό του.Το 269 π.Χ ανέλαβε ο εγγονός Ασόκα, ο οποίος αποδείχτηκε εμπνευσμένος ηγέτης. Συνέχισε το έργο του παππού του και εξέδωσε το διάταγμα της ανοχής, με το οποίο καθιέρωνε και απαιτούσε τον σεβασμό όλων των θρησκευτικών αιρέσεων και την ομόνοια όλων των κατοίκων της μεγάλης αυτοκρατορίας. Κήρυξε τον νόμο της ευσέβειας, απαιτώντας από τους υπηκόους του, καλές πράξεις, οίκτο, μεγαλοψυχία, ειλικρίνεια και αγνότητα και επίσης απαγόρευσε την δολοφονία ζωντανών οργανισμών. Ο ίδιος έγινε αρχηγός της βουδιστικής εκκλησία και συνέβαλε στην διάδοση του βουδισμού στην Ασία καθώς εκτός από τα χιλιάδες μοναστήρια που έκτισε, έστειλε ιεραπόστολους σε όλες τις γύρω χώρες. Υπήρξε αγαπητός στον λαό αλλά μισητός στους Βραχμάνους που έχασαν τα κέρδη από τις θυσίες τις οποίες απαγόρευε. Στα γεράματα του έχασε τον θρόνο από εγγονούς και ανώτερους αυλικούς, μετά το θάνατο του, η Ινδία διασπάστηκε και πάλι σε εκατοντάδες μικρά κρατίδια.