Στο κάτω-κάτω εγώ αγάπησα έναν ποιητή. Δεν αγάπησα έναν ήρωα. Αν ήθελα ήρωα, θα αγαπούσα τον Ανδρούτσο.
Το να μπορώ να γράψω είναι η υπέρτατη ευτυχία μου και η μοναδική.
Θα πεθάνω μιαν αυγούλα μελαγχολική τ' Απρίλη/
όταν αντικρύ θ' ανοίγει μες στη γλάστρα μου δειλά/
ένα ρόδο -μια ζωούλα. Και θα μου κλειστούν τα χείλη/
και θα μου κλειστούν τα μάτια μοναχά τους σιωπηλά./
Θα πεθάνω μιαν αυγούλα θλιβερή σα τη ζωή μου,/
που η δροσιά της, κόμποι δάκρι θα κυλά πονετικό/
στ' άγιο χώμα που με ρόδα θα στολίζει τη γιορτή μου,/
στ' άγιο χώμα που θα μου 'ναι κρεβατάκι νεκρικό./
Όσ' αγάπησα στα χρόνια της ζωής μου θα σκορπίσουν/
και θ' αφανιστούν μακριά μου, σύννεφα καλοκαιριού./
Όσα μ' αγαπήσαν μόνο θα 'ρθουν να με χαιρετίσουν/
και χλωμά θα με φιλούνε σαν αχτίδες φεγγαριού./
Θα πεθάνω μιαν αυγούλα μελαγχολική τ' Απρίλη./
Η στερνή πνοή μου θα 'ρθει να στο πει και τότε πια,/
όση σ' απομέν' αγάπη, θα 'ναι σα θαμπό καντήλι/
-φτωχή θύμηση στου τάφου μου την απολησμονιά.
Περισσότερα
Αρχική Σελίδα
|