Βιογραφία
Ο Πιοτρ Κροπότκιν (1842 – 1921) ήταν Ρώσος επαναστάτης και αναρχικός, ένας από τους σημαντικότερους θεωρητικούς του αναρχοκομμουνισμού. Γεννήθηκε στην Μόσχα στις 9 Δεκεμβρίου σε μια αριστοκρατική οικογένεια, ο πατέρας του ήταν πρίγκιπας με μεγάλα τσιφλίκια και 1200 δουλοπάροικους, η μητέρα του κόρη Κοζάκου στρατηγού. Το 1857, σε ηλικία 14 ετών, στάλθηκε στο σώμα των Ακολούθων, το οποίο προετοίμαζε τα παιδιά της αριστοκρατίας για στρατιωτική καριέρα. Από το 1862 έως το 1867 υπηρέτησε ως αξιωματικός στη Σιβηρία όπου παράλληλα επιδόθηκε σε γεωγραφικές έρευνες και μελέτησε τα βιβλία του Γάλλου αναρχικού Προυντόν, του Άγγλου φιλόσοφου Τζον Στιούαρτ Μιλ και του συμπατριώτη του, πατέρα του ρωσικού σοσιαλισμού όπως αποκαλέστηκε, Αλεξάντερ Χέρτζεν.Το 1867 παραιτήθηκε από τον στρατό, γεγονός που δυσαρέστησε τον πατέρα του, ο οποίος τον αποκλήρωσε. Γράφτηκε στο Πανεπιστήμιο της Αγίας Πετρούπολης για σπουδές στα μαθηματικά και παράλληλα συνέχιζε τις γεωγραφικές του έρευνες σε Σουηδία και Φιλανδία. Tο 1871 αρνήθηκε τη θέση του γενικού γραμματέα της Ρωσικής Γεωγραφικής Εταιρείας και το 1872 αποποιήθηκε τον τίτλο του πρίγκιπα που κατείχε κληρονομικά και διακήρυξε ότι είναι αναρχικός αποφασισμένος να αφιερώσει τη ζωή του στον αγώνα για ισότητα και κοινωνική δικαιοσύνη.
Τον ίδιο χρόνο επισκέφθηκε την Ελβετία κι έγινε μέλος της Διεθνούς Ένωσης Εργατών, γνωστή και ως Πρώτη Διεθνής. Κατά την επιστροφή του στη Ρωσία προσχώρησε σε μια επαναστατική ομάδα που έκανε προπαγάνδα μεταξύ των αγροτών και εργατών και διέδιδε τον αναρχισμό. Τον Μάρτιο του 1874 συνελήφθη για ανατρεπτική δράση και κλείστηκε στη φυλακή. Το καλοκαίρι του 1876, λίγο πριν από τη δίκη του, δραπέτευσε με τη βοήθεια των φίλων του. Πήγε στην Αγγλία και μετά στην Ελβετία, από όπου απελάθηκε μετά από αίτημα της ρωσικής κυβέρνησης. Κατέφυγε στην Γαλλία όπου συνελήφθη και παρέμεινε στη φυλακή για τρία χρόνια, με τις κατηγορίες της επαναστατικής δραστηριότητας. Αποφυλακίστηκε το 1886 κι εγκαταστάθηκε στην Αγγλία, όπου παρέμεινε για τριάντα χρόνια. Κατά τη διάρκεια της εξορίας του, ο Κροπότκιν έγραψε σειρά βιβλίων, με σκοπό να θέσει τον αναρχισμό σε επιστημονική βάση. Τα σπουδαιότερα είναι Η κατάκτηση του Ψωμιού (1892), Αγροί, Εργοστάσια, Εργαστήρια (1899) και Αμοιβαία Βοήθεια (1902).
Μετά την επανάσταση του 1917, του επετράπη να επιστρέψει στη Ρωσία, όπου έγινε δεκτός με ιδιαίτερο ενθουσιασμό από τους ομοϊδεάτες του. Του προσφέρθηκε το Υπουργείο Παιδείας, αλλά αυτός αρνήθηκε, γιατί τυχόν αποδοχή της πρότασης θα αντέβαινε τις αναρχικές του ιδέες. Μετά την κατάληψη της εξουσίας από τους Μπολσεβίκους τον Οκτώβριο του 1917, ο ενθουσιασμός του μεταβλήθηκε σε απογοήτευση. Πέθανε από πνευμονία στις 8 Φεβρουαρίου 1921, στην πόλη Ντιμιτρόφ της Ρωσίας. Η κηδεία του έγινε στη Μόσχα και την παρακολούθησαν χιλιάδες κόσμου.