Βιογραφία
O Ζωρζ Μπατάιγ (Georges Albert Maurice Victor Bataille (10 Σεπτεμβρίου 1897 - 9 Ιουλίου 1962) ήταν Γάλλος διανοούμενος και συγγραφέας που ασχολήθηκε με τη λογοτεχνία, τη φιλοσοφία, την ανθρωπολογία, την κοινωνιολογία και την οικονομία. Από κάποιους θεωρείται πορνογράφος ενώ πολλοί άλλοι τον τοποθετούν ανάμεσα στους μεγαλύτερους στοχαστές του 20ού αιώνα.Ο Μπατάιγ γεννήθηκε στις 10 Σεπτέμβρη 1897, στο Μπιλόμ (Billom) της κεντρικής Γαλλίας, ο πατέρας του ήταν τυφλός. Τελείωσε το γυμνάσιο στη Ρεμς κι επειδή ήταν φυματικός δεν υπηρέτησε στον στρατό. Το 1920 παντρεύτηκε κι απόκτησε ένα παιδί, 2 χρόνια μετά πήγε να περάσει ένα διάστημα κοντά στους Βενεδικτίνους με σκοπό να γίνει παπάς. Εκεί αποστράφηκε οριστικά την θρησκευτική πίστη και το 1924 διορίστηκε στη βιβλιοθήκη του Παρισιού. Την περίοδο 1926-27 έκανε ψυχανάλυση και συναναστράφηκε τους υπερρεαλιστές χωρίς να προσχωρήσει στο κίνημα τους. Το 1928 δημοσίευσε με ψευδώνυμο την «Ιστορία Του Ματιού» ένα ανατρεπτικό ερωτικό μυθιστόρημα που πολλοί εξέλαβαν ως αισχρό πορνογράφημα.
Την διετία 1929-30 διεύθυνε το περιοδικό «DOCUMENTS», το 1931 δημοσίευσε τον «Ηλιακό Πρωκτό. Το 1933 έγραψε το οικονομικό δοκίμιο «Έννοια της δαπάνης», το 1934 την «Εσωτερική Εμπειρία» (μετά τη μύησή του σε ανατολικές φιλοσοφικές μεθόδους), το 1937 με ψευδώνυμο τη «Μαντάμ Εντουαρντά», το 1943 το «Περί Νίτσε», το 1948 τη «Θεωρία της θρησκείας». Το 1950 έγραψε τον πρόλογο στο Ζυστίν ή Οι ατυχίες της αρετής του μαρκήσιου ντε Σαντ, το 1955 έγραψε το «Η προϊστορική ζωγραφική: Λασκώ ή Η γέννηση της τέχνης», το 1957 το «Η λογοτεχνία και το κακό», το 1961 «Τα δάκρυα του έρωτα». Συγχρόνως έγραφε άρθρα, μελέτες δοκίμια και ίδρυε περιοδικά όπως το «Critique» και λογοτεχνικές ομάδες. Το 1962 πέθανε στο Παρίσι. Το 1966 και 1967 εκδόθηκαν δύο σπουδαία πεζογραφήματά του που δεν είχαν δημοσιευτεί όσο ζούσε: «Η μητέρα μου» και «Ο Νεκρός».