Βιογραφία
O Ρουμπέν Νταρίο, -Φέλιξ Ρουβέν Γκαρσία Σαρμιέντο το βαφτιστικό του όνομα-, (18 Ιανουαρίου 1867 – 6 Φεβρουαρίου 1916) ήταν σημαντικός Νικαραγουανός ποιητής, επίσης δημοσιογράφος και διπλωμάτης. Γεννήθηκε στη Μετάπα, ωστόσο μετά που οι γονείς του χώρισαν μεγάλωσε με μια θεία του στη Λεόν όπου στα 13 του δημοσίευσε τα πρώτα του ποιήματα. Θεωρήθηκε παιδί θαύμα και κλήθηκε στην Μανάγουα όπου του δόθηκε μια θέση στην δημοτική βιβλιοθήκη. Εκεί μελέτησε όλου τους ποιητές της εποχής του και εξέδωσε την πρώτη συλλογή ποιημάτων του με το ψευδώνυμο Ρουμπέν Νταρίο. Έγινε σύντομα γνωστός ως εκφραστής ενός νέου ρεύματος στην ποίηση, του μοντερνισμού. Το 1886 μετακόμισε στην Χιλή εξέδωσε μια ακόμη συλλογή ποιημάτων και τα επόμενα χρόνια ταξίδεψε με την ιδιότητα του δημοσιογράφου και του διπλωμάτη σε Αργεντινή, Γουατεμάλα, Κόστα Ρίκα και άλλες χώρες της Κεντρικής Αμερικής. Έκανε 2 σύντομους γάμους και απέκτησε ένα γιο. Το 1898, κατά την διάρκεια του Ισπανο-αμερικανικού πολέμου, στάλθηκε ως πολεμικός ανταποκριτής στην Ισπανία, όπου έγινε δεχτός ως κορυφαίος ποιητής και συναναστράφηκε μεγάλες μορφές των ισπανικών γραμμάτων. Απέκτησε και μία κόρη στην Ισπανία η οποία πέθανε προτού την γνωρίσει. Το 1903 μετακόμισε στο Παρίσι και ανέλαβε την θέση του γενικού πρόξενου της Νικαράγουα. Τότε ταξίδεψε στην Ιταλία, την Μεγάλη Βρετανία, το Βέλγιο, την Αυστρία και την Γερμανία. Το 1910, με έντονα προβλήματα, τόσο ψυχικά όσο και αλκοολισμού, προσπάθησε να αυτοκτονήσει στην Αβάνα Το 1912 ανέλαβε την διεύθυνση δύο περιοδικών στην Ουρουγουάη, το 1913 έζησε στη Βαρκελώνη όπου συνέθεσε το τελευταίο σημαντικό του έργο, «Τραγουδώντας για την Αργεντινή και άλλα ποιήματα». Οι σημαντικότερες συλλογές του είναι: Γαλάζιο (1888-90), Βέβηλες πρόζες (1896) και Τραγούδια ζωής και ελπίδας (1905) Επέστρεψε στην πατρίδα του το 1915 με κατεστραμμένη υγεία για να καταλήξει στην μητρική του πόλη, Λεόν, όπου και πέθανε στις 7 Ιανουαρίου 1916.Ρουμπέν Νταρίο, Η μπαλαρίνα με τα γυμνωμένα πόδια