Βιογραφία
Ο Ηλίας Πετρόπουλος (1928 - 2003) ήταν Έλληνας συγγραφέας, ποιητής, λαογράφος και μελετητής του ελληνικού λαϊκού πολιτισμού. Γεννήθηκε στην Αθήνα στις 26 Ιουνίου του 1928 αλλά μεγάλωσε στην Θεσσαλονίκη όπου μετατέθηκε ο δημόσιος υπάλληλος πατέρας του. Μια απο τις ισχυρότερες αναμνήσεις του είχε να κάνει με τον πατέρα του να τού λέει να κλείσει τα παράθυρα και να βάλει τον Βαμβακάρη στο γραμμόφωνο χαμηλόφωνα, για να μην τους ακούσουν οι γείτονες. Ο πατέρας του σκοτώθηκε το '44 χωρίς να βρεθεί ποτέ το πτώμα του ενώ ο δεκαπεντάχρονος Ηλίας είχε ήδη περάσει στις τάξεις της ΕΠΟΝ. ΄ Έζησε έντονα την περίοδο του ΕΑΜ ως βοηθός διαφωτιστή στην ΕΠΟΝ και ως συνεργάτης της Ειδικής Υπηρεσίας του ΕΛΑΣ. Τελείωσε το νυχτερινό Γυμνάσιο της ΧΑΝΘ και το 1949 πέτυχε στις εξετάσεις της Νομικής Σχολής του Αριστοτελείου. Ξεκίνησε να δουλεύει για τον δήμο Θεσσαλονίκης από τον οποίο απολύθηκε ως κομμουνιστής βάσει του Νόμου 509. Πτυχίο νομικής δεν πήρε, γνωρίστηκε ωστόσο με τον Νίκο-Γαβριήλ Πεντζίκη εκείνη την περίοδο, που του έμαθε, όπως έλεγε ο ίδιος, να βλέπει... διαγωνίως.Στην δεκαετία του 50 ξεκίνησε μια μεγάλη έρευνα για τα ρεμπέτικα τραγούδια, μιλώντας με δεκάδες εναπομείναντες προπολεμικούς μάγκες, και ρεμπέτες συλλέγοντας φωτογραφίες και δίσκους, σώζοντας υλικό που εκείνη την εποχή η ελίτ της διανόησης τα θεωρούσε σκουπίδια. Υπάρχουν ρεμπέτες που αν σήμερα ξέρουμε την ύπαρξη τους την οφείλουμε στον Πετρόπουλο, ο οποίος εμβάθυνε στην αγάπη του για τη μουσική που του ’χε μάθει ο πατέρας του και έβγαλε το έργο-ορόσημο "Ρεμπέτικα Τραγούδια"....
Σε όλη του την ζωή ο Πετρόπουλος θα περιφρονεί το κατεστημένο και την καθεστηκυία τάξη. Συναναστρεφόταν και πήρε συνεντεύξεις από ρεμπέτες, αλήτες, μάγκες, πόρνες, ομοφυλόφιλους, φυλακισμένους και καταδιωκόμενους, που έγιναν οι ήρωες των βιβλίων του. Στα 40 χρόνια της συγγραφικής του δραστηριότητας, δημοσίευσε 80 βιβλία και πάνω από χίλια άρθρα, που αποτελούν μελέτη του λαϊκού μας πολιτισμού, ενώ πολλές φορές εξερεύνησε θέματα ταμπού ή περιθωριακά (χασίσι, ρεμπέτικο, υπόκοσμος, πορνεία, σεξουαλικότητα, φυλακή). Τα πιο γνωστά έργα του, εκτός από το «Ρεμπέτικα τραγούδια» είναι: "Της Φυλακής", "Καπανταήδες και μαχαιροβγάλτες", "Το άγιο χασισάκι", η "Ιστορία της καπότας", "Υπόκοσμος και Καραγκιόζης", το "Μπουρδέλο" "Η φουστανέλα", «Το εγχειρίδειον του καλού κλέφτη», «ο Κουραδοκόφτης»
Ο Πετρόπουλος λογοκρίθηκε και καταδικάστηκε τέσσερις φορές από τα ελληνικά δικαστήρια για τα γραπτά του. Για το βιβλίο του «Τα ρεμπέτικα τραγούδια», που δεν έφερε σφραγίδα λογοκρισίας, η χούντα τον καταδίκασε σε πεντάμηνη φυλάκιση το 1968, όπως και για τα Καλιαρντά το 1972 και για το κείμενό του Σώμα, που δημοσίευσε στο περιοδικό Τραμ. Το 1972 διεκδίκησε και πέτυχε να αποκτήσει αστυνομική ταυτότητα η οποία ανέγραφε στο θρήσκευμα «άθεος». Μέχρι το 1998 εκκρεμούσε εναντίον του καταδίκη σε φυλάκιση για προσβολή της θρησκείας. Κουρασμένος από το κυνηγητό και απογοητευμένος, μετακόμισε στο Παρίσι το 1975, από όπου συνέχισε ασταμάτητα να γράφει βιβλία για την Ελλάδα. Στις 3 Σεπτεμβρίου του 2003 πέθανε από καρκίνο και σύμφωνα με τη διαθήκη του, το πτώμα του αποτεφρώθηκε και οι στάχτες του πετάχτηκαν στον υπόνομο.