Βιογραφία
Ο Ρακίνας (Jean Racine, 1639 - 1699) ήταν Γάλλος θεατρικός συγγραφέας ο οποίος δημιούργησε τις πιο σημαντικές τραγωδίες του 17ου αιώνα. Γεννήθηκε στις 22/12/1639, έμεινε ορφανός σε μικρή ηλικία και ανατράφηκε από τη γιαγιά του στη μονή του Πορ Ρουαγιάλ ντε Σαμπ κοντά στο Παρίσι. Έμαθε ελληνικά και λατινικά από τους μοναχούς, στη συνέχεια φοίτησε για δύο χρόνια σε κολέγιο και το 1657 πήγε στο Παρίσι για να σπουδάσει νομικά. Εκεί ήρθε σε επαφή με τους λογοτεχνικούς κύκλους και εγκατέλειψε τις σπουδές προς χάριν της δραματουργίας.Μέσα σε 3 χρόνια έγινε γνωστός ως ποιητής καθώς το 1660 του απονεμήθηκε χρηματικό βραβείο για την ωδή «Η νύμφη του Σηκουάνα», που συνέθεσε για τον γάμο του βασιλιά Λουδοβίκου ΙΔ’. Από το 1662 συγκαταλεγόταν στους ποιητές που έπαιρναν βασιλικό επίδομα. Οι πρώτες του προσπάθειες στον χώρο του θεάτρου δεν είχαν μεγάλη επιτυχία μέχρι το 1667 και την τραγωδία «Ανδρομάχη». Έγραψε μετά και μια κωμωδία εμπνευσμένη από τις Σφήκες του Αριστοφάνη και εν συνεχεία τις τραγωδίες Βρετανικός (1669), Βερενίκη (1670), Βαγιαζήτ (1672),Μιθριδάτης (1673) και Ιφιγένεια εν Αυλίδι (1674), με τις οποίες αναγνωρίστηκε ως βαθύς και πρωτότυπος ερμηνευτής του αρχαίου Ελληνικού πνεύματος.
Το 1673 ο Ρακίνας. έγινε μέλος της Γαλλικής Ακαδημίας ενώ το 1676 κυκλοφόρησε η πρώτη έκδοση των απάντων του. Τον επόμενο χρόνο έγραψε τη Φαίδρα, την πιο σημαντική τραγωδία του, στην οποία εμβάθυνε στα αίτια της ενοχής και της μοίρας, με υπόθεση βασισμένη στον Ιππόλυτο του Ευριπίδη. Μετά την Φαίδρα απομακρύνθηκε από το θέατρο και εργάστηκε από το 1677 ως ιστοριογράφος του βασιλιά Λουδοβίκου ΙΔ’. Την ίδια χρονιά, ο διαβόητος για την ερωτική του ζωή και τις πολλές σχέσεις με ηθοποιούς των παραστάσεων του, εγκατέλειψε την μποέμικη ζωή και παντρεύτηκε. Επανήλθε στη συγγραφή θεατρικών έργων αρκετά χρόνια αργότερα με δύο τραγωδίες εμπνευσμένες από τη Βίβλο: Πέθανε στις 21 Απριλίου του 1699.