Βιογραφία
Ο Βίκτορ Χάρα (Víctor Lidio Jara Martínez, (1932 – 1973) ήταν Χιλιανός ποιητής, τραγουδιστής, συνθέτης, θεατρικός σκηνοθέτης, και ένα από τα επώνυμα θύματα του πραξικοπήματος στην Χιλή από τον Πινοσέτ, το 1973. Γεννήθηκε στις 28 Σεπτεμβρίου 1932, στην ευρύτερη περιοχή κοντά στην πρωτεύουσα της Χιλής, Σαντιάγκο. Μεγάλωσε με την μητέρα του η οποία ήξερε να παίζει πιάνο και κιθάρα και τραγουδούσε και του μετέδωσε την αγάπη της για την τέχνη, μέχρι τα 15 του, που εκείνη πέθανε. Ο Χάρα γράφτηκε αρχικά σε μια σχολή για να γίνει λογιστής. Την εγκατέλειψε και θέλησε να γίνει ιερέας, όμως και πάλι εγκατέλειψε την ιερατική σχολή, απογοητευμένος από την εκκλησία. Έκανε την στρατιωτική του θητεία και επέστρεψε στην γενέτειρα του όπου ξεκίνησε να ασχολείται με τη μουσική και το θέατρο.Στα μέσα της δεκαετίας του 1950 έγινε μέλος μιας θεατρικής ομάδας και άρχισε να σπουδάζει υποκριτική και σκηνοθεσία στη Σχολή Θεάτρου του Πανεπιστημίου της Χιλής, από όπου πήρε πτυχίο σκηνοθεσίας θεάτρου. Το 1957 μπήκε στην ομάδα έρευνας παραδοσιακών τραγουδιών και χορών Cuncumén , από το 1964 μέχρι το 1967 ήταν καθηγητής υποκριτικής στο Πανεπιστήμιο.
Μέχρι το 1972 σκηνοθέτησε περισσότερα από δέκα έργα, μεταξύ των οποίων τον Μανδραγόρα του Μακιαβέλλι (1960) και την Αντιγόνη του Σοφοκλή (1969. To 1961 είχε γράψει το πρώτο του τραγούδι και μέχριτ το 1973 είχαν κυκλοφορήσει επτά δίσκοι με τραγούδια του. Ο Χάρα αναδείχθηκε σε ένα από τούς σημαντικότερους εκπροσώπους του μουσικοπολιτικού κινήματος «Nueva Canción Chilena», (Νέο Χιλιανό Τραγούδι) που συνδύαζε την παραδοσιακή μουσική της Χιλής με πολιτικά και κοινωνικά θέματ α και αναπτύχθηκε τη δεκαετία του 1960 και μέχρι το πραξικόπημα του 1973.
Ο Χάρα ήταν μέλος του Κομμουνιστικού Κόμματος της Χιλής και υποστηρικτής του Προέδρου Σαλβαδόρ Αλιέντε. Στις 11 Σεπτεμβρίου 1973 ο στρατηγός Πινοσέτ ανέτρεψε με πραξικόπημα την κυβέρνηση Αλιέντε, το πρωί της επόμενης ημέρας ο Χάρα συνελήφθη στο Πανεπιστήμιο και μεταφέρθηκε μαζί με άλλους πολιτικούς κρατούμενους στο Στάδιο Χιλή. Δολοφονήθηκε ενώ ήταν υπό κράτηση στις 16 Σεπτεμβρίου 1973. Σύμφωνα με μαρτυρίες υπέστη πολλά βασανιστήρια, μπροστά στους συγκρατούμενους του τού έσπασαν όλα τα κόκαλα των χεριών, για να δούνε όπως του είπαν, πώς θα παίζει πλέον κιθάρα. Η σύζυγός του παρέλαβε τη σορό του άντρα της με το σώμα να φέρει πολλά σημάδια κακοποίησης.
Το 2008 ένας Χιλιανός δικαστής αποφάσισε να ξανανοίξει τον φάκελο της δολοφονίας του , το 2012 κρίθηκε πως οκτώ πρώην αξιωματικοί του στρατού είχαν σχέση με τη δολοφονία του, ο κύριος υπεύθυνος ζούσε στην Φλόριντα και εκδόθηκε διεθνές ένταλμα σύλληψης όμως οι Η.Π.Α δεν προχώρησαν στην έκδοση του.