ΑΡΧΙΚΗ ΣΕΛΙΔΑ   Η ΙΣΤΟΡΙΑ

-134

Αναταραχές
στη Ρώμη
Μετά από έναν αιώνα νικηφόρων πολέμων η ισχύς και ο πλούτος της Ρώμης αυξήθηκαν, χωρίς ωστόσο να βελτιωθεί και η οικονομική κατάσταση των ασθενέστερων τάξεων. Οι συγκλητικοί, η ανώτερη κοινωνική τάξη που κυβερνούσε τη Ρωμαϊκή Δημοκρατία μοιράζονταν μεταξύ τους τις μεγάλες εκτάσεις ενώ οι μικροκτηματίες, που είχαν επανδρώσει τον ρωμαϊκό στρατό, επιστρέφοντας από τον πόλεμο δεν έβρισκαν την περιουσία τους η οποία είχε πέσει στα χέρια μεγαλοκτηματιών λόγω χρεών. Με τον τρόπο αυτόν δημιουργήθηκαν ολόκληρες στρατιές ακτημόνων αγροτών που συνέρρεαν στη Ρώμη και όταν δεν έστελναν οι επαρχίες αρκετό σιτάρι, ο κόσμος λιμοκτουνούσε ενώ οι πλούσιοι ζούσαν μέσα στην χλιδή. Το -134 εξελέγη δήμαρχος ο Τιβέριος Γράκχος ο οποίος θέλησε να γίνει μια αναδιανομή της γης ώστε να αποκτήσουν καλλιεργήσιμα εδάφη και φτωχές οικογένειες αγροτών. Η Σύγκλητος αντέδρασε αρνητικά στην αγροτική μεταρρύθμιση του Τιβέριου και κατάφερε να παραπλανήσει τον όχλο και να τον στρέψει εναντίον του. Ο Τιβέριος δολοφονήθηκε μαζί με άλλους τριακόσιους οπαδούς του και τα πτώματά τους ρίχθηκαν στον Τίβερη.

Photo
Τον Δεκέμβριο του -124 ο Γάιος Γράκχος (αδερφός του Τιβέριου) εξελέγη δήμαρχος και κατάφερε να επιφέρει σπουδαίες μεταρρυθμίσεις για να βοηθήσει τα ασθενέστερα κοινωνικά στρώματα και να αποδυναμώσει τους συγκλητικούς. Όταν ωστόσο πρότεινε να αναγνωριστούν ως ρωμαίοι πολίτες όλα τα λατινικά φύλα της ιταλικής χερσονήσου έχασε την υποστήριξει των πληβείων οι οποίοι φοβήθηκαν ότι θα έχαναν το προνόμια τους και απέτυχε να επανεκλεγεί δήμαρχος το -122. Όταν το -121 εξέφρασε την άποψη πως πρέπει να βοηθηθεί η Καρχηδόνα για να ορθοποδήσει, οι συγκλητικοί διέδωσαν ευρέως πως εναντιώνεται στα συμφέροντα της Ρώμης και στα κελεύσματα των Θεών και κατάφεραν να φανατίσουν το πλήθος ώστε τελικά να έχει ο Γάιος το ίδιο τέλος με τον αδερφό του. Το κεφάλι του ρίχθηκε στον Τίβερη και τις επόμενες ημέρες σφαγιάστηκαν περίπου 3.000 οπαδοί του. Με τον θάνατο και του δεύτερου Γράκχου τελείωσαν οι μεταρρυθμίσεις στη Ρωμαϊκή Δημοκρατία. H Σύγκλητος είχε νικήσει και ξανάγινε παντοδύναμη.

Το -90 ξεσπάει ο Συμμαχικός Πόλεμος, όταν οι ομόσπονδες δυνάμεις της Ιταλίας αποφασίζουν να αμφισβητήσουν την ηγεμονία της Ρώμης, η εξέγερση καταστάλθηκε σε 2 χρόνια. το -73 περίπου 70 σκλάβοι μονομάχοι με αρχηγό τον Θρακιώτη Σπάρτακο καταφέρνουν να δραπετεύσουν χρησιμοποιώντας ως όπλα μαγειρικά σκεύη. Στο δρόμο λήστεψαν μια εφοδιοπομπή που μετέφερε οπλισμό μονομάχων και ατέφυγαν στις πλαγιές του Βεζούβιου, απ’ όπου διενεργούσαν επιδρομές λεηλατώντας τα γειτονικά κτήματα. Ο Ο αριθμός των επαναστατών άρχισε να μεγαλώνει καθώς στις τάξεις τους προσχωρούσαν δούλοι, άποροι και κατατρεγμένοι, μεταξύ αυτών και πλήθος γυναικοπαίδων. Ο Σπάρτακος και οι μονομάχοι-σύντροφοί του ανέλαβαν να εκπαιδεύσουν τους οπαδούς τους κι έτσι γύρω από τον πυρήνα τον μονομάχων δημιουργήθηκε, σε λίγες εβδομάδες, ένας μικρός στρατός. Για 2 χρόνια ο Σπάρτακος και ο στρατός του κέρδισαν πολλές μάχες ενάντια στους Ρωμαίου μέχρι την Άνοιξη του -71 όταν κοντά στις όχθες του ποταμού Σιλάρου (Νότιος Ιταλία) έγινε μια πολύωρη και αιματηρή τελειωτική μάχη.

Photo
Οι επαναστάτες (περί τις 35.000 τον αριθμό) πολέμησαν με απίστευτη γενναιότητα κι αυταπάρνηση αλλά τελικά η συνοχή και η πειθαρχία των πολύμεγαλύτερων ρωμαϊκών στρατευμάτων έγειρε την πλάστιγγα υπέρ τους. Οι αιχμάλωτοι, περίπου 6.000, σταυρώθηκαν κατά μήκος της Αππίας Οδού. Οι σταυροί με τα αποσυντιθέμενα πτώματα αφέθηκαν επί χρόνια την Αππία Οδό, προς παραδειγματισμό.