-1680
Μυκηναϊκός πολιτισμός
Μυκηναϊκός ονομάστηκε ο πολιτισμός που αναπτύχθηκε στην ηπειρωτική Ελλάδα από το -1600 μέχρι το -1100, επειδή το σημαντικότερο κέντρο της εποχής ήταν οι Μυκήνες. Οι Μυκηναίοι ήταν κοντύτερα στο πρωτόγονο κυνηγητικό στάδιο όταν μεγαλουργούσε η Μινωική Κρήτη, την οικονομική τους βάση την αποτελούσαν η γεωργία και η κτηνοτροφία, στις θάλασσες ξεκίνησαν ως πειρατές. Αργότερα στράφηκαν και στο εμπόριο καταπολεμώντας την πειρατεία, όταν κατάλαβαν πως η πειρατεία σκότωνε το εμπόριο και τελικά παρήγαγε φτώχεια. Οι Μυκηναίοι κατέκτησαν τους αποδυναμωμένους λόγω ηφαιστειακών εκρήξεων Μινωίτες και την ίδια ώρα κατακτήθηκαν από την πρόοδο και τον πολιτισμό τους. Έφεραν καλλιτέχνες και τεχνίτες από την Κρήτη για να δημιουργήσουν τέχνη και υιοθέτησαν πολλά στοιχεία του Μινωικού πολιτισμού. Ανάκτορα σχεδιάστηκαν και διακοσμήθηκαν με τον μινωικό τρόπο, οι κυρίες της ανώτερης τάξης μιμήθηκαν και ντύθηκαν όπως τις Μινωίτισσες, κρητικά αγγεία και τοιχογραφίες έγιναν αντικείμενο λατρείας. Οι ίδιοι οι Μυκηναίοι κατάφεραν να διαπρέψουν στην μεταλλουργία, βρέθηκαν κύπελλα από σφυρηλατημένο χρυσό με σκηνές ταυρομαχιών, προσωπεία από χρυσό που τοποθετούσαν στους νεκρούς τους, ορειχάλκινα εγχειρίδια με λιοντάρια να καταδιώκουν λεοπαρδάλεις. Επίσης υπήρξαν πρωτοπόροι στην κατασκευή θολωτών τάφων για τους βασιλείς τους, και έχτισαν τεράστια τείχη για την προστασία των πόλεων τους.
Αυστηρά ιεραρχημένη η μυκηναϊκή κοινωνία θυμίζει μια πυραμίδα, στην κορυφή της οποίας βρίσκεται ο βασιλιάς (άναξ). Αυτός, μαζί με την οικογένειά του, κατοικούσε στο ανάκτορο, το κέντρο εξουσίας της κάθε επικράτειας. Ακολουθούσαν στην ιεραρχία οι διάφοροι αυλικοί και το ιερατείο. Οι κάτοικοι της κάθε περιοχής αποτελούσαν τους δήμους. Οι δήμοι ήταν πολυάριθμοι, οργανωμένοι σε χωριά, γύρω από το διοικητικό κέντρο, το ανάκτορο. Εκτός από τους γεωργούς και τους κτηνοτρόφους, οι πινακίδες με κείμενα σε Γραμμική γραφή Β μας παραδίδουν μια ανεξάντλητη σειρά από εξειδικευμένους τεχνίτες. Στην κατώτερη θέση, όπως σε όλες τις κοινωνίες της εποχής, βρίσκονταν οι δούλοι. Η γραφή των πινακίδων τους είναι συλλαβική, δηλαδή κάθε σύμβολο αποδίδει μια συλλαβή (πι, κα, λο, μο, πε κλπ) και ονομάστηκε γραμμική Β, είναι πιθανόν να προήλθε από την Γραμμική Α της Κρήτης. Την κατείχαν μόνο εξειδικευμένοι γραφείς οι οποίοι κατέγραφαν δραστηριότητες εμπορικές και οικονομικές καθώς κα πληροφορίες για την διοίκηση και την θρησκεία. Η γραφή εξαφανίστηκε γύρω στο 1200 π.Χ., μετά την πτώση των ανακτόρων και την επικράτηση των Αχαιών.
Η πρώτη περίοδος του Μυκηναϊκού πολιτισμού ονομάστηκε των βασιλικών τάφων καθώς έχουν βρεθεί από αυτή την περίοδο πρωτότυποι θολωτοί τάφοι εξαιρετικής τεχνοτροπίας. Από το -1400 ονομάζεται ανακτορική περίοδος καθώς χτίζονται σχεδόν ταυτόχρονα ανακτορικά συγκροτήματα όπως προκύπτει από τις ανασκαφές στις Μυκήνες, την Τίρυνθα, την Πύλο και τη Θήβα. το ελληνικό μυκηναϊκό στοιχείο δεσπόζει βαθμιαία στη θάλασσα και εξαπλώνεται στη Μεσόγειο δημιουργεί αποικίες σε νησιά του Αιγαίου, Μικρά Ασία, και Κύπρο την οποία αποικίζουν συστηματικά απομακρύνοντας τους Φοίνικες και τους Αιγύπτιους και πετυχαίνοντας τον εξελληνισμό της. Οι εμπορικές τους δραστηριότητες έφταναν μέχρι την Παλαιστίνη και την Αίγυπτο. Μετά το -1250 έχουμε την επικράτηση των Αχαιών, δεν υπάρχει απότομος διαχωρισμός του μυκηναϊκού πολιτισμού και της μεταγενέστερης φάσης του, της εποχής των Αχαιών, οι 2 τρόποι ζωής συγχωνεύτηκαν σε ένα. Και τελείωσαν μετά την πολιορκία της Τροίας.