-305
Ελληνιστική
Αίγυπτος
Οι Πτολεμαίοι επέδειξαν ανοχή στις παραδόσεις και τις θρησκευτικές πεποιθήσεις των κατοίκων της χώρας, Αιγυπτιακός, Ελληνικός και εβραϊκός (και σε μικρότερα ποσοστά Περσικός και Συριακός) πληθυσμός ζούσαν με το δικό τους σύστημα. Η χώρα ήταν διαιρεμένη σε νομούς και επαρχίες κυβερνούμενες από Έλληνες λειτουργούς διορισμένους από τον βασιλιά. Υπό τους Πτολεμαίους αναπτύχθηκε η βιομηχανία άλατος, πάπυρου, υφαντών, καθώς και μεταλλεία χρυσού και χαλκού, το εμπόριο ανασυγκροτήθηκε με την ναυπήγηση ενός καινούργιου τεράστιου στόλου. Η χώρα πλούτιζε από την καλή οργανωτική διοίκηση των Ελλήνων και τα πλούτη κατευθυνόταν προς την Αλεξάνδρεια η οποία αναδείχτηκε στην κυρίαρχη, πρωτοπόρα πόλη της εποχής. Μαθαίνουμε από ιστορικούς πως οι δρόμοι της ήταν φωτισμένοι όλη νύχτα με πυρσούς και ότι παντού υπήρχαν σκίαστρα για να είναι δροσερή την μέρα. Κάποιος άγνωστος συγγραφέας γράφει: Η Αλεξάνδρεια είναι ο οίκος της Αφροδίτης, βρίσκεις εκεί τα πάντα: πλούτο, λαμπερά μαγαζιά, στρατό, γαλήνιο ουρανό, δημόσια θεάματα, φιλοσόφους, λαμπρούς νέους, όμορφες γυναίκες, ακαδημία επιστημών. Οι γυναίκες ήταν ελεύθερες όσο ποτέ μέχρι τότε, να κυκλοφορούν στους δρόμους και να ψωνίζουν στα μαγαζιά την τελευταία λέξη της μόδας.
Στην Αλεξάνδρεια που είχε γίνει το μεγαλύτερο εμπορικό λιμάνι του κόσμου, δημιουργήθηκε η σημαντικότερη βιβλιοθήκη μέχρι τότε, με πολλές χιλιάδες τόμους και την γνώση όλου του κόσμου της εποχήςΣτη Μεγάλη Βιβλιοθήκη της Αλεξάνδρειας, η Εβραϊκή Παλαιά Διαθήκη μεταφράστηκε στην Ελληνική, γεγονός που επέτρεψε τις εβραϊκές ιστορίες να εξαπλωθούν σε όλο τον μεσογειακό κόσμο. Πολλοί μεγάλοι στοχαστές έδρασαν στην Αλεξάνδρεια αυτή την εποχή, όπως o μαθηματικός Ευκλείδης, ο Ερατοσθένης που υπολόγισε την περιφέρεια της γης με ακρίβεια 99%, ο Ηρόφιλος, ιδρυτής της ιατρικής σχολής της Αλεξάνδρειας.
Η μεγάλη ακμή των Πτολεμαίων κράτησε για έναν αιώνα. Από το 2ο αιώνα π.Χ. η δυσαρέσκεια των Αιγυπτίων διαρκώς αυξανόταν, για 3 λόγους. Οι Πτολεμαίοι κατασπαταλούσαν τους πόρους της χώρας για στρατό, στόλο κι επεκτατικούς πολέμους με κυριότερο κατά των Σελευκίδων, δεύτερον οι απόγονοι Πτολεμαίοι ήταν καλομαθημένοι και δεν ήθελαν παρά να περνάνε καλά αφήνοντας την διοίκηση σε αριβίστες οι οποίοι απομυζούσαν το λαό για να πλουτίζουν και τρίτον οι ιερείς που είχαν χάσει τα προνόμια τους ξεκίνησαν να ξεσηκώνουν τον κόσμο κατά του κατακτητή. Οι Αιγύπτιοι εξεγέρθηκαν το -216 και το -189 ενώ για χρόνια γινόταν απεργίες και σαμποτάζ στην οικονομία και στην διοίκηση της χώρα ώστε διαρκώς να αποσυντίθεται, γεγονός που φάνηκε και στην λογοτεχνία και την τέχνη η οποία ακολούθησε φθίνουσα πορεία ώστε να μην έχει τίποτε να επιδείξει μετά τον 2ο πχ αιώνα.
Η τελευταία απόγονος των Πτολεμαίων, Κλεοπάτρα Ζ' ήταν συγκυβερνήτης της ελληνιστικής Αιγύπτου με τον πατέρα της Πτολεμαίο ΙΒ' και αργότερα με τα αδέρφια της και ταυτοχρόνως συζύγους της. Κατάφερε να μείνει μόνη στον θρόνο και σύναψε συμμαχία με τον Ιούλιο Καίσαρα (συνδέθηκαν και ερωτικά αποκτώντας ένα παιδί μαζί του, τον Καισαρίωνα). Μετά τη δολοφονία του Ιουλίου Καίσαρα, η Κλεοπάτρα συστρατεύτηκε με τον Μάρκο Αντώνιο, τον οποίο ερωτεύτηκε και παντρεύτηκε. Απέκτησαν τρία παιδιά. Μετά την ήττα τους στο Άκτιο η Κλεοπάτρα και ο Μάρκος Αντώνιος αυτοκτόνησαν, ο Κασαρίων εκτελέστηκε με διαταγή του Οκταβιανού, η ελληνιστική Αίγυπτος έγινε το 30 π.Χ ρωμαϊκή επαρχία και η δυναστεία που είχε ξεκινήσει το στρατηγός του Αλέξανδρου Πτολεμαίος έλαβε τέλος.