1460
Γαληνοτάτη
Δημοκρατία
Κατά τη διάρκεια του 9ου και του 10ου μ.Χ. αιώνα, οι ακτές της Ιταλίας ήταν υπό συνεχή επίθεση από πειρατές και για να υπερασπιστούν τους εαυτούς τους άρχισαν να αναπτύσσουν ισχυρές ναυτικές δυνάμεις. Από τον 11ο αιώνα, οι στόλοι αυτών των ιταλικών πόλεων-κρατών πήραν τον έλεγχο των θαλασσών και του εμπορίου στη Μεσόγειο. Οι τέσσερις πιο επιτυχημένες θαλάσσιες πόλεις-κράτη ήταν: Αμάλφι, Πίζα, Γένοβα, και Βενετία. Η Πίζα ήρθε στο προσκήνιο στη Δυτική Μεσόγειο και πήρε τον έλεγχο των νησιών της Κορσικής και της Σαρδηνίας ενώ η πόλη-κράτος της Βενετίας εξελίχθηκε σε υπερδύναμη στην Αδριατική. Έγινε εξαιρετικά πλούσια χάρη στον έλεγχο του εμπορίου και άρχισε να επεκτείνεται πέρα από την Αδριατική θάλασσα. Ο στόλος της, προκειμένου να καταπολεμήσει τους πειρατές κατέλαβε τις παράκτιες πόλεις της Δαλματίας και αναγνωρίστηκε από τους Βυζαντινούς ως ανεξάρτητο δουκάτο με την ονομασία Γαληνοτάτητη δημοκρατία της Βενετίας, με πολιτικό σύστημα στα πρότυπα του Βυζαντίου. Ένας αριθμός πλούσιων αριστοκρατικών οικογενειών βρέθηκαν σε ανταγωνισμό για να εκλέγουν τον δόγη της αρεσκείας τους και να προωθούν τα συμφέροντά τους.
Τον δέκατο πέμπτο αιώνα η Βενετία φτάνει στο απόγειο της κυριαρχία και της λαμπρότητας της. Έχει συνάψει ειρήνη με τους Οθωμανούς και αποτελεί την κυρίαρχη δύναμη στο παγκόσμιο εμπόριο οπότε έχει συσσωρευτεί μεγάλος πλούτος. Υπήρχαν περισσότεροι σκλάβοι εδώ από οποιαδήποτε άλλη Ευρωπαϊκή πόλη, κυρίως οικιακοί υπηρέτες, σωματοφύλακες, παιδαγωγοί, παλλακίδες. Από τα βενετικά χρονικά μαθαίνουμε πως επιφανείς πολίτες άνω των 70 ετών διέθεταν 2 και 3 παλλακίδες για τις σεξουαλικές τους διασκεδάσεις, ενώ γνωστός ιερέας του Αγίου Μάρκου τσακώθηκε άσχημα με συνάδελφο του που του πούλησε νεαρή κοπέλα η οποία αποδείχτηκε έγκυος.
Η ανώτερη τάξη παρά το πλήθος υπηρετών και σκλάβων εργαζόταν στον τομέα του εμπορίου ενώ και η μεσαία τάξη είχε μια πολύ καλή ζωή καθώς το χρήμα περίσσευε και για αυτήν. Οι άνθρωποι έπαιζαν μουσικά όργανα, τραγουδούσαν και χόρευαν έβλεπαν θεάματα με καλλιτέχνες και ακροβάτες, έπαιζαν χαρτιά και σκάκι, έριχναν τα ζάρια. Οι εορτές στην Βενετία ήταν οι λαμπρότερες στην Ευρώπη, σε κάθε ευκαιρία, τα κανάλια γέμιζαν με ταπετσαρισμένες γόνδολες, μουσικές ακούγονταν σε όλη την πόλη, τα πολυτελή παλάτια γέμιζαν με καλοντυμένους άνδρες και γυναίκες παραφορτωμένες με κοσμήματα. Υπήρχε στην πόλη μια χαλαρότητα ηθών μαζί ωστόσο με την κυριακάτικη ευλάβεια, ο λαός πλημμύριζε τον Άγιο Μάρκο για να τα έχει καλά και με την θρησκεία. Η Βενετία αντιστάθηκε στο θεσμό της Ιερά εξέτασης, μόνο προς το τέλος αναγκάστηκε να τον δεχτεί και για μικρό διάστημα χωρίς πολλά θύματα.
Απειλούμενοι από την μεγάλη της δύναμη, το παπικό κράτος έκανε συνασπισμό το 1508 με το βασιλιά της Γαλλίας, (συμμαχία του Καμπρέ)για να καταστρέψουν την Βενετία. Δεν το κατάφεραν. Τον 16ο αιώνα ο κίνδυνος ήταν οι Οθωμανοί που εξαπλωνόταν διαρκώς στα Βαλκάνια και την Ανατολική Μεσόγειο. Οι Βενετοί δημιούργησαν μια χριστιανική ένωση με Ισπανία, πάπα και άλλες δυνάμεις της Ευρώπης και το 1571 κατατρόπωσαν τον Οθωμανικό στόλο στην Ναύπακτο ωστόσο ακόμη κι έτσι αναγκάστηκαν να παραδώσουν στους Οθωμανούς την Κύπρο και περιοχές της Πελοποννήσου όταν ο Ισπανός βασιλιάς αποχώρησε από την ένωση. Τον 17ο αιώνα κι ύστερα από μακριά σύγκρουση χάθηκε και η Κρήτη από τους Οθωμανούς οι οποίοι το 1718 κατέλαβαν και όλη την Πελοπόννησο. Η Βενετία κράτησε τα Επτάνησα και περιοχές της Δαλματίας. Το 1797 καταλήφτηκε από τα στρατεύματα του Βοναπάρτη Ναπολέοντα και η Βενετική Δημοκρατία ως αυτόνομο κράτος έπαψε να υπάρχει.