ΑΡΧΙΚΗ ΣΕΛΙΔΑ Η ΙΣΤΟΡΙΑ 280 Τεοτιουακάν
Στην κοιλάδα του Τεοτιουακάν, περίπου 40 χιλιόμετρα βορειοανατολικά της σημερινής Πόλης του Μεξικού, από το 600 π.Χ. υπήρχαν διάσπαρτα χωριά και κοινότητες οι οποίες σταδιακά ενώθηκαν και σχημάτισαν την πόλη-κράτος Τεοτιουακάν η οποία θα εξελιχτεί σε ένα τεράστιο αστικό και διοικητικό κέντρο με πολιτιστικές επιρροές σε όλη την ευρύτερη περιοχή. Η πόλη διαμορφώθηκε πάνω σε έναν κεντρικό άξονα, της "Λεωφόρου των Νεκρών", η οποία ξεκινούσε από την Πυραμίδα της Σελήνης, περνούσε μπροστά από την κολοσσιαία Πυραμίδα του Ήλιου και τελείωνε στον Ναό του Κετζαλκοάτλ ( σημαίνει “φτερωτό φίδι” ή “δράκοντας”), τη μυστηριώδη πυραμίδα 6 επιπέδων που ήταν αφιερωμένη στο θεό του ουρανού και δημιουργού των φυσικών νόμων. Η ΛΕΩΦΟΡΟΣ ΤΩΝ ΝΕΚΡΩΝ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΥΡΑΜΙΔΑ ΤΗΣ ΣΕΛΉΝΗΣ-ΣΤΟ ΒΑΘΟΣ ΑΡΙΣΤΕΡΑ ΒΡΙΣΚΕΤΑΙ Η ΠΥΡΑΜΙΔΑ ΤΟΥ ΗΛΙΟΥ Κάτω από το Ναό του Φτερωτού Φιδιού ανακαλύφθηκε ένα υπόγειο πέρασμα 103 μέτρων, το οποίο διασχίζει υπογείως τη Λεωφόρο των Νεκρών και καταλήγει στην απέναντι πλευρά της σε έναν βωμό ή τάφο. Μέχρι στιγμής έχουν βρεθεί περίπου 50 χιλιάδες αντικείμενα (αγαλματίδια, κοσμήματα, κοχύλια κ.α), η ηλικία των οποίων φτάνει τα 1.800 έτη. Τα αντικείμενα αυτά σχετίζονται με κάποιου είδους τελετές, η εξερεύνηση του τούνελ συνεχίζεται, θα χρειαστεί ίσως ένας ακόμη χρόνος για να φτάσουν οι ερευνητές στο τέρμα του. Η ΠΥΡΑΜΙΔΑ ΠΑΝΩ ΣΤΗΝ ΟΠΟΙΑ ΒΡΙΣΚΟΤΑΝ Ο ΝΑΟΣ ΤΟΥ ΦΤΕΡΩΤΟΥ ΦΙΔΙΟΥ Το όνομα Τεοτιουακάν που σημαίνει «η πόλη των θεών» ή «η πόλη όπου οι άνθρωποι γίνονται θεοί» το έδωσαν οι Αζτέκοι που κατοίκησαν την περιοχή τον 14ο αιώνα. Όπως υποδηλώνει και η σημασία της λέξης, το Τεοτιουακάν ήταν κράτος θεοκρατικό, όπου το θρησκευτικό ιερατείο ασκούσε υπέρτατη εξουσία. Είναι διαπιστωμένο ότι στην πόλη τελούνταν ανθρωποθυσίες μέσω των οποίων εξευμενίζονταν οι Θεοί και αντλούσε η πόλη τη στρατιωτική της δύναμη. Ο ΘΕΟΣ ΤΟΥ ΦΤΕΡΩΤΟΥ ΦΙΔΙΟΥ Κατά την περίοδο από το 0 έως το 300 η πόλη μετεξελίχθηκε από πόλη - κράτος σε μητροπολιτικό κέντρο της ευρύτερης περιοχής. Η περίοδος αυτή είναι αξιοσημείωτη για τη μνημειώδη αρχιτεκτονική και γλυπτική της. Η περίοδος από το 300 έως το 650 ονομάστηκε Κλασική Περίοδος, η Τεοτιουακάν έφθασε στην ακμή της δύναμης και της δόξας της. Ο πληθυσμός της υπολογιζόταν 200.000 κατοίκους και η πόλη συγκαταλεγόταν στις μεγαλύτερες του αρχαίου κόσμου, με 2.000 κτήρια και έκταση 30 τετραγωνικά χιλιόμετρα. Υπήρξε μαζική ανοικοδόμηση μνημείων και ο ναός του φτερωτού φιδιού καλύφθηκε εκείνη την περίοδο με πλούσια γλυπτική διακόσμηση. Τυπικό καλλιτέχνημα αυτής της περιόδου ήταν και τα "νεκρικά προσωπεία", φιλοτεχνημένα κυρίως από πράσινη πέτρα και καλυμμένα με ψηφίδες από τιρκουάζ, όστρακο ή οψιδιανό. Αποδίδουν σε φυσικό μέγεθος το ανθρώπινο πρόσωπο και προορίζονταν για να καλύπτουν το πρόσωπο των νεκρών κατά την ώρα της ταφής. Από το 650 ξεκίνησε η παρακμή της πόλης και διήρκησε για περίπου έναν αιώνα. Το 750 η πόλη βρέθηκε αποδυναμωμένη και καταστράφηκε από τους Τολτέκους, που εισέβαλαν στην περιοχή. Ναοί, ανάκτορα, μέγαρα ευγενών και ιερέων και συγκροτήματα κατοικιών μετατράπηκαν σε ερείπια, ενώ ο πληθυσμός σφαγιάστηκε.. Ύστερα από αρκετούς αιώνες, στην περιοχή θα κατοικήσουν οι Αζτέκοι.

280

Τεοτιουακάν

Στην κοιλάδα του Τεοτιουακάν, περίπου 40 χιλιόμετρα βορειοανατολικά της σημερινής Πόλης του Μεξικού, από το 600 π.Χ. υπήρχαν διάσπαρτα χωριά και κοινότητες οι οποίες σταδιακά ενώθηκαν και σχημάτισαν την πόλη-κράτος Τεοτιουακάν η οποία θα εξελιχτεί σε ένα τεράστιο αστικό και διοικητικό κέντρο με πολιτιστικές επιρροές σε όλη την ευρύτερη περιοχή. Η πόλη διαμορφώθηκε πάνω σε έναν κεντρικό άξονα, της "Λεωφόρου των Νεκρών", η οποία ξεκινούσε από την Πυραμίδα της Σελήνης, περνούσε μπροστά από την κολοσσιαία Πυραμίδα του Ήλιου και τελείωνε στον Ναό του Κετζαλκοάτλ ( σημαίνει “φτερωτό φίδι” ή “δράκοντας”), τη μυστηριώδη πυραμίδα 6 επιπέδων που ήταν αφιερωμένη στο θεό του ουρανού και δημιουργού των φυσικών νόμων.

Η ΛΕΩΦΟΡΟΣ ΤΩΝ ΝΕΚΡΩΝ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΥΡΑΜΙΔΑ ΤΗΣ ΣΕΛΉΝΗΣ-ΣΤΟ ΒΑΘΟΣ ΑΡΙΣΤΕΡΑ ΒΡΙΣΚΕΤΑΙ Η ΠΥΡΑΜΙΔΑ ΤΟΥ ΗΛΙΟΥ

Κάτω από το Ναό του Φτερωτού Φιδιού ανακαλύφθηκε ένα υπόγειο πέρασμα 103 μέτρων, το οποίο διασχίζει υπογείως τη Λεωφόρο των Νεκρών και καταλήγει στην απέναντι πλευρά της σε έναν βωμό ή τάφο. Μέχρι στιγμής έχουν βρεθεί περίπου 50 χιλιάδες αντικείμενα (αγαλματίδια, κοσμήματα, κοχύλια κ.α), η ηλικία των οποίων φτάνει τα 1.800 έτη. Τα αντικείμενα αυτά σχετίζονται με κάποιου είδους τελετές, η εξερεύνηση του τούνελ συνεχίζεται, θα χρειαστεί ίσως ένας ακόμη χρόνος για να φτάσουν οι ερευνητές στο τέρμα του.

Η ΠΥΡΑΜΙΔΑ ΠΑΝΩ ΣΤΗΝ ΟΠΟΙΑ ΒΡΙΣΚΟΤΑΝ Ο ΝΑΟΣ ΤΟΥ ΦΤΕΡΩΤΟΥ ΦΙΔΙΟΥ

Το όνομα Τεοτιουακάν που σημαίνει «η πόλη των θεών» ή «η πόλη όπου οι άνθρωποι γίνονται θεοί» το έδωσαν οι Αζτέκοι που κατοίκησαν την περιοχή τον 14ο αιώνα. Όπως υποδηλώνει και η σημασία της λέξης, το Τεοτιουακάν ήταν κράτος θεοκρατικό, όπου το θρησκευτικό ιερατείο ασκούσε υπέρτατη εξουσία. Είναι διαπιστωμένο ότι στην πόλη τελούνταν ανθρωποθυσίες μέσω των οποίων εξευμενίζονταν οι Θεοί και αντλούσε η πόλη τη στρατιωτική της δύναμη.

Ο ΘΕΟΣ ΤΟΥ ΦΤΕΡΩΤΟΥ ΦΙΔΙΟΥ

Κατά την περίοδο από το 0 έως το 300 η πόλη μετεξελίχθηκε από πόλη - κράτος σε μητροπολιτικό κέντρο της ευρύτερης περιοχής. Η περίοδος αυτή είναι αξιοσημείωτη για τη μνημειώδη αρχιτεκτονική και γλυπτική της. Η περίοδος από το 300 έως το 650 ονομάστηκε Κλασική Περίοδος, η Τεοτιουακάν έφθασε στην ακμή της δύναμης και της δόξας της. Ο πληθυσμός της υπολογιζόταν 200.000 κατοίκους και η πόλη συγκαταλεγόταν στις μεγαλύτερες του αρχαίου κόσμου, με 2.000 κτήρια και έκταση 30 τετραγωνικά χιλιόμετρα. Υπήρξε μαζική ανοικοδόμηση μνημείων και ο ναός του φτερωτού φιδιού καλύφθηκε εκείνη την περίοδο με πλούσια γλυπτική διακόσμηση. Τυπικό καλλιτέχνημα αυτής της περιόδου ήταν και τα "νεκρικά προσωπεία", φιλοτεχνημένα κυρίως από πράσινη πέτρα και καλυμμένα με ψηφίδες από τιρκουάζ, όστρακο ή οψιδιανό. Αποδίδουν σε φυσικό μέγεθος το ανθρώπινο πρόσωπο και προορίζονταν για να καλύπτουν το πρόσωπο των νεκρών κατά την ώρα της ταφής.

Από το 650 ξεκίνησε η παρακμή της πόλης και διήρκησε για περίπου έναν αιώνα. Το 750 η πόλη βρέθηκε αποδυναμωμένη και καταστράφηκε από τους Τολτέκους, που εισέβαλαν στην περιοχή. Ναοί, ανάκτορα, μέγαρα ευγενών και ιερέων και συγκροτήματα κατοικιών μετατράπηκαν σε ερείπια, ενώ ο πληθυσμός σφαγιάστηκε.. Ύστερα από αρκετούς αιώνες, στην περιοχή θα κατοικήσουν οι Αζτέκοι.