ΑΡΧΙΚΗ ΣΕΛΙΔΑ Η ΙΣΤΟΡΙΑ 450 Από Βρετανία σε Αγγλία
Η ιστορία της Μεγάλης Βρετανίας αρχίζει από την 1η χιλιετία π.Χ με την κατοίκισή της από τους Βρετόνους που ανήκαν στις κελτικές φυλές. Οι Ρωμαίοι την κατέκτησαν επί αυτοκράτορα Κλαύδιου το 43, η ρωμαϊκή Βρετανία ευημερούσε, οι πόλεις πολλαπλασιάζονταν και μεγάλωναν, τα σπίτια είχαν αρκετές ανέσεις, οι πλούσιοι έφτιαχναν πολυτελείς επαύλεις, οι Βρετανοί υφαντουργοί ήταν διάσημοι για τη τέχνη τους και έκαναν πολλές εξαγωγές των προϊόντων τους. Οι χωρικοί ωστόσο ήταν δυσαρεστημένοι καθώς οι μεγαλογαιοκτήμονες τους δάνειζαν στην ανάγκη και ύστερα τους έπαιρναν την γη στην πρώτη ευκαιρία, έτσι όταν έγινε η εισβολή των Άγγλων και Σαξόνων οι περισσότεροι χωρικοί τους υποστήριξαν ενάντια στους μεγαλογαιοκτήμονες, γεγονός καθοριστικό στην εξέλιξη του πολέμου. Γύρω στο 300 λίγες ρωμαϊκές λεγεώνες ήταν αρκετές για τη φύλαξη των συνόρων και την εξασφάλιση της εσωτερικής ηρεμίας και τάξης στην Βρετανία όμως aπό το 400 ξεκίνησαν οι εισβολές: Πίκτοι από τη νότια Σκωτία, Άγγλοι, Σάξονες και Σκανδιναβοί πειρατές από το νότο και τη Δύση, οι Κέλτες από την Ουαλία. Το 407 ο Κωνσταντίνος ο Γ΄ ανακάλεσε τις ρωμαϊκές λεγεώνες από τα βρετανικά εδάφη αφήνοντας την Βρετανία στην τύχη της. Αρκετοί Ρωμαίοι ωστόσο εγκατέλειψαν το στρατό, παρέμειναν στη χώρα και αφομοιώθηκαν με τον τοπικό πληθυσμό. Καθώς Πίκτοι και Σκώτοι κλιμάκωναν μετά το 410 τις εισβολές τους, οι Βρετανοί κάλεσαν σε βοήθεια φυλές της βόρειας Ευρώπης, Σάξονες από την περιοχή του Έλβα, Άγγλους από το Σλέσβιγκ, Ιούτες από την Γιουτλάνδη. Οι γερμανικές φυλές ανταποκρίθηκαν στο κάλεσμα γύρω στο 450 και καθώς ήταν στιβαροί και συνηθισμένοι στον πόλεμο κατάφεραν να απωθήσουν τους Πίκτους και τους Σκώτους. Έλαβαν ως αμοιβή γαίες και εγκαταστάθηκαν στην Βρετανία, όπου αντιλαμβανόμενοι την στρατιωτική της αδυναμία, κάλεσαν τους συμπατριώτες τους υποσχόμενοι πλούσια λεία. Γερμανικές ορδές ξεκίνησαν να αποβιβάζονται απρόσκλητοι πια στην Βρετανία η οποία δεν μπόρεσε να αμυνθεί. Οι περισσότεροι Βρετανοί δέχτηκαν τη νέα κατάσταση και αναμίχτηκαν με τους κατακτητές, μια μειοψηφία πήγε στην Ουαλία και συνέχισε την αντίσταση από εκεί ενώ κάποιοι άλλοι πέρασαν την Μάγχη και εγκαταστάθηκε στην περιοχή που ονομάστηκε Βρετάνη. Οι πόλεις της Βρετανίας είχαν καταστραφεί από τον μακροχρόνιο πόλεμο, ο ρωμαϊκός νόμος και οι θεσμοί είχαν εξαφανιστεί, η τάξη κι η οργάνωση είχαν καταλυθεί, η τέχνη είχε παρακμάσει, η ρωμαϊκή κοινότητα αντικαταστάθηκε από ξεχωριστές αγροτικές κοινωνίες. Κελτικά στοιχεία παρέμειναν στον πληθυσμό, πολύ λιγότερα παρέμειναν στην αγγλική γλώσσα που αναπτύχθηκε ως διασταύρωση της γερμανικής και γαλλικής. ΣΕ ΑΥΤΗ ΤΗΝ ΕΠΟΧΗ ΟΙΚΟΔΟΜΗΘΗΚΕ Ο ΘΡΥΛΟΣ ΤΟΥ ΒΑΣΙΛΙΑ ΑΡΘΟΥΡΟΥ Οι κατακτητές μοιράστηκαν την χώρα, με τους Ιούτους να οργανώνουν το βασίλειό τους στην περιοχή του Κεντ, τους Άγγλους να ιδρύουν 3 βασίλεια: αυτά της Μερκίας, της Νορθουμβρίας και της ανατολικής Αγγλίας και οι Σάξονες άλλα 3: του Ουέσσεξ , του Σάσσεξ και του Έσσεξ. Αυτά τα 7 μικρά βασίλεια έγραψαν την ιστορία της Αγγλίας μέχρι το 829 που ο βασιλιάς του Ουέσσεξ τα συνένωσε δημιουργώντας ένα ενιαίο κράτος. Ωστόσο οι Δανοί είχαν ήδη αρχίσει εισβολές και λεηλασίες. Το 839, 350 πλοία με Δανούς αγκυροβόησαν στον Τάμεση και τα πληρώματα τους κατέσφαξαν τους κατοίκους του Λονδίνου. Το 867 Δανοί και Σουηδοί έκαψαν το Ναρθούμπελαντ και την Υόρκη, καταστρέφοτνας μοναστήρια και βιβλιοθήκες και σκοτώνοντας ανελέητα. Το 871 ανήλθε στον θρόνο του Ουέσεξ ο Αλφρέντος τον οποίο κατηγορούσαν για αμόρφωτο και ήταν επιληπτικός, ωστόσο το 878 νίκησε τους Δανούς σε μια αποφασστιστική μάχη, αναγκάζοντας όσους σωθήκαν είτε να φύγουν για να λεηλατήσουν την εξασθενημένη Γαλλία είτε να παραμείνουν ειρηνικά σε μια προκαθορισμένη περιοχή βορειοανατολικά που ονομάστηκε Ντεϊνλόου (Danelaw). Μετά τη νίκη του, ο Αλφρέδος έχοντας αποκτήση μεγάλη φήμη και ισχύ, ανακήρυξε τον εαυτό του βασιλιά της ενωμένης ανατολικής Αγγλίας, Μερκίας και Ουέσσεξ και ξεκίνησε τις προσπάθειες οργάνωσης κι ανοικοδόμησης της χώρας.

450

Από Βρετανία σε Αγγλία

Η ιστορία της Μεγάλης Βρετανίας αρχίζει από την 1η χιλιετία π.Χ με την κατοίκισή της από τους Βρετόνους που ανήκαν στις κελτικές φυλές. Οι Ρωμαίοι την κατέκτησαν επί αυτοκράτορα Κλαύδιου το 43, η ρωμαϊκή Βρετανία ευημερούσε, οι πόλεις πολλαπλασιάζονταν και μεγάλωναν, τα σπίτια είχαν αρκετές ανέσεις, οι πλούσιοι έφτιαχναν πολυτελείς επαύλεις, οι Βρετανοί υφαντουργοί ήταν διάσημοι για τη τέχνη τους και έκαναν πολλές εξαγωγές των προϊόντων τους. Οι χωρικοί ωστόσο ήταν δυσαρεστημένοι καθώς οι μεγαλογαιοκτήμονες τους δάνειζαν στην ανάγκη και ύστερα τους έπαιρναν την γη στην πρώτη ευκαιρία, έτσι όταν έγινε η εισβολή των Άγγλων και Σαξόνων οι περισσότεροι χωρικοί τους υποστήριξαν ενάντια στους μεγαλογαιοκτήμονες, γεγονός καθοριστικό στην εξέλιξη του πολέμου.

Γύρω στο 300 λίγες ρωμαϊκές λεγεώνες ήταν αρκετές για τη φύλαξη των συνόρων και την εξασφάλιση της εσωτερικής ηρεμίας και τάξης στην Βρετανία όμως aπό το 400 ξεκίνησαν οι εισβολές: Πίκτοι από τη νότια Σκωτία, Άγγλοι, Σάξονες και Σκανδιναβοί πειρατές από το νότο και τη Δύση, οι Κέλτες από την Ουαλία. Το 407 ο Κωνσταντίνος ο Γ΄ ανακάλεσε τις ρωμαϊκές λεγεώνες από τα βρετανικά εδάφη αφήνοντας την Βρετανία στην τύχη της. Αρκετοί Ρωμαίοι ωστόσο εγκατέλειψαν το στρατό, παρέμειναν στη χώρα και αφομοιώθηκαν με τον τοπικό πληθυσμό. Καθώς Πίκτοι και Σκώτοι κλιμάκωναν μετά το 410 τις εισβολές τους, οι Βρετανοί κάλεσαν σε βοήθεια φυλές της βόρειας Ευρώπης, Σάξονες από την περιοχή του Έλβα, Άγγλους από το Σλέσβιγκ, Ιούτες από την Γιουτλάνδη. Οι γερμανικές φυλές ανταποκρίθηκαν στο κάλεσμα γύρω στο 450 και καθώς ήταν στιβαροί και συνηθισμένοι στον πόλεμο κατάφεραν να απωθήσουν τους Πίκτους και τους Σκώτους. Έλαβαν ως αμοιβή γαίες και εγκαταστάθηκαν στην Βρετανία, όπου αντιλαμβανόμενοι την στρατιωτική της αδυναμία, κάλεσαν τους συμπατριώτες τους υποσχόμενοι πλούσια λεία. Γερμανικές ορδές ξεκίνησαν να αποβιβάζονται απρόσκλητοι πια στην Βρετανία η οποία δεν μπόρεσε να αμυνθεί.

Οι περισσότεροι Βρετανοί δέχτηκαν τη νέα κατάσταση και αναμίχτηκαν με τους κατακτητές, μια μειοψηφία πήγε στην Ουαλία και συνέχισε την αντίσταση από εκεί ενώ κάποιοι άλλοι πέρασαν την Μάγχη και εγκαταστάθηκε στην περιοχή που ονομάστηκε Βρετάνη. Οι πόλεις της Βρετανίας είχαν καταστραφεί από τον μακροχρόνιο πόλεμο, ο ρωμαϊκός νόμος και οι θεσμοί είχαν εξαφανιστεί, η τάξη κι η οργάνωση είχαν καταλυθεί, η τέχνη είχε παρακμάσει, η ρωμαϊκή κοινότητα αντικαταστάθηκε από ξεχωριστές αγροτικές κοινωνίες. Κελτικά στοιχεία παρέμειναν στον πληθυσμό, πολύ λιγότερα παρέμειναν στην αγγλική γλώσσα που αναπτύχθηκε ως διασταύρωση της γερμανικής και γαλλικής.

ΣΕ ΑΥΤΗ ΤΗΝ ΕΠΟΧΗ ΟΙΚΟΔΟΜΗΘΗΚΕ Ο ΘΡΥΛΟΣ ΤΟΥ ΒΑΣΙΛΙΑ ΑΡΘΟΥΡΟΥ

Οι κατακτητές μοιράστηκαν την χώρα, με τους Ιούτους να οργανώνουν το βασίλειό τους στην περιοχή του Κεντ, τους Άγγλους να ιδρύουν 3 βασίλεια: αυτά της Μερκίας, της Νορθουμβρίας και της ανατολικής Αγγλίας και οι Σάξονες άλλα 3: του Ουέσσεξ , του Σάσσεξ και του Έσσεξ. Αυτά τα 7 μικρά βασίλεια έγραψαν την ιστορία της Αγγλίας μέχρι το 829 που ο βασιλιάς του Ουέσσεξ τα συνένωσε δημιουργώντας ένα ενιαίο κράτος. Ωστόσο οι Δανοί είχαν ήδη αρχίσει εισβολές και λεηλασίες. Το 839, 350 πλοία με Δανούς αγκυροβόησαν στον Τάμεση και τα πληρώματα τους κατέσφαξαν τους κατοίκους του Λονδίνου. Το 867 Δανοί και Σουηδοί έκαψαν το Ναρθούμπελαντ και την Υόρκη, καταστρέφοτνας μοναστήρια και βιβλιοθήκες και σκοτώνοντας ανελέητα. Το 871 ανήλθε στον θρόνο του Ουέσεξ ο Αλφρέντος τον οποίο κατηγορούσαν για αμόρφωτο και ήταν επιληπτικός, ωστόσο το 878 νίκησε τους Δανούς σε μια αποφασστιστική μάχη, αναγκάζοντας όσους σωθήκαν είτε να φύγουν για να λεηλατήσουν την εξασθενημένη Γαλλία είτε να παραμείνουν ειρηνικά σε μια προκαθορισμένη περιοχή βορειοανατολικά που ονομάστηκε Ντεϊνλόου (Danelaw). Μετά τη νίκη του, ο Αλφρέδος έχοντας αποκτήση μεγάλη φήμη και ισχύ, ανακήρυξε τον εαυτό του βασιλιά της ενωμένης ανατολικής Αγγλίας, Μερκίας και Ουέσσεξ και ξεκίνησε τις προσπάθειες οργάνωσης κι ανοικοδόμησης της χώρας.