ΑΡΧΙΚΗ ΣΕΛΙΔΑ Η ΙΣΤΟΡΙΑ 622 Μωαμεθανισμός
Στην αραβική χερσόνησο κυριαρχούν τεράστιες έρημοι, από παλιά οι άνθρωποι ήταν νομάδες κτηνοτρόφοι οργανωμένοι σε φυλές οι οποίες συχνότατα πολεμούσαν μεταξύ τους. Τον 6ο αιώνα οι περισσότεροι Άραβες ήταν ειδωλολάτρες, ωστόσο υπήρχαν και κάποιες φυλές των οποίων τα μέλη είχαν γίνει χριστιανοί ή εβραίοι. Γύρω στο 610 ο Μωάμεθ, ένας πολυταξιδεμένος οδηγός καραβανιών από τη Μέκκα, που είχε γνωρίσει στα ταξίδια του και το Χριστιανισμό και τον Ιουδαϊσμό, άρχισε να κηρύττει μια νέα θρησκεία σύμφωνα με την οποία: "υπάρχει ένας μόνο Θεός, o Αλλάχ, και ο Μωάμεθ είναι ο απόστολός του". Η θρησκεία ονομάστηκε Ισλάμ που σημαίνει «υποταγή στη θέληση του Θεού». Επειδή κατηγορούσε τους συμπατριώτες του ως ειδωλολάτρες και επειδή οι αρχηγοί των φυλών φοβήθηκαν για την εξουσία τους ο Μωάμεθ εκδιώχθηκε από τη Μέκκα και κατέφυγε στη Μεδίνα. Το 622, έτος αποδημίας του Μωάμεθ στη Μεδίνα θεωρείται ως η αρχή της ισλαμικής κυριαρχίας και αποτελεί αφετηρία του χρονολογικού συστήματος των Αράβων (Εγίρα). Στη Μεδίνα ο Μωάμεθ έγινε ο αρχηγός μιας μεγάλης κοινότητας πιστών και θεμελίωσε ένα πολιτικό κράτος με θρησκευτικές βάσεις. Έχοντας αναπτύξει τις βασικές αρχές της θρησκείας του, ενίσχυσε την πολιτική του δύναμη και βάδισε το 630 εναντίον της Μέκκας. Κατέλαβε την πόλη, κατέστρεψε τα είδωλά της και τα υπολείμματα του πολυθεϊσμού και την έκανε ιερή πόλη του ισλαμισμού. Τα επόμενα χρόνια ο Μωάμεθ θα καταφέρει να ενώσει τις αντιμαχόμενες αραβικές φυλές και να εξαπλώσει τον ισλαμισμό στην Αραβική χερσόνησο. Ένα από τα πρώτα προβλήματα που τον απασχόλησαν υπήρξε η προσαρμογή των Αράβων σε ανώτερες ηθικές αρχές και η απομάκρυνση τους από τη βάρβαρη κατάστασή. Αντί της διαδεδομένης σκληρής εκδίκησης του αίματος (βεντέτα) δίδαξε στο λαό του την ειρήνη, την αγάπη και τον αυτοέλεγχο. Ο Μωάμεθ συμπεριλάμβανε στη διδασκαλία του το έλεος του θεού, τη μετάνοια των αμαρτωλών και τη δικαίωση μέσω των καλών πράξεων. Συγχρόνως αναγνώριζε το δικαίωμα πολέμου για την πίστη, αλλά συνιστούσε να αποφεύγουν οι πιστοί να προκαλέσουν πρώτοι, κηρύττοντας : «αγωνιστείτε για την άμυνα της πίστης». Αυτή η φράση, όπως και πολλές άλλες, έχουν ερμηνευτεί με πολλούς διαφορετικούς τρόπους. ΚΑΑΜΠΑ ΣΤΗ ΜΕΚΚΑ Ο Μωάμεθ δήλωσε στη Μεδίνα ότι η θρησκευτική του διδασκαλία αποτελούσε μια γνήσια αποκατάσταση της θρησκείας του Αβραάμ την οποία είχαν διαφθείρει οι Χριστιανοί και οι Ιουδαίοι. Τόσο ο Μωυσής όσο και ο Ιησούς Χριστός αναγνωρίζονταν ως προφήτες από τη νέα θρησκεία αλλά κανείς δεν ήταν τόσο μεγάλος προφήτης όσο ο Μωάμεθ. Σύμφωνα με τους θρησκευτικούς κανόνες που σταδιακά αναπτύχθηκαν, οι προσευχές έπρεπε να γίνονται προς την κατεύθυνση του Κααμπά, μέσα στο τζαμί Μασγίντ αλ-Χαράμ στη Μέκκα, ως μεγάλη περίοδος νηστείας καθορίστηκε ο 9ος μήνας, που ονομάστηκε Ραμαζάν, η Παρασκευή καθιερώθηκε ως ημέρα αργίας, το Κοράνι έγινε το ιερό βιβλίο, οι πιστοί της θρησκείας ονομάστηκαν μουσουλμάνοι.

622

Μωαμεθανισμός

Στην αραβική χερσόνησο κυριαρχούν τεράστιες έρημοι, από παλιά οι άνθρωποι ήταν νομάδες κτηνοτρόφοι οργανωμένοι σε φυλές οι οποίες συχνότατα πολεμούσαν μεταξύ τους. Τον 6ο αιώνα οι περισσότεροι Άραβες ήταν ειδωλολάτρες, ωστόσο υπήρχαν και κάποιες φυλές των οποίων τα μέλη είχαν γίνει χριστιανοί ή εβραίοι. Γύρω στο 610 ο Μωάμεθ, ένας πολυταξιδεμένος οδηγός καραβανιών από τη Μέκκα, που είχε γνωρίσει στα ταξίδια του και το Χριστιανισμό και τον Ιουδαϊσμό, άρχισε να κηρύττει μια νέα θρησκεία σύμφωνα με την οποία: "υπάρχει ένας μόνο Θεός, o Αλλάχ, και ο Μωάμεθ είναι ο απόστολός του". Η θρησκεία ονομάστηκε Ισλάμ που σημαίνει «υποταγή στη θέληση του Θεού». Επειδή κατηγορούσε τους συμπατριώτες του ως ειδωλολάτρες και επειδή οι αρχηγοί των φυλών φοβήθηκαν για την εξουσία τους ο Μωάμεθ εκδιώχθηκε από τη Μέκκα και κατέφυγε στη Μεδίνα. Το 622, έτος αποδημίας του Μωάμεθ στη Μεδίνα θεωρείται ως η αρχή της ισλαμικής κυριαρχίας και αποτελεί αφετηρία του χρονολογικού συστήματος των Αράβων (Εγίρα).

Στη Μεδίνα ο Μωάμεθ έγινε ο αρχηγός μιας μεγάλης κοινότητας πιστών και θεμελίωσε ένα πολιτικό κράτος με θρησκευτικές βάσεις. Έχοντας αναπτύξει τις βασικές αρχές της θρησκείας του, ενίσχυσε την πολιτική του δύναμη και βάδισε το 630 εναντίον της Μέκκας. Κατέλαβε την πόλη, κατέστρεψε τα είδωλά της και τα υπολείμματα του πολυθεϊσμού και την έκανε ιερή πόλη του ισλαμισμού. Τα επόμενα χρόνια ο Μωάμεθ θα καταφέρει να ενώσει τις αντιμαχόμενες αραβικές φυλές και να εξαπλώσει τον ισλαμισμό στην Αραβική χερσόνησο. Ένα από τα πρώτα προβλήματα που τον απασχόλησαν υπήρξε η προσαρμογή των Αράβων σε ανώτερες ηθικές αρχές και η απομάκρυνση τους από τη βάρβαρη κατάστασή. Αντί της διαδεδομένης σκληρής εκδίκησης του αίματος (βεντέτα) δίδαξε στο λαό του την ειρήνη, την αγάπη και τον αυτοέλεγχο. Ο Μωάμεθ συμπεριλάμβανε στη διδασκαλία του το έλεος του θεού, τη μετάνοια των αμαρτωλών και τη δικαίωση μέσω των καλών πράξεων. Συγχρόνως αναγνώριζε το δικαίωμα πολέμου για την πίστη, αλλά συνιστούσε να αποφεύγουν οι πιστοί να προκαλέσουν πρώτοι, κηρύττοντας : «αγωνιστείτε για την άμυνα της πίστης». Αυτή η φράση, όπως και πολλές άλλες, έχουν ερμηνευτεί με πολλούς διαφορετικούς τρόπους.

ΚΑΑΜΠΑ ΣΤΗ ΜΕΚΚΑ

Ο Μωάμεθ δήλωσε στη Μεδίνα ότι η θρησκευτική του διδασκαλία αποτελούσε μια γνήσια αποκατάσταση της θρησκείας του Αβραάμ την οποία είχαν διαφθείρει οι Χριστιανοί και οι Ιουδαίοι. Τόσο ο Μωυσής όσο και ο Ιησούς Χριστός αναγνωρίζονταν ως προφήτες από τη νέα θρησκεία αλλά κανείς δεν ήταν τόσο μεγάλος προφήτης όσο ο Μωάμεθ. Σύμφωνα με τους θρησκευτικούς κανόνες που σταδιακά αναπτύχθηκαν, οι προσευχές έπρεπε να γίνονται προς την κατεύθυνση του Κααμπά, μέσα στο τζαμί Μασγίντ αλ-Χαράμ στη Μέκκα, ως μεγάλη περίοδος νηστείας καθορίστηκε ο 9ος μήνας, που ονομάστηκε Ραμαζάν, η Παρασκευή καθιερώθηκε ως ημέρα αργίας, το Κοράνι έγινε το ιερό βιβλίο, οι πιστοί της θρησκείας ονομάστηκαν μουσουλμάνοι.