645
Αυτοκρατορική
Ιαπωνία
Στα εδάφη της σημερινής Ιαπωνία κατοικούσε η πρωτόγονος λευκή φυλή Αϊνού από τους νεολιθικούς χρόνους, μετά το -700 αναμίχθηκε με Μογγόλους προερχόμενους από τη σημερινή Κορέα και Ινδονήσιους και Μαλεσιανούς που μετανάστευσαν από τον νότο. Η σύνθεση των τουλάχιστον 3 διαφορετικών φυλών έδωσε στο πέρασμα των αιώνων ένα νέο φυλετικό τύπο, τον Ιαπωνικό. Από τον 3ο αιώνα η κοινωνία είχε οργανωθεί σε συντεχνίες, με οργάνωση τόσο φυλετική όσο και φεουδαρχική. Χωρικοί καλλιεργούσαν το έδαφος ως υποτελείς των αφεντών, ενώ πιο κάτω κι από τους χωρικούς υπήρχαν δούλοι που ήταν συνήθως αιχμάλωτοι πολέμων. Τα κινέζικα χρονικά του 4ου αιώνα περιγράφουν τους Ιάπωνες ως μικροκαμωμένους που δεν γνωρίζουν την αγελάδα, που διακοσμούν το πρόσωπο με τατουάζ ανάλογα με την κοινωνική τους θέση, διαθέτουν δόρατα τόξα και βέλη εφαρμόζουν την πολυγαμία και πίνουν πολύ δυνατό αλκοόλ.
Οι πρώτοι Ιάπωνες ικανοποιούσαν τις υπαρξιακές τους ανάγκες με ανιμισμό, τοτεμισμό, λατρεία των προγόνων και λατρεία υπερφυσικών δυνάμεων. Η προγονολατρεία υπήρξε η πρώτη θρησκεία παράλληλα με την λατρεία των αυτοκρατόρων και των Θεών που έπλασαν το έθνος τους. Γύρω στο 552 εισήγαγαν τον Βουδισμό από την Κίνα, ένα πιο αισιόδοξο βουδισμό, ο οποίος εμφύσησε στους Ιάπωνες τις αρετές της ευσέβειας, της πειθαρχίας και της γαλήνης. Το 586 κέρδισε την εξουσία ένας οπαδός της βουδιστικής θρησκείας και ιδιαίτερα κατά την περίοδο της αυτοκράτειρας Σουικό (593-628) υποστηρίχθηκε έντονα και προωθήθηκε ο βουδισμός και τα βουδιστικά διδάγματα.
Το 645 μετά από επανάσταση αποκαταστάθηκε η απόλυτη αυτοκρατορική εξουσία και έχασαν οι βουδιστές την δύναμη τους. Έκτοτε οι αυτοκράτορες θα θεωρούνται υιοί ή βασιλείς του ουρανού . Το 794 έγινε πρωτεύουσα το Κιότο και γύρω στο 900 η Ιαπωνία με σταθερή διοίκηση κατάφερε να φτάσει στο απόγειό της. Η ζωή έγινε πολυτελής και εκλεπτυσμένη, το Κιότο αναδείχτηκε σε πόλη της κομψότητας, των τεχνών και της καλαισθησίας. Μουσική και χορός έδιναν ένα χαρούμενο τόνο στην ζωή, οι άνθρωποι της ανώτερης τάξης ήταν ντυμένοι με φίνα μεταξωτά υφάσματα. Επινόησαν νέους τρόπους μαγειρικής και ο έρωτας ήταν ελεύθερος, μέχρι και η μοιχεία δεν θεωρούνταν αμάρτημα. Με την αύξηση του πλούτου της ανώτερης τάξης αυξήθηκαν και τα εγκλήματα από τους μη προνομιούχους ενώ στην διακυβέρνηση σταδιακά ανήλθαν άτομα ανίκανα κι ανήθικα, παραδομένα στην κραιπάλη. Ως συνέπεια οι μεγάλες πλούσιες οικογένειες οργάνωσαν δικούς τους στρατούς και ξεκίνησαν να μάχονται μεταξύ τους για να διορίζουν τους αυτοκράτορες που ήθελαν. Αυτή η κατάσταση πυροδότησε μια σειρά από εμφύλιες διαμάχες και αλλεπάλληλες δικτατορίες που εξουθένωσαν και εξαθλίωσαν την χώρα μετά το 1180.