ΑΡΧΙΚΗ ΣΕΛΙΔΑ Η ΙΣΤΟΡΙΑ 681 Σλάβοι
Οι Σλάβοι εμφανίστηκαν στην ιστορία ως ομάδα λαών που ζούσαν σε μια μεγάλη έκταση της σημερινής Πολωνίας, Ουκρανίας και Λευκορωσίας και κατά την διάρκεια των μεγάλων μεταναστεύσεων του 5ου και 6ου αιώνα προχώρησαν νότια, δυτικά και ανατολικά καταλαμβάνοντας μεγάλες περιοχές των Βαλκανίων, της κεντρικής Ευρώπης και της ευρωπαϊκής Ασίας. Αρχικά ο σλαβικός πληθυσμός δεν ήταν χωρισμένος σε έθνη και μιλούσε μία σχετικά ενιαία γλώσσα, τη λεγόμενη «κοινή σλαβική. Κατά την διάρκεια των μεταναστεύσεων σε διαφορετικές περιοχές εξελίχτηκε μια ποικιλία διαφορετικών σλαβικών γλωσσών. Η έλλειψη κεντρικής εξουσίας, η συνήθεια να κατοικούν σε μικρές κοινότητες, η απουσία πόλεων, η μικτή αγροτική οικονομία και η προτίμησή τους να μένουν σε δασώδεις και βαλτώδεις περιοχές, ταίριαζε στις συνθήκες της εποχής και συνέβαλε στην προσαρμογή και επιβίωσή τους. Το πρώτο ρεύμα της σλαβικής μετανάστευσης κινήθηκε προς τα ανατολικά και βορειοανατολικά και αποτέλεσαν τη βάση για τους μετέπειτα Ρώσους, Ουκρανούς και Λευκορώσους. Η μετανάστευση αυτή έγινε ειρηνικά, με έναν ομαλό και σταθερό ρυθμό. Μικρές ομάδες Σλάβων εγκαθίσταντο χωρίς προβλήματα ανάμεσα στους ντόπιους πληθυσμούς, σε περιοχές όπου δεν υφίστατο ο θεσμός της εδαφικής κυριαρχίας και υπήρχε επάρκεια καλλιεργήσιμων εδαφών. Το δεύτερο ρεύμα μετανάστευσής προχώρησε προς τα δυτικά στην Κεντρική Ευρώπη και αντικατέστησαν τα γερμανικά φύλα, τους Βανδάλους, Βουργούνδιους, Σάξονες, Λογγοβάρδους και άλλους οι οποίοι είχαν εγκαταλείψει την Κεντρική Ευρώπη με κατεύθυνση το νότο και την Ιβηρική χερσόνησο, απαρτίζοντας τους μετέπειτα Πολωνούς, Τσέχους, Σέρβους και Σλοβάκους. Το τρίτο ρεύμα επεκτάθηκε προς το νότο με βίαιες επιδρομές και λεηλασίες κατά της Βυζαντινής αυτοκρατορίας. Το 540 οι νότιοι Σλάβοι πολιόρκησαν ανεπιτυχώς την Κωνσταντινούπολη, το 545 ξεκίνησαν να λεηλατούν τον Ελλαδικό χώρο και το 586 μ.Χ. κατάφεραν να φτάσουν μέχρι και την Κόρινθο. Στις αρχές του 7ου αιώνα, θα συμμαχήσουν με τους Άβαρες και θα πολιορκήσουν και πάλι ανεπιτυχώς την Κωνσταντινούπολη, το 677 θα συμμετάσχουν στην πολιορκία της Θεσσαλονίκης. Το Βυζάντιο δεν κατόρθωσε, παρά τις στρατιωτικές του επιτυχίες, να αποτρέψει την εγκατάσταση τους σε εδάφη της αυτοκρατορίας, από ένα σημείο και μετά τους διευκόλυνε, λόγω του κινδύνου των Περσών και λόγω του ότι είχαν ερημώσει μεγάλες περιοχές των Βαλκανίων. Οι νότιοι σλάβοι διαχωρίστηκαν και λόγω του εκχριστιανισμού τους καθώς οι περιοχές που κατοικούσαν οι Σλοβένοι και οι Κροάτες ενσωματώθηκαν στη Ρωμαιοκαθολική Εκκλησία και στον δυτικό πολιτισμό υιοθετώντας το λατινικό αλφάβητο, ενώ οι Σέρβοι, οι Σκοπιανοί και οι Βούλγαροι δέχτηκαν τον εκχριστιανισμό του Βυζαντίου και το κυριλλικό αλφάβητο από τους Κύριλλο και Μεθόδιο. Οι Σλάβοι δεν είχαν γραπτή γλώσσα και οι Κύριλλος και Μεθόδιος για να μεταφράσουν τα χριστιανικά κείμενα στην γλώσσα τους, δημιούργησαν ένα αλφάβητο με βάση το ελληνικό και παίρνοντας υπόψη τα σλαβικά φωνήματα. Κύριλλος και Μεθόδιος Τα σλαβικά κράτη που δημιουργήθηκαν στην περιοχή των Βαλκανίων, δεν άντεξαν στο χρόνο, στις εσωτερικές έριδες και στις πιέσεις της φραγκικής και της βυζαντινής αυτοκρατορίας. Μόνο το Α΄ Βουλγαρικό κράτος που ιδρύθηκε το 681 κατάφερε να ισχυροποιηθεί δημιουργώντας προβλήματα στο Βυζάντιο μέχρι τα τέλη του 10ου αιώνα οπότε οι Βυζαντινοί κατόρθωσαν να τους υποτάξουν. Το 1186 οι Βούλγαροι απέκτησαν και πάλι κράτος, το Β΄ Βουλγαρικό Κράτος, το οποίο καταλύθηκε το 1396 από τους Οθωμανούς. Σήμερα οι Σλάβοι συνιστούν τον κύριο πληθυσμό σε 14 ευρωπαϊκά κράτη: Ρωσία, Ουκρανία, Λευκορωσία, Πολωνία, Τσεχία, Σλοβακία, Σλοβενία, Κροατία, Σερβία, Μαυροβούνιο, Βοσνία-Ερζεγοβίνη, Κόσσοβο, Σκόπια και Βουλγαρία. Υπάρχουν 11 σλαβικές γλώσσες πλέον οι οποίες μιλιούνται στο σχεδόν 50% του εδάφους της Ευρώπης.

681

Σλάβοι

Οι Σλάβοι εμφανίστηκαν στην ιστορία ως ομάδα λαών που ζούσαν σε μια μεγάλη έκταση της σημερινής Πολωνίας, Ουκρανίας και Λευκορωσίας και κατά την διάρκεια των μεγάλων μεταναστεύσεων του 5ου και 6ου αιώνα προχώρησαν νότια, δυτικά και ανατολικά καταλαμβάνοντας μεγάλες περιοχές των Βαλκανίων, της κεντρικής Ευρώπης και της ευρωπαϊκής Ασίας. Αρχικά ο σλαβικός πληθυσμός δεν ήταν χωρισμένος σε έθνη και μιλούσε μία σχετικά ενιαία γλώσσα, τη λεγόμενη «κοινή σλαβική. Κατά την διάρκεια των μεταναστεύσεων σε διαφορετικές περιοχές εξελίχτηκε μια ποικιλία διαφορετικών σλαβικών γλωσσών. Η έλλειψη κεντρικής εξουσίας, η συνήθεια να κατοικούν σε μικρές κοινότητες, η απουσία πόλεων, η μικτή αγροτική οικονομία και η προτίμησή τους να μένουν σε δασώδεις και βαλτώδεις περιοχές, ταίριαζε στις συνθήκες της εποχής και συνέβαλε στην προσαρμογή και επιβίωσή τους.

Το πρώτο ρεύμα της σλαβικής μετανάστευσης κινήθηκε προς τα ανατολικά και βορειοανατολικά και αποτέλεσαν τη βάση για τους μετέπειτα Ρώσους, Ουκρανούς και Λευκορώσους. Η μετανάστευση αυτή έγινε ειρηνικά, με έναν ομαλό και σταθερό ρυθμό. Μικρές ομάδες Σλάβων εγκαθίσταντο χωρίς προβλήματα ανάμεσα στους ντόπιους πληθυσμούς, σε περιοχές όπου δεν υφίστατο ο θεσμός της εδαφικής κυριαρχίας και υπήρχε επάρκεια καλλιεργήσιμων εδαφών. Το δεύτερο ρεύμα μετανάστευσής προχώρησε προς τα δυτικά στην Κεντρική Ευρώπη και αντικατέστησαν τα γερμανικά φύλα, τους Βανδάλους, Βουργούνδιους, Σάξονες, Λογγοβάρδους και άλλους οι οποίοι είχαν εγκαταλείψει την Κεντρική Ευρώπη με κατεύθυνση το νότο και την Ιβηρική χερσόνησο, απαρτίζοντας τους μετέπειτα Πολωνούς, Τσέχους, Σέρβους και Σλοβάκους. Το τρίτο ρεύμα επεκτάθηκε προς το νότο με βίαιες επιδρομές και λεηλασίες κατά της Βυζαντινής αυτοκρατορίας. Το 540 οι νότιοι Σλάβοι πολιόρκησαν ανεπιτυχώς την Κωνσταντινούπολη, το 545 ξεκίνησαν να λεηλατούν τον Ελλαδικό χώρο και το 586 μ.Χ. κατάφεραν να φτάσουν μέχρι και την Κόρινθο. Στις αρχές του 7ου αιώνα, θα συμμαχήσουν με τους Άβαρες και θα πολιορκήσουν και πάλι ανεπιτυχώς την Κωνσταντινούπολη, το 677 θα συμμετάσχουν στην πολιορκία της Θεσσαλονίκης. Το Βυζάντιο δεν κατόρθωσε, παρά τις στρατιωτικές του επιτυχίες, να αποτρέψει την εγκατάσταση τους σε εδάφη της αυτοκρατορίας, από ένα σημείο και μετά τους διευκόλυνε, λόγω του κινδύνου των Περσών και λόγω του ότι είχαν ερημώσει μεγάλες περιοχές των Βαλκανίων.

Οι νότιοι σλάβοι διαχωρίστηκαν και λόγω του εκχριστιανισμού τους καθώς οι περιοχές που κατοικούσαν οι Σλοβένοι και οι Κροάτες ενσωματώθηκαν στη Ρωμαιοκαθολική Εκκλησία και στον δυτικό πολιτισμό υιοθετώντας το λατινικό αλφάβητο, ενώ οι Σέρβοι, οι Σκοπιανοί και οι Βούλγαροι δέχτηκαν τον εκχριστιανισμό του Βυζαντίου και το κυριλλικό αλφάβητο από τους Κύριλλο και Μεθόδιο. Οι Σλάβοι δεν είχαν γραπτή γλώσσα και οι Κύριλλος και Μεθόδιος για να μεταφράσουν τα χριστιανικά κείμενα στην γλώσσα τους, δημιούργησαν ένα αλφάβητο με βάση το ελληνικό και παίρνοντας υπόψη τα σλαβικά φωνήματα.

Κύριλλος και Μεθόδιος

Τα σλαβικά κράτη που δημιουργήθηκαν στην περιοχή των Βαλκανίων, δεν άντεξαν στο χρόνο, στις εσωτερικές έριδες και στις πιέσεις της φραγκικής και της βυζαντινής αυτοκρατορίας. Μόνο το Α΄ Βουλγαρικό κράτος που ιδρύθηκε το 681 κατάφερε να ισχυροποιηθεί δημιουργώντας προβλήματα στο Βυζάντιο μέχρι τα τέλη του 10ου αιώνα οπότε οι Βυζαντινοί κατόρθωσαν να τους υποτάξουν. Το 1186 οι Βούλγαροι απέκτησαν και πάλι κράτος, το Β΄ Βουλγαρικό Κράτος, το οποίο καταλύθηκε το 1396 από τους Οθωμανούς.

Σήμερα οι Σλάβοι συνιστούν τον κύριο πληθυσμό σε 14 ευρωπαϊκά κράτη: Ρωσία, Ουκρανία, Λευκορωσία, Πολωνία, Τσεχία, Σλοβακία, Σλοβενία, Κροατία, Σερβία, Μαυροβούνιο, Βοσνία-Ερζεγοβίνη, Κόσσοβο, Σκόπια και Βουλγαρία. Υπάρχουν 11 σλαβικές γλώσσες πλέον οι οποίες μιλιούνται στο σχεδόν 50% του εδάφους της Ευρώπης.