Θωμάς ο Ακινάτης

ΑΡΧΙΚΗ	Να φυλάγεσαι από τους ανθρώπους του ενός βιβλίου. Για αυτόν που έχει πίστη, καμιά εξήγηση δεν είναι αναγκαία. Για αυτόν που δεν έχει πίστη, καμιά εξήγηση δεν είναι δυνατή. Τα πράγματα που αγαπάμε μας λένε ποιοι είμαστε. Μπορούμε να ελαφρύνουμε τη θλίψη με έναν καλό ύπνο, ένα μπάνιο κι ένα ποτήρι κρασί. Το Καλό μπορεί να υπάρξει χωρίς το Κακό, ενώ το Κακό δεν μπορεί να υπάρξει χωρίς το Καλό. Αν ο υπέρτατος σκοπός του καπετάνιου ήταν να γλυτώσει το πλοίο του, θα το κρατούσε για πάντα στο λιμάνι. Δεν υπάρχει τίποτα να επαινεθεί περισσότερο σε αυτή τη γη από την αληθινή φιλία. Τρεις προϋποθέσεις είναι απαραίτητες για τη Μετάνοια: κατάνυξη, η οποία είναι η θλίψη για την αμαρτία, μαζί με ένα τρόπο επανόρθωσης, εξομολόγηση των αμαρτιών, χωρίς καμία παράλειψη και ικανοποίηση μέσω των καλών έργων. Καλύτερα να φωτίζεις παρά να λάμπεις, καλύτερα να μεταδίδεις σε άλλους αλήθειες παρά απλώς να τις συλλογίζεσαι. Ο άνθρωπος δεν πρέπει να σκέφτεται τα υλικά αγαθά που κατέχει σαν δικά του, αλλά ως κοινά για όλους, ώστε να τα μοιράζεται χωρίς δισταγμό όταν οι άλλοι έχουν ανάγκη. Πρέπει να αγαπάμε τόσο εκείνο με τον οποίο συμφωνούμε όσο και εκείνο του οποίου τις απόψεις απορρίπτουμε, γιατί και οι δύο έχουν κοπιάσει στην αναζήτηση της αλήθειας, και οι δύο μας έχουν βοηθήσει στην εξεύρεσή της. Ο φόβος είναι ένα τόσο ισχυρό συναίσθημα για τον άνθρωπο, ώστε όταν του επιτρέψουμε να κυριαρχήσει, διώχνει την συμπόνοια τελείως έξω από τις καρδιές μας. Θωμάς ο Ακινάτης 1225 έως 1274 (49)
Ο Θωμάς ο Ακινάτης (1225-7 Μαρτίου 1274) ήταν Ιταλός ιερέας της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας στο Τάγμα των Δομινικανών, θεολόγος και φιλόσοφος, από τους σπουδαιότερους φιλόσοφους του Μεσαίωνα. Είναι σημαντική η επιρροή του στη δυτική σκέψη καθώς μέρος της μοντέρνας φιλοσοφίας παρουσιάζεται είτε ως αντίδραση είτε ως υποστήριξη των ιδεών του. Ο Ακινάτης γεννήθηκε στη μικρή πόλη Άκινο, ανάμεσα στη Ρώμη και στη Νάπολη, το 1230 ο πατέρας του τον αφιέρωσε στο σε ένα κοντινό μοναστήρι των Βενεδικτίνων, όπου ο Θωμάς έμεινε ως την εκδίωξη των μοναχών από τον Γερμανό αυτοκράτορα το 1239. Το 1245 πήγε στο Παρίσι και σπούδασε στην εκεί θεολογική σχολή και από το 1256 δίδαξε θεολογία. Την περίοδο 1259-1269 ήταν ο επίσημος θεολόγος του Πάπα. Πέθανε το 1274 κατά την πορεία του προς την σύνοδο της Λυών στη οποία επρόκειτο να λάβει μέρος. Τα κυριότερα έργα του ήταν: «Υπόμνημα στις Γνώμες του Πέτρου Λομβαρδού», «Summa contra gentiles», Περί της ενότητος του νου εναντίον των Αβερροϊστών , «θεολογική Σύνοψη» το οποίο γράφτηκε ως φοιτητικό εγχειρίδιο, αναλύοντας στα ανάλογα μέρη τα κεφάλαια: περί Θεού, περί ανθρώπου έναντι του Θεού, περί Χριστού και μυστηρίων. Ο Ακινάτης θεωρείται στην Καθολική Εκκλησία ως δάσκαλος για αυτούς που μελετούν για το χρίσμα της ιεροσύνης. Το σπουδαιότερο που έκανε ο Θωμάς ο Ακινάτης ήταν ότι ερμήνευσε το έργο του Αριστοτέλη με τέτοιο τρόπο ώστε να μην αποτελεί απειλή για τη χριστιανική διδασκαλία,. Επιδίωξη του ήταν να συνταιριάσει τη φιλοσοφία του αρχαίου Έλληνα με το χριστιανισμό, τη γνώση με την πίστη. Θεωρούσε πως δεν υπάρχει κάποια αγεφύρωτη αντίφαση ανάμεσα σ’ αυτά που μας λέει η λογική και η φιλοσοφία από τη μια, και σ’ αυτά που μας λέει η χριστιανική αποκάλυψη κι η πίστη από την άλλη. H φιλοσοφία του Αριστοτέλη ξεκινούσε με την προϋπόθεση ότι υπάρχει Θεός – ή μια πρώτη, αρχική αιτία που κινητοποιεί τα πάντα μέσα στη φύση., όμως ο Αριστοτέλης δεν περιγράφει με περισσότερες λεπτομέρειες το Θεό. Γι αυτό και πρέπει να ζητήσουμε τη βοήθεια της Βίβλου και της χριστιανικής διδασκαλίας, έλεγε ο Ακινάτης. ΘΩΜΑΣ ΑΚΙΝΑΤΗΣ, Η ΦΙΛΟΣΟΦΙΑ ΤΟΥ

ΑΡΧΙΚΗ

Να φυλάγεσαι από τους ανθρώπους του ενός βιβλίου.
Για αυτόν που έχει πίστη, καμιά εξήγηση δεν είναι αναγκαία. Για αυτόν που δεν έχει πίστη, καμιά εξήγηση δεν είναι δυνατή.
Τα πράγματα που αγαπάμε μας λένε ποιοι είμαστε.
Μπορούμε να ελαφρύνουμε τη θλίψη με έναν καλό ύπνο, ένα μπάνιο κι ένα ποτήρι κρασί.
Το Καλό μπορεί να υπάρξει χωρίς το Κακό, ενώ το Κακό δεν μπορεί να υπάρξει χωρίς το Καλό.
Αν ο υπέρτατος σκοπός του καπετάνιου ήταν να γλυτώσει το πλοίο του, θα το κρατούσε για πάντα στο λιμάνι.
Δεν υπάρχει τίποτα να επαινεθεί περισσότερο σε αυτή τη γη από την αληθινή φιλία.
Τρεις προϋποθέσεις είναι απαραίτητες για τη Μετάνοια: κατάνυξη, η οποία είναι η θλίψη για την αμαρτία, μαζί με ένα τρόπο επανόρθωσης, εξομολόγηση των αμαρτιών, χωρίς καμία παράλειψη και ικανοποίηση μέσω των καλών έργων.
Καλύτερα να φωτίζεις παρά να λάμπεις, καλύτερα να μεταδίδεις σε άλλους αλήθειες παρά απλώς να τις συλλογίζεσαι.
Ο άνθρωπος δεν πρέπει να σκέφτεται τα υλικά αγαθά που κατέχει σαν δικά του, αλλά ως κοινά για όλους, ώστε να τα μοιράζεται χωρίς δισταγμό όταν οι άλλοι έχουν ανάγκη.
Πρέπει να αγαπάμε τόσο εκείνο με τον οποίο συμφωνούμε όσο και εκείνο του οποίου τις απόψεις απορρίπτουμε, γιατί και οι δύο έχουν κοπιάσει στην αναζήτηση της αλήθειας, και οι δύο μας έχουν βοηθήσει στην εξεύρεσή της.
Ο φόβος είναι ένα τόσο ισχυρό συναίσθημα για τον άνθρωπο, ώστε όταν του επιτρέψουμε να κυριαρχήσει, διώχνει την συμπόνοια τελείως έξω από τις καρδιές μας.

Θωμάς ο Ακινάτης 1225 έως 1274 (49)

Ο Θωμάς ο Ακινάτης (1225-7 Μαρτίου 1274) ήταν Ιταλός ιερέας της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας στο Τάγμα των Δομινικανών, θεολόγος και φιλόσοφος, από τους σπουδαιότερους φιλόσοφους του Μεσαίωνα. Είναι σημαντική η επιρροή του στη δυτική σκέψη καθώς μέρος της μοντέρνας φιλοσοφίας παρουσιάζεται είτε ως αντίδραση είτε ως υποστήριξη των ιδεών του. Ο Ακινάτης γεννήθηκε στη μικρή πόλη Άκινο, ανάμεσα στη Ρώμη και στη Νάπολη, το 1230 ο πατέρας του τον αφιέρωσε στο σε ένα κοντινό μοναστήρι των Βενεδικτίνων, όπου ο Θωμάς έμεινε ως την εκδίωξη των μοναχών από τον Γερμανό αυτοκράτορα το 1239. Το 1245 πήγε στο Παρίσι και σπούδασε στην εκεί θεολογική σχολή και από το 1256 δίδαξε θεολογία. Την περίοδο 1259-1269 ήταν ο επίσημος θεολόγος του Πάπα. Πέθανε το 1274 κατά την πορεία του προς την σύνοδο της Λυών στη οποία επρόκειτο να λάβει μέρος. Τα κυριότερα έργα του ήταν: «Υπόμνημα στις Γνώμες του Πέτρου Λομβαρδού», «Summa contra gentiles», Περί της ενότητος του νου εναντίον των Αβερροϊστών , «θεολογική Σύνοψη» το οποίο γράφτηκε ως φοιτητικό εγχειρίδιο, αναλύοντας στα ανάλογα μέρη τα κεφάλαια: περί Θεού, περί ανθρώπου έναντι του Θεού, περί Χριστού και μυστηρίων. Ο Ακινάτης θεωρείται στην Καθολική Εκκλησία ως δάσκαλος για αυτούς που μελετούν για το χρίσμα της ιεροσύνης.

Το σπουδαιότερο που έκανε ο Θωμάς ο Ακινάτης ήταν ότι ερμήνευσε το έργο του Αριστοτέλη με τέτοιο τρόπο ώστε να μην αποτελεί απειλή για τη χριστιανική διδασκαλία,. Επιδίωξη του ήταν να συνταιριάσει τη φιλοσοφία του αρχαίου Έλληνα με το χριστιανισμό, τη γνώση με την πίστη. Θεωρούσε πως δεν υπάρχει κάποια αγεφύρωτη αντίφαση ανάμεσα σ’ αυτά που μας λέει η λογική και η φιλοσοφία από τη μια, και σ’ αυτά που μας λέει η χριστιανική αποκάλυψη κι η πίστη από την άλλη. H φιλοσοφία του Αριστοτέλη ξεκινούσε με την προϋπόθεση ότι υπάρχει Θεός – ή μια πρώτη, αρχική αιτία που κινητοποιεί τα πάντα μέσα στη φύση., όμως ο Αριστοτέλης δεν περιγράφει με περισσότερες λεπτομέρειες το Θεό. Γι αυτό και πρέπει να ζητήσουμε τη βοήθεια της Βίβλου και της χριστιανικής διδασκαλίας, έλεγε ο Ακινάτης.

ΘΩΜΑΣ ΑΚΙΝΑΤΗΣ, Η ΦΙΛΟΣΟΦΙΑ ΤΟΥ