ΑΡΧΙΚΗ

Γκουρτζίεφ 1869 έως 1949 (80)

Ο Γεώργιος Γκουρτζίεφ (George Gurdjieff, Γεώργιος Γεωργιάδης στα ελληνικά) ήταν Έλληνο-Αρμένιος μυστικιστής φιλόσοφος και πνευματικός δάσκαλος. Γεννήθηκε στην Αλεξανδρούπολη της σημερινής Αρμενίας (τότε περιοχή της Ρωσικής Αυτοκρατορίας), από πατέρα Έλληνα εκ Πόντου (Ιωάννη Γεωργιάδη) και μητέρα Αρμένισσα. Μεγάλωσε στο Καρς του Καυκάσου και στα νεανικά του χρόνια ταξίδεψε σε πολλά μέρη του κόσμου (Κεντρική Ασία, Αίγυπτος, Ρώμη, Ελλάδα). Θεωρούσε πως υπάρχει μια διαχρονική γνώση που υπερβαίνει την ακαδημαϊκή πληροφόρηση, αυτή τη Γνώση κυνήγησε στα ταξίδια του. Το 1912 επέστρεψε στην Ρωσία και δημιούργησε ένα κύκλο μαθητών στον οποίο παρουσίασε ένα σύστημα εσωτερικής γνώσης. Ονόμασε την διδασκαλία του «τέταρτο δρόμο» σε αντιδιαστολή με τους τρείς πρώτους, του φακίρη, του μοναχού και του γιόγκι. Σύμφωνα με τον Γκουρτζίεφ, ο άνθρωπος είναι ένα ανολοκλήρωτο ον που ασυνείδητα άγεται και φέρεται από τις αυτοματοποιημένες αντιδράσεις του στα εξωτερικά ερεθίσματα και καταστάσεις. Για να αλλάξει αυτή η κατάσταση πρέπει να μεταμορφωθεί ο άνθρωπος και να αποκτήσει εσωτερική ενότητα. Προχωρώντας κάποιος στον τέταρτο δρόμο, αναπτύσσει τη συνείδηση του με μια αρμονική συγχώνευση και ισορροπία των ξεχωριστών ενεργειών: της σκέψης, του συναισθήματος και του σώματος.

Το 1917 και μετά τις ταραχές που ξέσπασαν με την επανάσταση των Μπολσεβίκων, έφυγε με μια μικρή ομάδα μαθητών του, πήγε στον Καύκασο, την Τιφλίδα και μετά στην Κωνσταντινούπολη. Προσπάθησε να εδραιώσει τη σχολή του στην πόλη αλλά δεν τα κατάφερε, πήγε μετά σε Λονδίνο και Βερολίνο ώσπου κατέληξε στο Παρίσι. Εκεί ίδρυσε το Ινστιτούτο για την Αρμονική Ανάπτυξη του Ανθρώπου, το οποίο λειτούργησε ως το 1933. Πολλές διάσημες προσωπικότητες της εποχής παρακολούθησαν μαθήματα αυτό-βελτίωσης από τον Γκιουρτζίεφ. Το 1924 ταξίδεψε και στις Ηνωμένες πολιτείες δίνοντας διαλέξεις κι ομιλίες σχετικά με μια λησμονημένη αρχαία γνώση που θεωρούσε πως μπορούσε να γίνει προσιτή σε όσους ένιωθαν την ανάγκη. Θα επιστρέψει στις ΗΠΑ άλλες τρεις φορές για ομιλίες και διδασκαλία. Το 1933 ολοκλήρωσε το κύριο έργο του, «Όλα και τα Πάντα, Ιστορίες του Βεελζεβούλ στον Εγγονό του», -μια αντικειμενικά αμερόληπτη κριτική της ζωής του ανθρώπου-, έγραψε ο ίδιος στον πρόλογο. Μέχρι το τέλος τη ζωής του εξακολούθησε να διδάσκει και να γράφει τις εμπειρίες του ως πνευματικός δάσκαλος. Επίσης ασχολήθηκε με την μουσική, έγραψε ένα μπαλέτο, 300 συνθέσεις για πιάνο και διέδωσε κάπου 100 Ιερούς Χορούς της Ανατολής. Πέθανε στις 29 Οκτωβρίου του 1949.

ΓΚΟΥΡΤΖΙΕΦ, Ο Τέταρτος Δρόμος