ΑΡΧΙΚΗ

Μίλτος Σαχτούρης 1919 έως 2005 (86)

ΤΟ ΨΩΜΙ

Ένα τεράστιο καρβέλι, μια πελώρια φραντζόλα ζεστό ψωμί, είχε πέσει στο δρόμο από τον ουρανό· ένα παιδί με πράσινο κοντό βρακάκι και με μαχαίρι έκοβε και μοίραζε στον κόσμο γύρω, όμως και μια μικρή, ένας μικρός άσπρος άγγελος, κι αυτή μ’ ένα μαχαίρι έκοβε και μοίραζε κομμάτια γνήσιο ουρανό κι όλοι τώρα τρέχαν σ’ αυτή, λίγοι πηγαίναν στο ψωμί, όλοι τρέχανε στον άγγελο που μοίραζε ουρανό! Ας μην το κρύβουμε.

Διψάμε για ουρανό.

ΠΟΙΗΜΑΤΑ 		Ο Μίλτος Σαχτούρης (29 Ιουλίου 1919 – 29 Μαρτίου 2005) ήταν ένας από τους σημαντικότερους μεταπολεμικούς Έλληνες ποιητές. Γεννήθηκε στην Αθήνα και είχε καταγωγή από Ύδρα, με τον προπάππο του να είναι ναύαρχος κατά την επανάσταση του 1821 και τον πατέρα του επιφανή δικαστικό. Το 1937 με προτροπή του πατέρα του ξεκίνησε σπουδές στη Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών, όταν ο πατέρας πέθανε εγκατέλειψε την νομική για να αφιερωθεί στην ποίηση. Δεν έκανε ποτέ κανένα άλλο επάγγελμα και δεν δημιούργησε ποτέ οικογένεια παρόλο που είχε πολύχρονες σχέσεις. Έζησε γράφοντας ποίηση. Το 1944 στο περιοδικό Τα Νέα Γράμματα δημοσίευσε τα πρώτα του ποιήματα με παρότρυνση του Ελύτη και του Εγγονόπουλου με τους οποίους είχε γίνει φίλος.

Το 1945 εκδόθηκε η πρώτη του ποιητική συλλογή με τίτλο «Λησμονημένη». Η κριτική της εποχής υπήρξε αρνητική, μέχρι και κοροϊδευτική, καθώς θεωρήθηκε ακατανόητος. Το 1956 πήρε το πρώτο βραβείο «Νέοι Ευρωπαίοι Ποιητές» από την ιταλική ραδιοφωνία και τηλεόραση και έκτοτε τον είδαν διαφορετικά και οι κριτικοί στην Ελλάδα. Τιμήθηκε με άλλα 3 βραβεία ποίησης (1987, 1995, 2003). Τα τελευταία χρόνια της ζωής του τα πέρασε σε ένα μικρό διαμέρισμα στην Κυψέλη γράφοντας ελάχιστα. Για να επιβιώσει πούλησε το οικογενειακό τους κτήμα στην Αργολίδα, έκτασης 230 στρεμμάτων, το οποίο είχε δοθεί στην οικογένεια Σαχτούρη από τον Καποδίστρια, λόγω της συνεισφοράς τους στην επανάσταση, καθώς και το πατρικό του στην Κυψέλη. Όταν είχε μείνει χωρίς καθόλου πόρους κατάφεραν οι φίλοι του να του χορηγηθεί από το υπουργείο πολιτισμού μια μικρή τιμητική σύνταξη. Έργα του έχουν μεταφραστεί σε πολλές γλώσσες και αρκετά ποιήματα του έχουν μελοποιηθεί. Πέθανε το 2005 στην Αθήνα.