ΑΡΧΙΚΗ

Νίκος Σκαλκώτας 1904 έως 1949 (45)

Ο Νίκος Σκαλκώτας (8 Μαρτίου 1904 – 19 Σεπτεμβρίου 1949) ήταν σημαντικός Έλληνας συνθέτης του 20ου αιώνα με διεθνή απήχηση. Γεννήθηκε στη Χαλκίδα σε ένα μουσικό περιβάλλον, ο παππούς του ήταν τραγουδιστής και συνθέτης δημοτικής μουσικής, ο πατέρας του φλαουτίστας στη φιλαρμονική της Χαλκίδας, υπήρξε ο πρώτος του δάσκαλος μουσικής. Το 1910 η οικογένειά του μετακόμισε στην Αθήνα για να του προσφέρει καλύτερη μουσική μόρφωση. Ο Νίκος αποφοίτησε το 1920 από το Ωδείο Αθηνών παίρνοντας το πρώτο βραβείο για την ερμηνεία του στο «Κοντσέρτο για βιολί» του Μπετόβεν. Το 1921, έφυγε για σπουδές στο Βερολίνο έχοντας εξασφαλίσει σειρά υποτροφιών και το 1923 εγκατέλειψε την καριέρα του σα βιολονίστας και αποφάσισε να γίνει συνθέτης. Ωστόσο παράλληλα με τις σπουδές σύνθεσης έπαιζε και βιολί σε ορχήστρες για να συμπληρώνει το εισόδημά του.

Στο Βερολίνο είχε σχέση με μία γερμανίδα βιολονίστρια με την οποία έκανε 2 παιδιά, το ένα πέθανε βρέφος. Η σχέση αυτή διαλύθηκε το 1931 και για ένα διάστημα ο Σκαλκώτας βρέθηκε σε κρίση τόσο προσωπική όσο και επαγγελματική , δεν έγραψε τίποτε μέχρι το 1934. Το 1933 και με την άνοδο του Χίτλερ στην εξουσία επέστρεψε στην Ελλάδα, όπου βρίσκει κλειστές πόρτες καθώς το μουσικό κατεστημένο της χώρας τον θεωρεί ακατανόητο και κάποιοι φοβούνται μην χάσουν τις καρέκλες τους οπότε φροντίζουν να μένει παραγκωνισμένος. Καταφέρνει να βρει μια θέση βιολονίστα στα τελευταία αναλόγια της κρατικής ορχήστρας και ζει απομονωμένος από τα μουσικά δρώμενα, συνθέτοντας πυρετωδώς. Την δεκαετία 1935-1945 συνέθεσε παραπάνω από 100 έργα και κάποια από τα πιο σημαντικά της καριέρας του. Το 1946 παντρεύτηκε την πιανίστρια Μαρία Παγκαλή και τον επόμενο χρόνο γεννήθηκε ο γιος τους Αλέκος. Στις 19 Σεπτεμβρίου 1949 πέθανε απρόσμενα από μια κήλη την οποία δεν είχε σπουδαιολογήσει. Ο Σκαλκώτας εκτιμήθηκε ως συνθέτης μετά θάνατο, χάρη στην πρωτοβουλία φίλων και θαυμαστών του.