|
| |||
|---|---|---|---|
| Η Ιωάννα της Λορένης ή Ζαν ντ'Αρκ (Jeanne d'Arc) ήταν Γαλλίδα ηρωίδα που ανακηρύχθηκε αγία της Καθολικής Εκκλησίας. Γεννήθηκε στις 6 Ιανουαρίου 1412 στο χωριό Ντονρεμί της βορειοανατολικής Γαλλίας, στα σύνορα της Καμπανίας και της Λορένης. Μεγάλωσε στο αγρόκτημα της οικογένειάς της, χωρίς να μάθει ποτέ γραφή και ανάγνωση. Σε ηλικία 13 ετών είδε στον κήπο του πατρικού σπιτιού της το πρώτο από τα οράματά της, τον Αρχάγγελο Μιχαήλ με την Αγία Μαργαρίτα και την Αγία Αικατερίνη να την προτρέπουν να δράσει προκειμένου να απελευθερωθεί η Γαλλία από τους Άγγλους και να βοηθήσει τον διάδοχο του γαλλικού θρόνου Κάρολο Z΄ να επανακτήσει το στέμμα. Της είπαν πως έπρεπε να κόψει τα μαλλιά της κοντά, να ντυθεί σαν άντρας και να πάρει τα όπλα για να σώσει την Γαλλία από την διάλυση. Εκείνη την εποχή βρισκόταν στην πιο κρίσιμη φάση ο Εκατονταετής πόλεμος των Γάλλων με τους Άγγλους. Το 1429 οι Άγγλοι, με τη βοήθεια των συμμάχων τους από τη Βουργουνδία είχαν καταλάβει το Παρίσι και όλες τις γαλλικές περιοχές βόρεια της Λορένης χωρίς να συναντήσουν πραγματική αντίσταση λόγω της ηττοπάθειας των Γάλλων και της έλλειψης ηγεσίας τους. Ο Ερρίκος ΣΤ της Αγγλίας απαιτούσε το γαλλικό θρόνο. Η Ιωάννα δεν σταματούσε όλο αυτό τον καιρό να υποστηρίζει για την Θεία αποστολή της και να αναφέρει οράματα αλλά δεν την έπαιρναν στα σοβαρά. Με την βοήθεια και κάποιων φυσικών φαινομένων που χρησιμοποίησε ως θεϊκά σημάδια, κατάφερε να πείσει τον Κάρολο να της επιτρέψει να ηγηθεί μιας μικρής στρατιωτικής δύναμης που είχε συγκροτηθεί για να ενισχύσει την Ορλεάνη, μία από τις λίγες πόλεις που είχαν μείνει πιστές στον διάδοχο και την οποία πολιορκούσαν οι Άγγλοι. Το Μάιο του 1429, η Ιωάννα στα 17 της χρόνια ενέπνευσε τους στρατιώτες της και πέτυχε μια θαυμαστή νίκη έναντι των άγγλων εισβολέων, τους οποίους συνέχισε να καταδιώκει κατά μήκος της Λορένης. Μετά την απελευθέρωση της Ορλεάνης συνόδευσε τον Κάρολο στις κατοπινές επιχειρήσεις του απελευθερωτικού πολέμου (Τουρ, Οσέρ, Τρουά) έως την είσοδο στη Ρενς, όπου ο δελφίνος στέφθηκε επίσημα βασιλιάς (17 Ιουλίου 1429). Κατά την ενθρόνιση, στη Ζαν Ντ’ Αρκ δόθηκε μία τιμητική θέση δίπλα στον βασιλιά, ενώ αργότερα της απονεμήθηκε κι ένας τίτλος ευγενείας για τις υπηρεσίες της στη χώρα. Τον Μάιο του 1430 ωστόσο, τραυματίστηκε κάτω από τα τείχη του Παρισιού, και αργότερα, σε μια επιχείρηση κοντά στην Κομπιένη, αιχμαλωτίστηκε από στρατιώτες του δούκα Φίλιππου της Βουργουνδίας ο οποίος την παρέδωσε στους Άγγλους. Στη Ρουέν δικάστηκε από εκκλησιαστικό δικαστήριο, που ενεργούσε σύμφωνα με τις διαταγές των Άγγλων. Κατηγορήθηκε για «κοντή κόμη», ότι «ντυνόταν με ανδρικά ρούχα», για «μαγεία» και ως αιρετική επειδή «ισχυριζόταν ότι ήταν απευθείας υπόλογη στον Θεό». Καταδικάστηκε να καεί ζωντανή . Την ώρα που καιγόταν ζήτησε να σηκώσουν το σταυρό για να μπορεί να τον δει μέσα από τις φλόγες. Ο βασιλιάς Κάρολος, παρότι είχε στρατεύματα στην περιοχή, δεν έκανε καμία προσπάθεια να τη σώσει. Το 1456 η υπόθεση της επανεξετάστηκε και το δικαστήριο την έκρινε αθώα. Στις 19 Μαΐου 1920 ανακηρύχθηκε Αγία από τον Πάπα Βενέδικτο τον 15o. | |||