Λουδιάδες
ΑΣΜΑ ΠΡΩΤΟ
**1**
Θα ψάλω την τόλμη και τους αγώνες
των ευγενών ηρώων, που από τη Δύση
και τις πορτογαλικές ακτές,
διασχίζοντας θάλασσες απάτητες,
πέρασαν μακρύτερα από την Ταπροβάνη.
Μέσα σε κινδύνους και πολέμους,
επιδεικνύοντας θάρρος μεγαλύτερο
απ’ όσο επιτρέπει η ανθρώπινη δύναμη,
ανάμεσα σε μακρινούς και άγνωστους λαούς
ίδρυσαν ένα νέο και ένδοξο βασίλειο.
**2**
Θα εξυμνήσω τις ηρωικές αρετές
εκείνων των αρχόντων
που κυριάρχησαν σε άπιστες χώρες
της Ασίας και της Αφρικής
και πάνω στα ερείπια της ειδωλολατρίας
έστησαν βασίλεια της πίστης.
Θα εξυμνήσω εκείνους τους πολεμιστές
που η τόλμη τους τούς έκανε αθάνατους.
Και, εάν η τέχνη και το πνεύμα με βοηθήσουν,
η φήμη τους θα κυριεύσει ολόκληρο τον κόσμο.
**3**
Ας μη γίνεται πλέον λόγος
για τις περίφημες περιπλανήσεις
του πολυμήχανου Οδυσσέα
και του ευσεβούς Αινεία.
Ας πάψει η εκατόστομη θεά
να διαλαλεί τις νίκες του Αλεξάνδρου
και του Τραϊανού.
Εγώ ψάλλω τα τέκνα του Λούσου,
που μόνο ο Άρης και ο Ποσειδώνας
θα μπορούσαν να ξεπεράσουν.
Ήρωες του Βιργιλίου και του Ομήρου,
ακούστε τους άθλους τους·
ξεπερνούν εκείνους των δικών σας ηρώων.
**4**
Κι εσείς, που ανάψατε
τη φαντασία μου με νέο ζήλο,
Νύμφες του Τάγου,
εάν υπήρξατε οι πρώτες μου αγάπες,
εάν τραγούδησα στις μαγευτικές σας όχθες,
χαρίστε τώρα στη φωνή μου υψηλότερο τόνο.
Δώστε στους στίχους μου αρμονία
τόσο λαμπρή και τόσο καθαρή,
ώστε ο θεός της Πίνδου
να εγκαταλείψει, για χάρη των δικών μας νερών,
τα κύματα της Ιπποκρήνης.