Τσινούα Ατσέμπε

ΑΡΧΙΚΗ ΣΕΛΙΔΑ

Τσινούα Ατσέμπε

ΜΗΤΕΡΑ ΠΡΟΣΦΥΓΑΣ ΚΑΙ ΤΟ ΠΑΙΔΙ ΤΗΣ

Ούτε η Παναγία με το βρέφος της
μπορούν να αγγίξουν
αυτή την εικόνα τρυφερότητας
μιας μητέρας για έναν γιο
που σύντομα
θα πρέπει να λησμονήσει.

Ο αέρας ήταν βαρύς από μυρωδιές
διάρροιας άπλυτων παιδιών
με εξογκωμένα παΐδια και ξεραμένα
οπίσθια, που αγωνίζονταν
με επώδυνα βήματα
πίσω από φουσκωμένες άδειες κοιλιές.
Πλέον

Oι μητέρες εκεί, είχαν σταματήσει εδώ και καιρό
να φροντίζουν, αλλά όχι αυτό!
Σχημάτισε εκείνη
ένα χαμόγελο φαντάσματος
ανάμεσα στα δόντια και τα μάτια της
Και το φάντασμα μιας περήφανης μάνας
καθώς χτένιζε μαλλιά
στο χρώμα της σκουριάς και μετά -

τραγουδώντας με τα μάτια της –
άρχισε προσεκτικά
να τα χωρίζει…

Σε μια άλλη ζωή, αυτό
θα ήταν λίγο πολύ καθημερινότητα,
πράξη χωρίς συνέπειες πριν από το
πρωινό και το σχολείο. Τώρα αυτή

το μόνο που μπορούσε να κάνει
ήταν να ρίξει λίγα λουλούδια
σε έναν μικροσκοπικό τάφο.

Ο ΚΥΚΛΟΣ ΤΗΣ ΑΓΑΠΗΣ

Την αυγή σιγά σιγά
ο ήλιος αποσύρει τα
μακριά ομιχλώδη χέρια της
αγκαλιάς του. Ευτυχισμένοι εραστές

των οποίων ο αγώνας τελειώνει
χωρίς πικρία ούτε λάσπη
από την καύση της αγάπης· Γη
αρωματισμένη από δροσοσταλίδα
με το άρωμα της ξυπνά

να ψιθυρίσει το
με απαλά μάτια φως
Αργότερα αυτός
θα φθείρει την ψυχραιμία του
οργώνοντας τα απέραντα στρέμματα
του ουρανού και βγάζοντας

έξω σε αυτήν, τον πόνο
με βελάκια οργής. Από καιρό
συνηθισμένη σε μια τέτοια ιδιοτροπία
περιμένει υπομονετικά

γιατί το βράδυ, οι σκέψεις
μιας καινούργιας νύχτας θα
αποκαταστήσουν την ωριμότητά του
όπως και τη δύναμή της
πάνω σε αυτόν.