,
Αβερρόης

ΑΡΧΙΚΗ ΣΕΛΙΔΑ
Ο Αβερρόης είναι διάσημος για τα σχόλια του στα έργα του Αριστοτέλη που έγιναν κατά την διάρκεια 3 δεκαετιών (έγραψε σχόλια για σχεδόν όλα τα βιβλία του Αριστοτέλη). Από αυτόν ξαναθυμήθηκαν οι Δυτικοί τον μεγάλο Έλληνα Φιλόσοφο. Σύμφωνα με τον Αβερρόη, δεν υπάρχει σύγκρουση μεταξύ θρησκείας και φιλοσοφίας, αλλά μάλλον πρόκειται για διαφορετικούς δρόμους από τους οποίους φτάνουμε στην ίδια αλήθεια. Πίστευε στην αιωνιότητα του σύμπαντος και ότι η ψυχή αποτελείται από δύο μέρη, την ατομική (που δεν είναι αιώνια) και τη θεία. Όσον αφορά την αλήθεια, υπάρχουν δύο είδη γνώσης της. Η πρώτη είναι η γνώση της αλήθειας της θρησκείας που βασίζεται στην πίστη και ως εκ τούτου δεν μπορεί να ελεγχθεί, ούτε απαιτείται κάποιος να εκπαιδευτεί για να την κατανοήσει. Η δεύτερη γνώση της αλήθειας είναι η φιλοσοφία, η οποία προορίζεται για λίγους τυχερούς που έχουν την πνευματική ικανότητα για να μπορέσουν να την μελετήσουν. Θεωρούσε ότι οι λίγοι και εκλεκτοί μπορούσαν να φιλοσοφούν ενώ οι υπόλοιποι έπρεπε να δέχονται τη διδασκαλία του Κορανίου κατά γράμμα.

Αβερρόης

ΠΕΡΙ ΑΡΜΟΝΙΑΣ ΤΗΣ ΘΡΗΣΚΕΙΑΣ ΜΕ ΤΗΝ ΦΙΛΟΣΟΦΙΑ

Αποσπάσματα

Κεφάλαιο 1. Ο νόμος κάνει τις σπουδές φιλοσοφίας αναγκαίες
(Αν οι Θεολογικές σπουδές του κόσμου είναι Φιλοσοφία, και αν ο Νόμος προστάζει αυτές τις σπουδές, τότε ο νόμος προστάζει την Φιλοσοφία) Λέμε: Αν η αρμοδιότητα της Φιλοσοφίας δεν είναι τίποτε παραπάνω από την μελέτη των υπαρχόντων όντων και των προβληματισμών τους ως ένδειξη καλλιτεχνική, δηλαδή στο μέτρο ότι είναι προϊόντα τέχνης, (γιατί τα όντα υποδεικνύουν τον καλλιτέχνη μέσω της γνώσης τους για την τέχνη, τόσο περισσότερο τέλεια είναι αυτή η γνώση όσο περισσότερο τέλεια η γνώση του καλλιτέχνη), και αν ο Νόμος ενθαρρύνει και παροτρύνει τον προβληματισμό, τότε είναι φανερό πως αυτό που το όνομα δηλώνει (η φιλοσοφία) είναι είτε αναγκαίο είτε προτεινόμενο από τον Νόμο

Κεφάλαιο 2: Η Φιλοσοφία δεν περιέχει τίποτε ενάντιο στο Ισλάμ
(Η αποδεικνυόμενη αλήθεια και η βιβλική αλήθεια δεν έρχονται σε αντίθεση)
Τώρα, εφόσον η θρησκεία είναι αληθινή και οδηγεί στη γνώση της αλήθεια, εμείς, οι Μουσουλμάνοι γνωρίζουμε οριστικά πως η αποδεικνυόμενες μελέτες δεν οδηγούν σε συμπεράσματα που αντιβαίνουν στις Γραφές που μας έχουν δοθεί. Γιατί η αλήθεια δεν αντιτίθεται στην αλήθεια αλλά συμφωνεί μαζί της και την καταμαρτυρεί. [..…]

3: Η φιλοσοφική επεξήγηση των Γραφών δεν πρέπει να διδάσκεται στις μάζες.
Ο Νόμος παρέχεις άλλες μεθόδους για να τους καθοδηγήσει

[….]

Ο κύριος όγκος των έργων που κληροδότησε ο Αβερρόης σε Ανατολή και Δύση είναι τα υπομνήματα που έγραψε στα έργα του Αριστοτέλη. Ο δυτικός κόσμος γνώρισε τον Αριστοτέλη, κυρίως, μέσα από τα σχόλια του Αβερρόη. Ο Θωμάς ο Ακινάτης μελέτησε σε βάθος την αβερροϊκή ερμηνεία και επηρεάστηκε από αυτήν, ενώ στα πρώτα πανεπιστημιακά ιδρύματα της Δύσης, στη Μπολώνια και το Παρίσι, υπήρξε μία πνευματική κίνηση οι οπαδοί της οποίας ονομάστηκαν αβερροϊστές.

Στα Αναλυτικά Σχόλια, ο Αβερρόης παραθέτει ένα μέρος του αριστοτελικού έργου ή μία παράγραφο, μεταφρασμένη στην αραβική γλώσσα, την οποία επεξηγεί σε βάθος και επισημαίνει τα φιλοσοφικά και ιστορικά προβλήματα που προκύπτουν από το κείμενο. Ο σχολιασμός γίνεται φιλολογικά και δογματικά, με τον τρόπο των κορανικών εξηγήσεων.