Κλωντ Μακέι ΑΡΧΙΚΗ ΣΕΛΙΔΑ

Κλωντ Μακέι

Αν πρέπει να πεθάνουμε

Αν πρέπει να πεθάνουμε, ας μην είναι σαν τα γουρούνια
Κυνηγημένο και μαντρωμένοι σε ένα άδοξο σημείο,
Ενώ γύρω μας γαβγίζουν τα τρελά και πεινασμένα σκυλιά,
Να κοροϊδεύουν την καταραμένη μας παρτίδα.
Αν πρέπει να πεθάνουμε, ω, ας πεθάνουμε με ευγένεια,
Για να μην χυθεί το πολύτιμο αίμα μας
Μάταια;
τότε ακόμα και τα τέρατα που αψηφούμε
Θα αναγκαστούν να μας τιμήσουν ακόμη και νεκρούς!
Ω συγγενείς! πρέπει να συναντήσουμε τον κοινό εχθρό!
Αν και αριθμητικά υπερτερούν, ας φανούμε γενναίοι
Και για τα χίλια χτυπήματά τους,
επιστρέψτε ένα χτύπημα θανατηφόρο!
Τι κι αν μπροστά μας βρίσκεται ο ανοιχτός τάφος;
Σαν άντρες θα αντιμετωπίσουμε το δολοφονικό, δειλό κοπάδι,
Πιεσμένοι στον τοίχο, πεθαίνοντας, αλλά και με αντεπίθεση! »

θα επιστρέψω

Θα επιστρέψω και  πάλι. Θα επιστρέψω
Για να γελάσω, να αγαπήσω
και να παρακολουθήσω με μάτια θαυμασμού
Στο χρυσαφένιο  μεσημέρι
τις φωτιές να καίνε στο δάσος,
Να κυματίζει ο σκούρος  μπλε  καπνός
στους ζαφειρένιους ουρανούς.
Θα επιστρέψω για να χαζέψω στα ρυάκια
που βρέχουν τα καφέ μυτερά φύλλα
των λυγισμένων  χόρτων,
Και να συνειδητοποιήσω γιαμια ακόμη φορά
τα χιλιάδες όνειρά μου
Από τα νερά που τρέχουν
υπό τα ορεινά μονοπάτια.
Θα επιστρέψω για να ακούσω
το βιολί και τη φλογέρα
Αγαπημένα  όμορφα κομμάτια  
χωριάτικων χορών
που σαλεύουν τα κρυμμένα βάθη
του γενέθλιου τόπου,
Αδέσποτες μελωδίες,  
αμυδρά  σημαδεμένες στη θύμηση.
Θα επιστρέψω, θα επιστρέψω και πάλι,
Να ξεκουράσω το  μυαλό μου
από πολλά, πολλά χρόνια πόνου.