Νιζαμί Γκαντζαβί

Νιζαμί Γκαντζαβί ΑΡΧΙΚΗ ΣΕΛΙΔΑ
Νιζαμί Γκαντζαβί επιλεγμένοι στίχοι Στίχος στον πατέρα του Όπως και οι πρόγονοί μου, έτσι και ο πατέρας μου Γιουσούφ, γιος του Ζάκι Μουαουτζάντ, αναχώρησε νωρίς από δω. Ωστόσο, τι νόημα έχει να μαλώσεις με το πεπρωμένο; Η μοίρα μίλησε και τα παράπονα πρέπει να αποφευχθούν. Ποιανού όμως δεν πέθανε ο πατέρας; Όταν τον είδα να φεύγει στους πατέρες του, έβγαλα την εικόνα από την καρδιά μου. Ό,τι και να μου έχει συμβεί, πικρό ή γλυκό, το μόνο που έχω να κάνω είναι να προχωρήσω. ‘Layla and Majnun (απόσπασμα) Μια νύχτα ο απελπισμένος Majnun προσευχήθηκε με δάκρυα στα μάτια, «Ω Κύριε μου που με εγκατέλειψες. Γιατί με έκανες "Majnun"; Γιατί με έκανες εραστή της Λέιλα; Μου έφτιαξες ένα μαξιλάρι από άγρια αγκάθια, Με έκανες να περιφέρομαι μέρα νύχτα χωρίς σπίτι. Τι θέλεις από τη φυλάκισή μου; Ω Κύριε μου, άκουσε την παράκλησή μου!» Ο Κύριος απάντησε: «Ω χαμένε άνθρωπε, Με την αγάπη της Λέιλα έχω γεμίσει την καρδιά σου. Η ομορφιά της Λεϊλά που βλέπεις Είναι απλώς μια άλλη αντανάκλαση του εαυτού Μου». Ο θησαυρός του σπιτιού των μυστηρίων(απόσπασμα) Καθώς η πένα άρχισε την πρώτη της κίνηση Παρήγαγε την πρώτη λέξη και σκέψη. Όταν σήκωσαν την αυλαία της ανυπαρξίας, Η πρώτη εκδήλωση ήταν ο λόγος και ο λέξεις. Μέχρι που ο λόγος έδωσε φωνή στην καρδιά, Η ψυχή δεν υπέταξε το ελεύθερο σώμα της στον πηλό. Καθώς η πένα συνέχισε να κινείται, Άνοιξε τα μάτια του κόσμου με τις λέξεις της. Χωρίς λόγο ο κόσμος δεν έχει φωνή, Έχουν ειπωθεί τόσα αλλά η λέξη δεν έχει μειωθεί. Στη γλώσσα της αγάπης, ο λόγος είναι η ψυχή μας, Είμαστε λόγος, αυτά τα ερείπια είναι τα παλάτια μας. [..] Πήγα στην Ταβέρνα χθες το βράδυ, αλλά δεν έγινα δεκτός Μούγκριζα, αλλά κανείς δεν με άκουγε Είτε κανένας από τους πωλητές κρασιού δεν ήταν ξύπνιος Είτε ήμουν ένα τίποτα και κανένας δεν ανοίγει την πόρτα του για ένα τίποτα Όταν είχε περάσει πάνω κάτω η μισή νύχτα Ένας έξυπνος, τέλειος άντρας σήκωσε το κεφάλι του από μια παράγκα κι έδειξε το πρόσωπό του Τον πρόσταξα: «να ανοίξει την πόρτα», μου απάντησε: «φύγε, μη λες βλακείες! Αυτή την ώρα, κανείς δεν ανοίγει πόρτα σε κανέναν Αυτό δεν είναι ένα τζαμί όπου οι πόρτες του είναι ανοιχτές ανά πάσα ώρα Όπου μπορείτε να έρθετε αργά και να προχωρήσετε γρήγορα στην πρώτη σειρά Αυτή είναι η Ταβέρνα των Μάγων και οι ανώτεροι κατοικούν εδώ Υπάρχουν ομορφιές, κερί, κρασί, ζάχαρη, φλάουτο από ζαχαροκάλαμο και τραγούδια Ό, τι θαύματα υπάρχουν, είναι παρόντα εδώ (σε αυτή την ταβέρνα υπάρχουν) Μουσουλμάνοι, Αρμένιοι, Ζωροάστριες, Νεστοριανοί και Εβραίοι Αν αναζητάτε παρέα από όλα όσα βρίσκονται εδώ Πρέπει να γίνετε σκόνη στα πόδια όλων για να φτάσετε στον στόχο σας ( την πνευματική τελειότητα) " Ω Νεζάμι! αν χτυπήσεις το κουδούνι σε αυτήν την πόρτα μέρα και νύχτα Δεν θα βρεις παρά μόνο τον καπνό από την αναμμένη φωτιά

επιλεγμένοι στίχοι

Στίχος στον πατέρα του

Όπως και οι πρόγονοί μου,
έτσι και ο πατέρας μου Γιουσούφ,
γιος του Ζάκι Μουαουτζάντ,
αναχώρησε νωρίς από δω.
Ωστόσο, τι νόημα έχει
να μαλώσεις με το πεπρωμένο;
Η μοίρα μίλησε και τα παράπονα
πρέπει να αποφευχθούν.
Ποιανού όμως δεν πέθανε ο πατέρας;
Όταν τον είδα να φεύγει στους πατέρες του,
έβγαλα την εικόνα από την καρδιά μου.
Ό,τι και να μου έχει συμβεί,
πικρό ή γλυκό, το μόνο που έχω να κάνω
είναι να προχωρήσω.

‘Layla and Majnun (απόσπασμα)

Μια νύχτα ο απελπισμένος Majnun
προσευχήθηκε με δάκρυα στα μάτια,
«Ω Κύριε μου που με εγκατέλειψες.
Γιατί με έκανες "Majnun";
Γιατί με έκανες εραστή της Λέιλα;
Μου έφτιαξες ένα μαξιλάρι από άγρια αγκάθια,
Με έκανες να περιφέρομαι μέρα νύχτα χωρίς σπίτι.
Τι θέλεις από τη φυλάκισή μου;
Ω Κύριε μου, άκουσε την παράκλησή μου!»
Ο Κύριος απάντησε: «Ω χαμένε άνθρωπε,
Με την αγάπη της Λέιλα έχω γεμίσει την καρδιά σου.
Η ομορφιά της Λεϊλά που βλέπεις
Είναι απλώς μια άλλη αντανάκλαση του εαυτού Μου».

Ο θησαυρός του σπιτιού των μυστηρίων(απόσπασμα)

Καθώς η πένα άρχισε την πρώτη της κίνηση
Παρήγαγε την πρώτη λέξη και σκέψη.
Όταν σήκωσαν την αυλαία της ανυπαρξίας,
Η πρώτη εκδήλωση ήταν ο λόγος και ο λέξεις.
Μέχρι που ο λόγος έδωσε φωνή στην καρδιά,
Η ψυχή δεν υπέταξε το ελεύθερο σώμα της στον πηλό.

Καθώς η πένα συνέχισε να κινείται,
Άνοιξε τα μάτια του κόσμου με τις λέξεις της.
Χωρίς λόγο ο κόσμος δεν έχει φωνή,
Έχουν ειπωθεί τόσα αλλά η λέξη δεν έχει μειωθεί.
Στη γλώσσα της αγάπης, ο λόγος είναι η ψυχή μας,
Είμαστε λόγος, αυτά τα ερείπια είναι τα παλάτια μας.

[..]
Πήγα στην Ταβέρνα χθες το βράδυ,
αλλά δεν έγινα δεκτός
Μούγκριζα, αλλά κανείς δεν με άκουγε
Είτε κανένας από τους πωλητές κρασιού
δεν ήταν ξύπνιος
Είτε ήμουν ένα τίποτα και κανένας
δεν ανοίγει την πόρτα του για ένα τίποτα
Όταν είχε περάσει πάνω κάτω η μισή νύχτα
Ένας έξυπνος, τέλειος άντρας
σήκωσε το κεφάλι του από μια παράγκα
κι έδειξε το πρόσωπό του
Τον πρόσταξα: «να ανοίξει την πόρτα»,
μου απάντησε: «φύγε, μη λες βλακείες!
Αυτή την ώρα,
κανείς δεν ανοίγει πόρτα σε κανέναν
Αυτό δεν είναι ένα τζαμί όπου οι πόρτες του
είναι ανοιχτές ανά πάσα ώρα
Όπου μπορείτε να έρθετε αργά και
να προχωρήσετε γρήγορα στην πρώτη σειρά
Αυτή είναι η Ταβέρνα των Μάγων και
οι ανώτεροι κατοικούν εδώ
Υπάρχουν ομορφιές, κερί, κρασί, ζάχαρη,
φλάουτο από ζαχαροκάλαμο και τραγούδια
Ό, τι θαύματα υπάρχουν, είναι παρόντα εδώ
(σε αυτή την ταβέρνα υπάρχουν)
Μουσουλμάνοι, Αρμένιοι, Ζωροάστριες, Νεστοριανοί και Εβραίοι
Αν αναζητάτε παρέα από όλα όσα βρίσκονται εδώ
Πρέπει να γίνετε σκόνη στα πόδια όλων
για να φτάσετε στον στόχο σας ( την πνευματική τελειότητα) "
Ω Νεζάμι! αν χτυπήσεις το κουδούνι σε αυτήν την πόρτα μέρα και νύχτα
Δεν θα βρεις παρά μόνο τον καπνό από την αναμμένη φωτιά