|
Κρίστοφερ Οκίγκμπο
ΑΡΧΙΚΗ ΣΕΛΙΔΑ |
|---|
Κρίστοφερ ΟκίγκμποΕΡΩΤΙΚΟΣ ΧΩΡΙΣΜΟΣΤο φεγγάρι σκάλωσεΑνάμεσα μας Ανάμεσα σε δύο πεύκα Η αγάπη ανέβηκε ψηλά Με το φεγγάρι Έδρεψε τους μοναχικούς μας μίσχους Και τώρα μείναμε δυο σκιές Που η μια την άλλη αγκαλιάζει Μα που φιλάμε μόνο τον αέρα. ΕΛΑ ΒΡΟΝΤΗΤώρα που η θριαμβευτική παρέλασηΈχει χαθεί στην τελευταία γωνία Του δρόμου Θυμηθείτε ω χορευτές! Τον κεραυνό που τάραξε τα σύννεφα Τώρα που το γέλιο Στα δύο σπασμένο Κρέμεται με τρέμουλο στην άκρη Των δοντιών Θυμηθείτε, ω Χορευτές Την αστραπή που έσκισε σύριζα τη γη Η μυρωδιά του αίματος πλανιέται πλέον Πάνω στην γκρίζα ομίχλη του απογεύματος Η θανατική καταδίκη ενεδρεύει Στους θαλάμους μέσα της δύναμης Και το μεγάλο γεγονός προσκολλάται Φοβερό στα κύματα του λεύτερου αέρα Ένα τεράστιο νέφος φωτός Απροσμέτρητο, Μια νύχτα απύθμενων νερών Ένα ατσάλινο όνειρο Απερίγραπτο μονοπάτι σκληρής πέτρας ΣΕΙΡΗΝΑΠέφτοντας αιφνίδια σε φλυαρίαΌπως το πουλί που υφαίνει Τη φωλιά του, Παράμερα καλεσμένος Από κάποια μνήμη ονείρου Μεταξύ ύπνου και ξύπνιου Τοπθετώ ψηλά το κέλυφος Του αυγού μου Σε Σένα Γέννημα του φοινικόδασους Εκεί ψηλά που κρέμονται οι πύργοι Από μπαμπού, Στάζοντας περυσινό κρασί Με μάσκα τίγρης και γυμνό δόρυ Βασίλισσα του υγρού μισόφωτου Έχω κάνει την κάθαρση μου Μετανάστης με πρησμένη μύτη Τράγος πάνω σε φωτιά που με ψήνει |