|
Τζέιμς Ρουμπαντίρι
ΑΡΧΙΚΗ ΣΕΛΙΔΑ |
|---|
Τζέιμς ΡουμπαντίριΜια αφρικανική καταιγίδαΑπό τα δυτικά Σπρώχνει ο άνεμος βιαστικά σύννεφα Περιστρέφονται απότομα Εδώ και εκεί Σαν μάστιγα από ακρίδες Στριφογυρίζοντας, Τινάζοντας στην ουρά τους αντικείμενα Σαν τρελός που ορμά τρέχοντας Ενώ τίποτε δεν κυνηγά. Σύννεφα που εγκυμονούν Καβαλικεύουν αρχοντικά την ράχη τους, Συγκεντρώνονται στους λόφους να κουρνιάσουν Σαν απαίσιες σκοτεινές φτερούγες. Ο αέρας σφυρίζει Και τα δέντρα λυγίζουν Για να τον αφήσουν να περάσει. Στο χωριό Κραυγές χαρούμενων παιδιών, Υψώνονται και φεύγουν Στο βουητό του ανέμου που στροβιλίζεται, Γυναίκες, Με Μωρά κολλημένα στην πλάτη τους Ορμούν τριγύρω Μέσα και έξω Σαν τρελές Ο αέρας σφυρίζει Ενώ τα δέντρα λυγίζουν για να το αφήσουν να περάσει. Τα ρούχα κυματίζουν σαν κουρελιασμένες σημαίες Πετώντας μακριά Αποκαλύπτοντας στήθη να κρέμονται Καθώς οι λάμψεις αναβοσβήνουν εκτυφλωτικές Τρέμουν, βροντούν, σφυρίζουν Μέσα στη μυρωδιά του καπνού Και στο ηχηρό περπάτημα της καταιγίδας. Σκέψεις μετά τη δουλειάΚαθαρό γέλιο από Αφρικάνικα παιδιάΚουδουνίζει δυνατά το απόβραδο: Εδώ γύρω από αυτό το μουχλιασμένο χωριό Το βράδυ πέφτει σαν μανδύας, Τα πάντα ευλογώντας με το σάβανο της ειρήνης. Βαριά από το γραφείο μου περπατάω Στο χωριό μου, Σε αυτό το κυβερνητικό στρατόπεδο από τούβλα, Στη νέα μου εξορία. Σε αυτήν την άλλη αιχμαλωσία Που αν μπορούσα θα απέφευγα. Κουρνιάζω πάνω από ένα χάσμα, ιππεύω μια καταιγίδα που δεν μπορώ να ελέγξω, Και έτσι πρέπει να περάσω ήσυχος Το γέλιο των παιδιών ηχεί δυνατά Φέρνοντας πίσω σε μένα Απλές χαρές που γνώριζα κάποτε. Εκλιπαρώντας για βοήθειαΕνώ τα παιδιά μαςΓίνονται μικρότερα από όπλα, Οι γέροντες γίνονται μεγάλα Λιοντάρια του τσίρκου Μακριά από το σπίτι. Ενώ οι χαίτες γερνούν Στους Ζωολογικούς Κήπους Τώρα οι πατρίδες μας Έχουν γίνει, Αγορές υπολειμμάτων, Τα όπλα είναι πιο ψηλά Από τα παιδιά μας. Στην επαιτεία ενός τσίρκου Που τώρα είναι σπίτι, Το μαστίγιο του θηριοδαμαστή Σπάει τον αέρα με θόρυβο Και κατατρώει μέχρι βαθιά Τις πλάτες της ύπαρξής μας. Τα χέρια τεντώνουν Σε μια προσευχή Της υποταγής Σε μια επαιτεία αβρών Γερόντων Που ακροβατούν σε τεντωμένο σχοινί Διασκεδάζοντας το κοινό Για Συμβουλές Που θα φέρουν στο σπίτι Παιχνίδια θανάτου. |