Βαχάν Τεκεγιάν ΑΡΧΙΚΗ ΣΕΛΙΔΑ

Βαχάν Τεκεγιάν

Βρέχει γιέ μου..


Βρέχει γιε μου...
Το φθινόπωρο είναι βροχερό,
Υγρό σαν τα μάτια μιας φτωχής
ξελογιάστρας αγάπης...
Πήγαινε, κλείσε το παράθυρο
και κλείσε την πόρτα,
Μετά έλα δίπλα μου,
έλα, κάθισε αντίκρυ μου

Σε σιωπή υπέρτατη....
Βρέχει γιε μου.
Βρέχει μερικές φορές
και στην ψυχή σου;
Παγώνει και η καρδιά σου;
και ανατριχιάζεις;
Συλλογιζόμενος τον λαμπερό
και περασμένο ήλιο;
Πίσω από μια κλειστή πλέον
πόρτα του πεπρωμένου;

Μα εσύ κλαις γιε μου...
Στο σκοτάδι, αστραπιαία
Δάκρυα βαριά κυλούν
από τα υγρά, μάτια σου....

Κλάψε, κλάψε, τα δάκρυα της
γρήγορα χαμένης αθωότητας.
Κλάψε χωρίς να το ξέρεις,
καημένε δίχως εμπειρία γιε μου,
Φτωχή λεία της ζωής,
κλάψε για να μεγαλώσεις.

Το όνομα σου

Γιατί δεν μπορώ να γράψω το όνομά σου
σε αυτή τη σελίδα
Και να δηλώσω στον κόσμο
πόσο σε αγάπησα;
Στα κρυφά, ψιθυρίζω
τις δύο συλλαβές,
Και μου φαίνονται σαν
ένα σπάνιο βιβλίο αγάπης…
Γιατί δεν μπορώ να γράψω
το όνομά σου σε αυτή τη σελίδα;