Αδέλα Ζαμούδιο, Γεννημένος άνδρας και άλλα ποιήματα

ΑΡΧΙΚΗ ΣΕΛΙΔΑ
Αδέλα Ζαμούδιο Γεννημένος Άνδρας Είναι τόση δουλειά, πρέπει να ομολογήσεις, η πάλη με την νωθρότητα του συζύγου της, να καθαρίζει το σπίτι του, να χειρίζεται το χάος του! (Ας το φανταστούμε, αν μπορούμε.) Είναι άχρηστος και παχύσαρκος, παραμένει όμως ο αρχηγός του σπιτιού, γιατί είναι άντρας. Αν εκείνη έγραφε έναν στίχο, όλοι θα σκεφτόντουσαν κάποιος άντρας έκανε τη σύνθεση, εκείνη μόνο το αντέγραψε (Ας το φανταστούμε, αν μπορούμε.) Αν όμως δεν είναι ποιητής, γιατί να αποδεχτεί κανείς αυτή την υπόθεση; Γιατί είναι άντρας. Ένα κτήνος ψηφίζει την ημέρα των εκλογών. είναι άντρας και αυτός είναι ο κανόνας. Ωστόσο, λαμπρές γυναίκες δεν έχουν λόγο. (Ας το φανταστούμε, αν μπορούμε.) Μάθετε του να υπογράφει το όνομά του, αυτό είναι όλο. δεν έχει σημασία αν είναι ανόητος, γιατί είναι άντρας. Παίζει, πίνει και στραβομουτσουνιάζει όποτε η τύχη του πάει στραβά, ενώ εκείνη υποφέρει, αγωνίζεται και αμφιβάλλει. (Ας το φανταστούμε, αν μπορούμε.) Ωστόσο, την αποκαλούν «το ασθενές φύλο» εκείνος φημολογείται ότι είναι ο δυνατός, γιατί είναι άντρας! Πρέπει να συγχωρέσει, αν είναι καταραμένη με έναν άντρα που απατά και λέει ψέματα. Και τι γίνεται αν οι ρόλοι αντιστραφούν; (Ας το φανταστούμε, αν μπορούμε.) Μπορεί να τη σκοτώσει στο θυμό του και λέει ότι είναι το θύμα! Που δικαιολογείται, γιατί είναι άντρας! Οι πιο τυχεροί θνητοί, πόσο εμπεριστατωμένο και αληθινό (αν και, αδικαιολόγητο) απολαμβάνεις αδιαμφισβήτητη φήμη! Απλά γεννημένος άντρας ήταν αρκετό για να δημιουργήσεις το όνομά σου. Για πάντα Το να γνωρίζω ότι φεύγεις Με βασανίζει μέρα και νύχτα η καρδιά μου αιμορραγεί σαν μια καταραμένη ψυχή στην κόλαση. Αναχώρησε, αναχώρησε για μακρινές πόλεις συνέχισε να ζεις την άλλη σου ζωή και ξέχνα ό, τι υποφέρω καθώς απολαμβάνεις την ύπαρξη. Μαύρες ομίχλες, ζηλόφθονα σύννεφα σκοταδιού Μαύρισαν το κέντρο της θύελλας, και ο πόνος που ένιωσα ξεσπά σε χείμαρρο δακρύων. Από τη μέρα που σε είδα η ψυχή μου έλαμψε φωτισμένη στα μάτια σου και η καρδιά μου γέμισε από κόκκινα πέταλα. Αν στο στήθος μου μπορούσαν να υπάρχουν λουλούδια αφού αυτή η καρδιά μαραίνεται, θα έφτιαχνα ένα χαλί από πέταλα στο δρόμο όπου περπατάς. Αναχώρησε, αναχώρησε για μακρινές χώρες συνέχισε να ζεις την άλλη σου ζωή και θάβοντας στη λήθη όλα όσα υπήρχαν εδώ. O σύζυγος Διψασμένος στην έρημο της φιλοδοξίας, στην αναζήτηση της αναγνώρισης που έχει περί πολλού, Ένας άνθρωπος στέκεται στο κατώφλι της δόξας. στη γυναίκα του λέει: «Στάσου πίσω και περίμενε εδώ». Και όταν ξαναρχίζει την επίπονη αναζήτησή του, Και το θάρρος του αποτυγχάνει, Και η τύχη τον ρίχνει σε δυσμένεια, «Μείνε δίπλα μου», παρακαλεί τη γυναίκα του, «Γιατί ορκίστηκες, καλώς ή κακώς

Γεννημένος Άνδρας

Είναι τόση δουλειά, πρέπει να ομολογήσεις,
η πάλη με την νωθρότητα του συζύγου της,
να καθαρίζει το σπίτι του, να χειρίζεται το χάος του!
(Ας το φανταστούμε, αν μπορούμε.)
Είναι άχρηστος και παχύσαρκος,
παραμένει όμως ο αρχηγός του σπιτιού,
γιατί είναι άντρας.

Αν εκείνη έγραφε έναν στίχο,
όλοι θα σκεφτόντουσαν
κάποιος άντρας έκανε τη σύνθεση,
εκείνη μόνο το αντέγραψε
(Ας το φανταστούμε, αν μπορούμε.)
Αν όμως δεν είναι ποιητής,
γιατί να αποδεχτεί κανείς αυτή την υπόθεση;
Γιατί είναι άντρας.

Ένα κτήνος ψηφίζει την ημέρα των εκλογών.
είναι άντρας και αυτός είναι ο κανόνας.
Ωστόσο, λαμπρές γυναίκες δεν έχουν λόγο.
(Ας το φανταστούμε, αν μπορούμε.)
Μάθετε του να υπογράφει το όνομά του, αυτό είναι όλο.
δεν έχει σημασία αν είναι ανόητος,
γιατί είναι άντρας.

Παίζει, πίνει και στραβομουτσουνιάζει
όποτε η τύχη του πάει στραβά,
ενώ εκείνη υποφέρει, αγωνίζεται και αμφιβάλλει.
(Ας το φανταστούμε, αν μπορούμε.)
Ωστόσο, την αποκαλούν «το ασθενές φύλο»
εκείνος φημολογείται ότι είναι ο δυνατός,
γιατί είναι άντρας!

Πρέπει να συγχωρέσει, αν είναι καταραμένη
με έναν άντρα που απατά και λέει ψέματα.
Και τι γίνεται αν οι ρόλοι αντιστραφούν;
(Ας το φανταστούμε, αν μπορούμε.)
Μπορεί να τη σκοτώσει στο θυμό του
και λέει ότι είναι το θύμα! Που δικαιολογείται,
γιατί είναι άντρας!

Οι πιο τυχεροί θνητοί,
πόσο εμπεριστατωμένο και αληθινό
(αν και, αδικαιολόγητο)
απολαμβάνεις αδιαμφισβήτητη φήμη!
Απλά γεννημένος άντρας
ήταν αρκετό για να δημιουργήσεις το όνομά σου.

Για πάντα

Το να γνωρίζω ότι φεύγεις
Με βασανίζει μέρα και νύχτα
η καρδιά μου αιμορραγεί
σαν μια καταραμένη ψυχή στην κόλαση.

Αναχώρησε, αναχώρησε για μακρινές πόλεις
συνέχισε να ζεις την άλλη σου ζωή
και ξέχνα ό, τι υποφέρω
καθώς απολαμβάνεις την ύπαρξη.

Μαύρες ομίχλες, ζηλόφθονα σύννεφα σκοταδιού
Μαύρισαν το κέντρο της θύελλας,
και ο πόνος που ένιωσα
ξεσπά σε χείμαρρο δακρύων.

Από τη μέρα που σε είδα
η ψυχή μου έλαμψε
φωτισμένη στα μάτια σου
και η καρδιά μου γέμισε
από κόκκινα πέταλα.

Αν στο στήθος μου
μπορούσαν να υπάρχουν λουλούδια
αφού αυτή η καρδιά μαραίνεται,
θα έφτιαχνα ένα χαλί από πέταλα
στο δρόμο όπου περπατάς.

Αναχώρησε, αναχώρησε για μακρινές χώρες
συνέχισε να ζεις την άλλη σου ζωή
και θάβοντας στη λήθη
όλα όσα υπήρχαν εδώ.

O σύζυγος

Διψασμένος στην έρημο της φιλοδοξίας,
στην αναζήτηση της αναγνώρισης
που έχει περί πολλού,
Ένας άνθρωπος στέκεται στο κατώφλι της δόξας.
στη γυναίκα του λέει: «Στάσου πίσω και περίμενε εδώ».

Και όταν ξαναρχίζει την επίπονη αναζήτησή του,
Και το θάρρος του αποτυγχάνει,
Και η τύχη τον ρίχνει σε δυσμένεια,
«Μείνε δίπλα μου», παρακαλεί τη γυναίκα του,
«Γιατί ορκίστηκες, καλώς ή κακώς