|
Ισαάκ Ασίμωφ ΑΡΧΙΚΗ ΣΕΛΙΔΑ |
|---|
Ισαάκ Ασίμωφ«Εγώ το Ρομπότ»,Απόσπασμα από την ΕισαγωγήΟΙ ΤΡΕΙΣ ΝΟΜΟΙ ΣΥΜΠΕΡΙΦΟΡΑΣ ΤΩΝ ΡΟΜΠΟΤ 1. Δεν επιτρέπεται στο Ρομπότ να βλάπτη τον άνθρωπο ή μέ την αδράνειά του ν' αφήση να πάθη κακό. 2. Το Ρομπότ πρέπει να υπακούη στις διαταγές που λαμβά νει από τον άνθρωπο, εκτός εάν οι διαταγές αυτές έρχον ται σε αντίθεση με τον Πρώτο Νόμο. 3. Το Ρομπότ πρέπει να προστατεύη την ύπαρξή του, εφ' όσον η φροντίδα αυτή δεν συγκρούεται με τον Πρώτο και Δεύτερο Νόμο. Εγχειρίδιον Ρομποτικής 56η έκδοσις 2058 μ.Χ. ΕΙΣΑΓΩΓΗ "Έρριξα μια ματιά στις σημειώσεις μου και πάλι δεν μου - άρεσαν. Είχα ξοδέψει τρεις μέρες στ' Αμερικανικά Ρομπότ και θα ήταν το ίδιο αν είχα μείνει σπίτι μου και είχα συμβουλευτή την Γελουρική Εγκυκλοπαίδεια, Οι σημειώσεις μου έλεγαν ότι η Σούζαν Κάλβιν είχε γεννηθή το 1982. δηλ. ήταν τώρα εβδομήντα πέντε χρονών. "Όλος ο κόσμος ήξερε αυτό. Και κατά σύμπτωση, ή Ανν μος Εταιρεία Ρομπότ και μηχανικών ανθρώπων των Η.Π.Α. ήταν επίσης εβδομήντα πέντε χρονών, εφ' όσον τον χρόνο που γεννήθηκε η Δρ. Κάλβιν ο Λώρενς Ρόμπερτσον, είχε πάρει την πρώτη άδεια ιδρύσεως για την εταιρεία που έγινε τελικά ο πιο παράξενος βιομηχανικός γίγας στην ανθρώπινη ιστορία, και αυτό επίσης ήταν γνωστό σ' όλους. Σε ηλικία 20 χρονών η Σούζαν Κάλβιν φοιτούσε σ' εκείνο το σεμινάριο των Ψυχο - Μαθηματικών στο οποίο ο Δρ. "Αλφρεντ Λάνινγκ των Αμερικανικών Ρομπότ επέδειξε το πρώτο όμιλούν κινούμενο Ρομπότ. Ήταν ένα μεγάλο αδέξιο και άσχημο Ρομπότ που μύριζε μηχανόλαδο και ήταν προωρισμένο για τα ορυχεία που σχεδιαζόνταν να γίνουν στο Ερμή. Αλλά μπορούσε να μιλήση κατανοητά. Η Σούζαν δεν είπε τίποτα στο σεμινάριο αυτό ούτε έλαβε μέρος στην συζήτηση που επακολούθησε. "Ήταν ένα μικρό κορίτσι απλό και άχρωμο που προστάτευε τον εαυτό της από έναν κόσμο του αντιπαθούσε πίσω από μια ανέκφραστη μάσκα και με μια διανοητική υπερτροφία. Αλλά καθώς παρατηρούσε και άκουγε, αισθάνθηκε μέσα της τα πρώτα σκιρτήματα ενός ψυχρού ενθουσιασμού. Πήρε το πτυχίο της από το Πανεπιστήμιον της Κολούμπια το 2003 και έκανε μεταπτυχιακές σπουδές στην κυβερνητική. "Όσα είχαν επιτευχθη στο τομέα των υπολογιστικών μηχανών γύρω στα μέσα του 20ου αιώνος, είχαν ανατραπεί με την εφεύρεση του Ποζιτρονικού εγκεφάλου» από τον Ρόμπερτσον. Τα μίλια των ενισχυτών και των φωτοκυττάρων αντικατεστάθησαν από την πορώδη σφαίρα από πλατινoιρίδιον που είχε περίπου το μέγεος ενός ανθρωπίνου εγκεφάλου. Η Σούζαν έμαθε να υπολογίζη τα σταθερά σημεία που χρειαζόνταν για να προσδιοριστούν οι πιθανές μεταβλητές μέσα στον αποζιτρονικόν έγκέφαλου να χάνη γραφικές κατασκευές κεφάλων. έτσι ώστε να μπορούν và σε δεδομένους ερεθισμούς, προβλεφθούν με ακρίβεια οι αντιδράσεις τους σε δεδομένους υπολογισμούς. Το 2008 έγινε διδάκτωρ και ανέλαβε υπηρεσία στα Αμερικα νικά Ρομπότ ως «Ρομποτοψυχολόγος» για να γίνη τελικά ο πρώτος μεγάλος αντιπρόσωπος μιας νέας επιστήμης, ο Λώρενς Ρόμπερτσον ήταν ακόμη πρόεδρος της εταιρείας, ενώ ο "Αλφρεντ Λάνινγκ είχε γίνει διευθυντής ερευνών. Επί πενήντα χρόνια η Σούζαν παρατηρούσε την κατεύθυνση της ανθρώπινης προόδου ν' αλλάζη και να προχωρή με άλματα... Τώρα η Σούζαν αποχωρούσε από την ενεργό υπηρεσία όσο θα ήταν δυνατό ν' αποχωρήση– Τουλάχιστον θα επέτρεπε σε κάποιον άλλον νά βάλη τ' όνομά του στην πόρτα του γραφείου της. Αυτά ήταν με λίγα λόγια ότι ήξερα. Είχα ένα κατάλογο των δημοσιευμένων έργων της, των διπλωμάτων ευρεσιτεχνίας, που είχαν εκδοθή στο όνομά της, είχα τις λεπτομερείς χρονολογίες των προαγωγών της. Με δύο λόγια είχα την επιστημονική ζωή της σε όλες τις λεπτομέρειες της. 'Αλλ αυτό δεν ήταν εκείνο που ήθελα. Χρειαζόμουν πολλά περισσότερα απ' αυτά για την σειρά των ρεπορτάζ για το διαπλανητικό τύπο. Πολλά περισσότερα. Της το είπα. «Δρ. Κάλβιν» είπα, όσο πιο πειστικά μπορούσα, «στα μάτια του κοινού εσείς και τα Αμερικανικά Ρομπότ είστε ένα και το αυτό. "Η αποχώρησή σας θα σημάνη το τέλος μιας εποχής»... «Θέλεις την προσωπική πλευρά της Ιστορίας;» Δεν μου χαμογέλασε, Δεν νομίζω ότι χαμογελά ποτέ... 'Αλλά τα μάτια της ήταν διαπεραστικά, όχι όμως θυμωμένα. Αισθάνθηκα το βλέμμα της να με διαπερνά και να βγαίνη από το πίσω μέρος του κεφαλιού μου και ήξερα ότι ήμουν σαν διαφανής για αυτήν. Ο καθένας ήταν. Αλλά της είπα «Σωστά». «Η προσωπική πλευρά της Ιστορίας των ρομπότ; Είναι αντιφατικό» «Όχι δόκτωρ, της δικής σας ιστορίας». «Όμως έχουν πει ότι είμαι κι εγώ ένα ρομπότ. Σίγουρα θα σας έχουν πει πως δεν είμαι άνθρωπος». Μου το είχαν πει αλλά δεν ήταν καιρός να το πω. Σηκώθηκε από το κάθισμά της, φαινόταν ασθενική. Την ακολούθησα στο παράθυρο και κοιτάξαμε έξω. Τα γραφεία και τα εργοστάσια των Αμερικανικών Ρομπότ αποτελούσαν μικρή πόλη, οργανωμένη και τακτική. Ξαπλωνόταν μπροστά μας σαν μια εναέρια φωτογραφία. «Όταν ήλθα πρώτη φορά εδώ» μικρό δωμάτιο κτίριο βρισκόταν περίπου τώρα Πυροσβεστικός σταθμός», έδειξε, «Κατεδαφίστηκε γεννηθής. Μοιρα ζόμουν δωμάτιο με τρείς άλλους. Είχα για δικό μου μισό γραφείο. “Όλα τα ρομπότ τα κατασκευάζαμε σε ένα κτίριο. Παραγωγή, τρία την εβδομάδα, και τώρα δες μας». «Πενήντα χρόνια» έκανα την τετριμμένη παρατήρηση, «είναι πολλά». «Όχι όταν τα βλέπεις αναδρομικά», είπε «'Aπορείς πώς εξαφα τόσο γρήγορο αναγύρισε στό γραφείο της χαί κάθισε . Κατά κάποιο τρόπο δεν χρειαζόταν ν' αλλάξη έκφραση για να φανή λυπημένη. «Πόσο χρονών είσαι;» θέλησε να μάθη. «Τριάντα δύο» της είπα. «Τότε δεν θυμάσαι πως ήταν ο κόσμος χωρίς τα ρομπότ. Υπήρχε μια εποχή που η ανθρωπότητα αντιμετώπιζε το σύμπαν μόνη της και χωρίς κανένα φίλο. Τώρα ο άνθρωπος έχει πλάσματα να τον βοηθήσουν πλάσματα πιο δυνατά απ' αυτόν, πιο πιστά, πιο χρήσιμα και απόλυτα αφοσιωμένα σ' αυτόν. Η ανθρωπότητα δεν είναι πια μόνη. Το σκέφτηκες ποτέ το ζήτημα από την άποψη αυτή; «Πολύ φοβάμαι πως όχι, μπορώ να αναφέρω τα λόγια σας;» «Μπορείς. Για σένα ένα ρομπότ είναι ένα ρομπότ, Γρανάζιά, και μέταλλο, ηλεκτρισμός και ποζιτρόνια. Νούς και σίδερο Ανθρώπινο κατασκεύασμα ! Και, εάν είναι ανάγκη, κάτι που ο άνθρωπος μπορεί να καταστρέψη. Αλλά δεν έχεις δουλέψει μαζί τους και έτσι δεν τα ξέρεις. Είναι μια γενιά πιο καθαρή και πιο καλή από μας.» Προσπάθησα να την παρακινήσω ελαφρά με λόγια. «Θα θέλαμε ν άκουσουμε λίγα άπό τα πράγματα που θα μπορούσατε να μας πήτε, να μάθουμε τις απόψεις σας, γύρω απ' τα Ρομπότ», Δέν ήταν ανάγκη να την παρακινήσω. Δεν μέ ακουσε άλλά ακολουθούσε τη σωστή κατεύθυνση. «Θα έπρεπε να το ήξεραν από την αρχή. Τότε πουλούσαμε ρομπότ για να χρησιμοποιηθούν στην Γη, ακόμα και πριν από την εποχή μου. Φυσικά ήταν τότε που τα ρομπότ δεν μιλούσαν. Κατόπιν τα ρομπότ άρχισαν να γίνονται πιο ανθρώπινα και τότε άρχισε η αντίδραση. Οι εργατικές ενώσεις, βέβαια, αντιδρούσαν όπως ήταν φυσικό στο συναγωνισμό των ρομπότ για τις δουλειές που έκαναν οι άνθρωποι και διάφορες θρησκευτικές οργανώσεις είχαν τις έχθρικές προλήψεις τους. Όλα αυτά ήταν βέβαια γελοία και άσκοπα. Και όμως υπήρχαν». "Όλα αυτά τα έγραφα στο μαγνητόφωνο τσέπης που είχα προσπαθούσα να μην αντιληφθή τις κινήσεις των δακτύλων του χεριού μου. Με λίγη εξάσκηση φθάνει κανείς στο σημείο να μπορώ να κάνη ακριβή εγγραφή χωρίς να βγάλη το μικρό μηχάνημα από την τσέπη του. «"Ας πάρουμε την περίπτωση του Ρόμπυ, είπε. «Δεν τον γνώρισα ποτέ. Τον διέλυσαν ένα χρόνο πριν πιάσω δουλειά στην εταιρεία, Ήταν απελπιστικά παληός. Αλλά είδα το μικρό κοριτσάκι στο μουσείο. Σταμάτησε αλλά εγώ δεν είπα τίποτε. Αφησε να βουρκώσουν τα μάτια της και το μυαλό της να ταξιδέψη στο παρελθόν. Είχε τόσα πολλά χρόνια να ξαναθυμηθή. «Άκουσα γι' αυτόν αργότερα και όταν μας αποκαλούσαν βλάσφημους και δημιουργούς δαιμόνων, πάντα τον σκεπτόμουν, 'Ο Ρόμπυ ήταν ένα βουβό Ρομπότ. Δεν μπορούσε να μιλήση. Είχε κατασκευαστή και πουληθή το 1996. Αυτό έγινε πριν από την εποχή της άκρας εξειδικεύσεως και γι' αυτό τον πούλησαν για γκουβερνάντα». «Για τι ;» «Για γκουβερνάντα». |