Κερτ Βόννεγκατ

Κερτ Βόννεγκατ ΑΡΧΙΚΗ ΣΕΛΙΔΑ
Κερτ Βόννεγκατ Σφαγείο νούμερο πέντε Αποσπάσματα από εκδόσεις Κέδρος, 2008 μετάφραση: Φίλιππος Χρυσόπουλος «Ο Μπίλι...ξεκόλλησε ελαφρά από το χρόνο, είδε τη νυχτερινή ταινία στηντηλεόραση ανάποδα, από το τέλος προς την αρχή, ύστερα πάλι από τηναρχή προς το τέλος. Ήταν μια ταινία με θέμα τα αμερικάνικα βομβαρδιστικάκαι τους γενναίους πιλότους τους. Βλέποντας την ταινία από το τέλος προςτην αρχή ο Μπίλι είδε το εξής: Διάτρητα αμερικάνικα αεροπλάνα, τραυματίες και πτώματα πετούσανανάποδα από ένα αεροδρόμιο στην Αγγλία. Πάνω από τη Γαλλία μερικάγερμανικά καταδιωκτικά τους επιτέθηκαν ανάποδα, ρουφώντας σφαίρες καιθραύσματα οβίδων από μερικά από τα αεροπλάνα και τα πληρώματά τους.Έκαναν το ίδιο και σε μερικά αμερικάνικα αεροσκάφη που είχαν συντριβείστο έδαφος, τα οποία πέταξαν ανάποδα και ενώθηκαν με το σχηματισμό. Ο σχηματισμός πέταξε ανάποδα πάνω από μια φλεγόμενη γερμανικήπόλη. Τα βομβαρδιστικά άνοιξαν τις καταπακτές ρίψης δημιουργώντας έναθαυμαστό μαγνητισμό, που έκανε τις φωτιές να συστέλλονται, νασυγκεντρώνονται μέσα σε ατσάλινους κυλίνδρους, σήκωνε τους κυλίνδρουςκαι τους έβαζε μέσα στις καταπακτές των αεροπλάνων. Οι κύλινδροιστοιβάζονταν τακτικά σε ράφια. Οι Γερμανοί είχαν τα δικά τους θαυμαστάμηχανήματα, τα οποία ήταν επιμήκεις ατσάλινοι σωλήνες. Τα χρησιμοποιούσαν για να ρουφούν περισσότερα θραύσματα από ταπληρώματα και τα αεροσκάφη. Όμως υπήρχαν ακόμη μερικοί Αμερικανοίτραυματίες και κάποια από τα βομβαρδιστικά είχαν υποστεί σοβαρέςζημιές. Πάνω από τη Γαλλία όμως τα γερμανικά καταδιωκτικάεμφανίστηκαν πάλι κάνοντας τους πάντες και τα πάντα να φαίνονταιολοκαίνουργια. Όταν τα βομβαρδιστικά επέστρεψαν στη βάση τους, οι ατσάλινοι κύλινδροιβγήκαν από τα ράφια και στάλθηκαν πίσω στις Ηνωμένες Πολιτείες τηςΑμερικής, όπου σε εργοστάσια που λειτουργούσαν μέρα νύχτα, οικύλινδροι αποσυναρμολογούνταν και τα επικίνδυνα περιεχόμενά τουςξεχωρίζονταν σε μέταλλα. Το συγκινητικό ήταν ότι τη δουλειά την έκανανκυρίως γυναίκες. Ύστερα τα μέταλλα στέλνονταν σε ειδικούς σεαπομακρυσμένες περιοχές. Η δουλειά των ειδικών ήταν να τα θάβουν στοέδαφος, να τα κρύβουν έξυπνα, έτσι ώστε να μην ξαναβλάψουν ποτέκανέναν. Οι Αμερικανοί πιλότοι επέστρεψαν τις στολές τους, έγιναν μαθητές λυκείου.Και ο Χίτλερ έγινε μωρό υπέθεσε ο Μπίλι Πίλγκριμ. Αυτό δεν ήταν στηνταινία. Ο Μπίλι έκανε μια εκτίμηση. Όλοι έγιναν μωρά και σύσσωμη ηανθρωπότητα χωρίς εξαιρέσεις έκανε μια βιολογική συνομωσία για ναδημιουργήσει δύο τέλειους ανθρώπους, τον Αδάμ και την Εύα.» [...] Μας έπιασε περιέργεια για την πραγματική Σταυροφορία των Παιδιών, έτσιλοιπόν ο Ο’ Χέαρ συμβουλεύτηκε ένα βιβλίο που είχε τον τίτλο ΑσυνήθειςΔημοφιλείς Αυταπάτες και η Τρέλα του Όχλου, του Τσαρλς Μακέι. Είχεπρωτοεκδοθεί στο Λονδίνο το 1841. Ο Μακέι είχε πολύ κακή γνώμη για όλες τις σταυροφορίες. Η Σταυροφορίατων Παιδιών τού φαινόταν λίγο περισσότερο αποκρουστική από τιςσταυροφορίες των ενηλίκων. Ο Ο’ Χέαρ μού διάβασε δυνατά το παρακάτω,ωραίο απόσπασμα: Η επίσημη ιστορία μάς πληροφορεί ότι οι σταυροφόροι δεν ήταν τίποταπερισσότερο από αμόρφωτοι και βάρβαροι άνθρωποι, ότι το κίνητρό τουςήταν ο υπερβολικός φανατισμός και ότι στο διάβα τους άφηναν μόνο αίμακαι δάκρυα. Ο ρομαντικός μύθος τους, από την άλλη, διευρύνεται λόγω τηςευσέβειας και του ηρωισμού τους, και περιγράφει με λαμπρό καιπαθιασμένο ύφος την αρετή και και τη μεγαλοψυχία τους, την αλησμόνητητιμή που απέκτησαν και τις τεράστιες υπηρεσίες που προσέφεραν στονχριστιανισμό. [...] Τώρα ποιο ήταν το σπουδαίο αποτέλεσμα όλων εκείνων των αγώνων; ΗΕυρώπη ξόδεψε εκατομμύρια από τους θησαυρούς της και το αίμα δύοεκατομμυρίων ψυχών. Και μια χούφτα φιλοπόλεμων ιπποτών διατήρησανστην κατοχή τους την Παλαιστίνη για εκατό περίπου χρόνια! Ο Μακέι μάς πληροφορούσε πως η Σταυροφορία των Παιδιών ξεκίνησε το1213, όταν δυο μοναχοί συνέλαβαν την ιδέα να δημιουργήσουν στρατούςαπό παιδιά στη Γερμανία και στη Γαλλία και να τα πουλήσουν ωςσκλάβους στη Βόρεια Αφρική. Τριάντα χιλιάδες παιδιά κατατάχθηκανεθελοντικά, πιστεύοντας πως θα πήγαιναν στην Παλαιστίνη. Ήταν δίχωςαμφιβολία άνεργα και εγκαταλελειμμένα παιδιά που γενικώς πλημμύριζαντις μεγαλουπόλεις, μεγαλωμένα με φαυλότητα και τόλμη, έγραφε ο Μακέι,και ήταν έτοιμα για όλα. Ο Πάπας Ιννοκέντιος ο Γ´ πίστευε κι εκείνος πως θα πήγαιναν στηνΠαλαιστίνη και συγκινήθηκε. «Αυτά τα παιδιά έχουν ξυπνήσει ενώ εμείςκοιμόμαστε!» είπε. Τα περισσότερα παιδιά τα έστειλαν με πλοία από τη Μασσαλία και περίπουτα μισά από αυτά πνίγηκαν σε ναυάγια. Τα υπόλοιπα μισά έφτασαν στηΒόρεια Αφρική όπου και πουλήθηκαν ως σκλάβοι. Εξαιτίας μιας παρεξήγησης, ορισμένα παιδιά πήγαν στη Γένοβα για νακαταταγούν, όπου εκεί δεν υπήρχαν πλοία μεταφοράς σκλάβων για να ταπεριμένουν. Οι καλοί άνθρωποι της Γένοβας τους έδωσαν τροφή και στέγηκαι τα ρώτησαν ευγενικά τι έκαναν εκεί – έπειτα τους έδωσαν λίγα χρήματακαι πολλές συμβουλές και τα έστειλαν πίσω στα σπίτια τους.

Σφαγείο νούμερο πέντε

Αποσπάσματα από εκδόσεις Κέδρος, 2008
μετάφραση: Φίλιππος Χρυσόπουλος

«Ο Μπίλι...ξεκόλλησε ελαφρά από το χρόνο, είδε τη νυχτερινή ταινία στηντηλεόραση ανάποδα, από το τέλος προς την αρχή, ύστερα πάλι από τηναρχή προς το τέλος. Ήταν μια ταινία με θέμα τα αμερικάνικα βομβαρδιστικάκαι τους γενναίους πιλότους τους. Βλέποντας την ταινία από το τέλος προςτην αρχή ο Μπίλι είδε το εξής:
Διάτρητα αμερικάνικα αεροπλάνα, τραυματίες και πτώματα πετούσανανάποδα από ένα αεροδρόμιο στην Αγγλία. Πάνω από τη Γαλλία μερικάγερμανικά καταδιωκτικά τους επιτέθηκαν ανάποδα, ρουφώντας σφαίρες καιθραύσματα οβίδων από μερικά από τα αεροπλάνα και τα πληρώματά τους.Έκαναν το ίδιο και σε μερικά αμερικάνικα αεροσκάφη που είχαν συντριβείστο έδαφος, τα οποία πέταξαν ανάποδα και ενώθηκαν με το σχηματισμό.
Ο σχηματισμός πέταξε ανάποδα πάνω από μια φλεγόμενη γερμανικήπόλη. Τα βομβαρδιστικά άνοιξαν τις καταπακτές ρίψης δημιουργώντας έναθαυμαστό μαγνητισμό, που έκανε τις φωτιές να συστέλλονται, νασυγκεντρώνονται μέσα σε ατσάλινους κυλίνδρους, σήκωνε τους κυλίνδρουςκαι τους έβαζε μέσα στις καταπακτές των αεροπλάνων. Οι κύλινδροιστοιβάζονταν τακτικά σε ράφια. Οι Γερμανοί είχαν τα δικά τους θαυμαστάμηχανήματα, τα οποία ήταν επιμήκεις ατσάλινοι σωλήνες.
Τα χρησιμοποιούσαν για να ρουφούν περισσότερα θραύσματα από ταπληρώματα και τα αεροσκάφη. Όμως υπήρχαν ακόμη μερικοί Αμερικανοίτραυματίες και κάποια από τα βομβαρδιστικά είχαν υποστεί σοβαρέςζημιές. Πάνω από τη Γαλλία όμως τα γερμανικά καταδιωκτικάεμφανίστηκαν πάλι κάνοντας τους πάντες και τα πάντα να φαίνονταιολοκαίνουργια.

Όταν τα βομβαρδιστικά επέστρεψαν στη βάση τους, οι ατσάλινοι κύλινδροιβγήκαν από τα ράφια και στάλθηκαν πίσω στις Ηνωμένες Πολιτείες τηςΑμερικής, όπου σε εργοστάσια που λειτουργούσαν μέρα νύχτα, οικύλινδροι αποσυναρμολογούνταν και τα επικίνδυνα περιεχόμενά τουςξεχωρίζονταν σε μέταλλα. Το συγκινητικό ήταν ότι τη δουλειά την έκανανκυρίως γυναίκες. Ύστερα τα μέταλλα στέλνονταν σε ειδικούς σεαπομακρυσμένες περιοχές. Η δουλειά των ειδικών ήταν να τα θάβουν στοέδαφος, να τα κρύβουν έξυπνα, έτσι ώστε να μην ξαναβλάψουν ποτέκανέναν.
Οι Αμερικανοί πιλότοι επέστρεψαν τις στολές τους, έγιναν μαθητές λυκείου.Και ο Χίτλερ έγινε μωρό υπέθεσε ο Μπίλι Πίλγκριμ. Αυτό δεν ήταν στηνταινία. Ο Μπίλι έκανε μια εκτίμηση. Όλοι έγιναν μωρά και σύσσωμη ηανθρωπότητα χωρίς εξαιρέσεις έκανε μια βιολογική συνομωσία για ναδημιουργήσει δύο τέλειους ανθρώπους, τον Αδάμ και την Εύα.»

[...]
Μας έπιασε περιέργεια για την πραγματική Σταυροφορία των Παιδιών, έτσιλοιπόν ο Ο’ Χέαρ συμβουλεύτηκε ένα βιβλίο που είχε τον τίτλο ΑσυνήθειςΔημοφιλείς Αυταπάτες και η Τρέλα του Όχλου, του Τσαρλς Μακέι. Είχεπρωτοεκδοθεί στο Λονδίνο το 1841.
Ο Μακέι είχε πολύ κακή γνώμη για όλες τις σταυροφορίες. Η Σταυροφορίατων Παιδιών τού φαινόταν λίγο περισσότερο αποκρουστική από τιςσταυροφορίες των ενηλίκων. Ο Ο’ Χέαρ μού διάβασε δυνατά το παρακάτω,ωραίο απόσπασμα:
Η επίσημη ιστορία μάς πληροφορεί ότι οι σταυροφόροι δεν ήταν τίποταπερισσότερο από αμόρφωτοι και βάρβαροι άνθρωποι, ότι το κίνητρό τουςήταν ο υπερβολικός φανατισμός και ότι στο διάβα τους άφηναν μόνο αίμακαι δάκρυα. Ο ρομαντικός μύθος τους, από την άλλη, διευρύνεται λόγω τηςευσέβειας και του ηρωισμού τους, και περιγράφει με λαμπρό καιπαθιασμένο ύφος την αρετή και και τη μεγαλοψυχία τους, την αλησμόνητητιμή που απέκτησαν και τις τεράστιες υπηρεσίες που προσέφεραν στονχριστιανισμό.

[...]
Τώρα ποιο ήταν το σπουδαίο αποτέλεσμα όλων εκείνων των αγώνων; ΗΕυρώπη ξόδεψε εκατομμύρια από τους θησαυρούς της και το αίμα δύοεκατομμυρίων ψυχών. Και μια χούφτα φιλοπόλεμων ιπποτών διατήρησανστην κατοχή τους την Παλαιστίνη για εκατό περίπου χρόνια!
Ο Μακέι μάς πληροφορούσε πως η Σταυροφορία των Παιδιών ξεκίνησε το1213, όταν δυο μοναχοί συνέλαβαν την ιδέα να δημιουργήσουν στρατούςαπό παιδιά στη Γερμανία και στη Γαλλία και να τα πουλήσουν ωςσκλάβους στη Βόρεια Αφρική. Τριάντα χιλιάδες παιδιά κατατάχθηκανεθελοντικά, πιστεύοντας πως θα πήγαιναν στην Παλαιστίνη. Ήταν δίχωςαμφιβολία άνεργα και εγκαταλελειμμένα παιδιά που γενικώς πλημμύριζαντις μεγαλουπόλεις, μεγαλωμένα με φαυλότητα και τόλμη, έγραφε ο Μακέι,και ήταν έτοιμα για όλα.
Ο Πάπας Ιννοκέντιος ο Γ´ πίστευε κι εκείνος πως θα πήγαιναν στηνΠαλαιστίνη και συγκινήθηκε. «Αυτά τα παιδιά έχουν ξυπνήσει ενώ εμείςκοιμόμαστε!» είπε.
Τα περισσότερα παιδιά τα έστειλαν με πλοία από τη Μασσαλία και περίπουτα μισά από αυτά πνίγηκαν σε ναυάγια. Τα υπόλοιπα μισά έφτασαν στηΒόρεια Αφρική όπου και πουλήθηκαν ως σκλάβοι.
Εξαιτίας μιας παρεξήγησης, ορισμένα παιδιά πήγαν στη Γένοβα για νακαταταγούν, όπου εκεί δεν υπήρχαν πλοία μεταφοράς σκλάβων για να ταπεριμένουν. Οι καλοί άνθρωποι της Γένοβας τους έδωσαν τροφή και στέγηκαι τα ρώτησαν ευγενικά τι έκαναν εκεί – έπειτα τους έδωσαν λίγα χρήματακαι πολλές συμβουλές και τα έστειλαν πίσω στα σπίτια τους.