Βιογραφία
O Καρλ Ορφ (Carl Orff, 1895 – 1982) ήταν Γερμανός συνθέτης και μουσικοπαιδαγωγός, με πλέον γνωστό έργο του, την καντάτα Carmina Burana, (1937) για σολίστες, χορωδίες και μεγάλη ορχήστρα. Ο Καρλ γεννήθηκε το στις 10 Ιουλίου 1895 στο Μόναχο κι ήταν γιος ενός αξιωματικού και μιας πιανίστριας, που του έδωσε και τα πρώτα του ερεθίσματα στη μουσική. Από πέντε ετών έμαθε να παίζει πιάνο, τσέλο και εκκλησιαστικό όργανο, ως μαθητής έπαιζε και τραγουδούσε στη σχολική ορχήστρα, ενώ τραγουδούσε και στην εκκλησιαστική χορωδία. Το 1911 μελοποίησε ποιήματα των Χέλντερλιν και Χάινε και δύο χρόνια μετά ξεκίνησε μουσικές σπουδές στη Βασιλική Ακαδημία Μουσικής του Μονάχου. Παράλληλα με την σύνθεση, ασχολήθηκε με τη μουσικοπαιδαγωγική, δημιουργώντας καινοτόμες μεθόδους τις οποίες υλοποίησε σε σχολή που ίδρυσε μαζί με τη Δωροθέα Γκίντερ το 1924, συνδυάζοντας, σε ένα νέο πρότυπο διδασκαλίας, τη μουσική με την κίνηση, το χορό και τον αυτοσχεδιασμό (μέθοδος Όρφ).
Ο Καρλ Όρφ απασχόλησε το κοινό τόσο με τη μουσική του, όσο και με την πολιτική του στάση, καθώς επέδειξε καιροσκοπισμό κατά την περίοδο του ναζισμού, αποσπώντας την εύνοια του ναζιστικού καθεστώτος. Προσπάθησε συνειδητά να προσαρμόσει τις μουσικοπαιδαγωγικές του ιδέες στο πρόγραμμα της Χιτλερικής νεολαίας, και υπογράμμιζε την αφοσίωσή του στην παραδοσιακή γερμανική μουσική που εκτιμούσαν οι ναζί.Ένα δείγμα της εύνοιας της ναζιστικής ηγεσίας στο πρόσωπό του ήταν η ανάθεση σε εκείνον της σύνθεσης μουσικής για τους Ολυμπιακούς Αγώνες του Βερολίνου το 1936.
Η σύμπλευσή του με τους ναζί οδήγησε μεταπολεμικά στο να μπει ο Όρφ σε μαύρη λίστα και να ανακριθεί από αμερικανική επιτροπή που διερευνούσε ναζιστικά εκλήματα, τελικά, χάρη στη βοήθεια ενός Αμερικανού παλιού μαθητή του, ο οποίος είχε αναλάβει το φάκελό του, γλίτωσε από οποιεσδήποτε συνέπειες, αφού κατηγοριοποιήθηκε ως απλώς «συνοδοιπόρος» χωρίς ευθύνες.
Συνέχισε μεταπολεμικά τη σταδιοδρομία του ως συνθέτης, αλλά και ως ηγετική μορφή μουσικών ιδρυμάτων με αποκορύφωμα την ίδρυση του Ινστιτούτο Όρφ στο Σάλτσμπουργκ της Αυστρίας το 1961. Στους Ολυμπιακούς του Μονάχου το 1972, παρουσίασε ένα από τα τελευταία έργα του για την τελετή έναρξης. Πέθανε στις 29 Μαρτίου 1982 ως ένας από τοςυ σπουδαιότερους γερμανούς συνθέτες της εποχής του.