Βιογραφία
Ο Νικανόρ Αμπελάρντο (Nicanor Santa Ana Abelardo,7 Φεβρουαρίου 1893 – 21 Μαρτίου 1934) ήταν Φιλιππινέζος συνθέτης ένας από τους πιο σημαντικούς και δημοφιλείς κλασικούς συνθέτες των Φιλιππίνων, γνωστός κυρίως για τα λυρικά τραγούδια και τη μουσική δωματίου. Ήταν μεταξύ των συνθετών που έκαναν το Kundiman, μια φιλιππινέζικη μορφή τραγουδιού, σε εκλεπτυσμένο έντεχνο τραγούδι συγκρίσιμο με το δυτικό lieder. Είναι επίσης πρωτοπόρος, φτιάχνοντας τις πρώτες Σονάτες και Κοντσέρτα από Φιλιππινέζο συνθέτη. Ως δάσκαλος, ήταν επικεφαλής του τμήματος σύνθεσης στο ωδείο, διδάσκοντας μεταγενέστερους συνθέτες όπως οι διακεκριμένοι Antonino Buenaventura και Antonio Molina. Γεννήθηκε στο San Miguel de Mayumo, Bulacan, σε μια οικογένεια καλλιτεχνών και μυήθηκε στη μουσική από τον πατέρα του που τον δίδαξε σολφέζ και κιθάρα στα 6. Επέδειξε μεγάλο ταλέντο στην μουσική και γρήγορ έμαθε βιολί και άλλα έγχορδα όργανα. Το 1901 έγραψε την πρώτη του σύνθεση, «Ang Unang Buko» και την αφιέρωσε στη γιαγιά του.
Το 1902, ο θείος, ο ζωγράφος Juan Abelardo, τον πήρε στη Μανίλα για να φοιτήσει σε καλύτερα σχολεία, εκεί ξεκίνησε να μαθαίνει πιάνο και έπιασε δουλειά ως πιανίστας σε βραδινό μαγαζί.
Από το 1908 ξεκίνησε να παίζει πιάνο σε θέατρα και κινηματογράφους. Το 1916 εισήλθε στο νεοϊδρυθέν Ωδείο Μουσικής του Πανεπιστημίου των Φιλιππίνων, κατά τη διάρκεια των σπουδών του, συνέθεσε τη μελωδία του επίσημου ύμνου του πανεπιστημίου. Οι υπεύθυνοι του Ωδείου αναγνώρισαν το ταλέντο του και μέχρι το 1918 διορίστηκε βοηθός εκπαιδευτή στο σολφέζ και την αρμονία. Συνέχισε να διευθύνει κινηματογραφικές ορχήστρες και να παίζει πιάνο σε σαλόνια και καμπαρέ κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου, κατά την οποία έμαθε να πίνει αλκοόλ. Το 1921 έλαβε τελικά το πτυχίο του στις επιστήμες και τη σύνθεση και στη συνέχεια παρακολούθησε ένα μεταπτυχιακό το οποίο τελείωσε τον επόμενο χρόνο. Το 1924 έγινε επικεφαλής του τμήματος σύνθεσης του ωδείου. Τα περισσότερα από τα σημαντικά έργα του τα έγραψε ενώ βρισκόταν στο ωδείο. Το απολυτήριο κομμάτι του, μια Σονάτα για πιάνο σε Σολ μείζονα, ήταν η πρώτη Σονάτα που φτιάχτηκε από Φιλιππινέζο συνθέτη και το μεταπτυχιακό του κομμάτι, το Κοντσέρτο για πιάνο σε ελάσσονα Β, ήταν το πρώτο κονσέρτο Φιλιππινέζου συνθέτη.
Το 1931 έλαβε υποτροφία για να παρακολουθήσει ανώτερες μουσικές σπουδές στο εξωτερικό. Δέχτηκε την προσφορά και γράφτηκε στο Chicago Musical College όπου επηρεάστηκε από τις μουσικές καινοτομίες της Δεύτερης Βιεννέζικης Σχολής, του Χίντεμιθ και άλλων μεταρομαντικών συνθετών της Ευρώπης. Εγκλιματίστηκε με μεγάλη ευκολία στο νέο μουσικό στυλ όπως φαίνεται στη Σονάτα του για βιολί που έγραψε σε 3 εβδομάδες αφότου άρχισε να σπουδάζει εκεί. Η μουσική του έγινε γρήγορα δημοφιλής στο κολέγιο αλλά εκείνος είχε προβλήματα κατάθλιψης και αλκοολισμού και σε ένα χρόνο επέστρεψε στην πατρίδα του χωρίς να πάρει πτυχίο. Συνέχισε τη διδασκαλία του στο Ωδείο στη Μανίλα και συγχρόνως διηύθυνε μια πανσιόν η οποία είχε το παρατσούκλι «Το Μικρό Ωδείο» γιατί δίδασκε τους μαθητές του εκεί τη νύχτα. Ο Αμπελάρντο έπινε πολύ και πέθανε στις 21 Μαρτίου 1934 από καρδιακή ανεπάρκεια. Άφησε πίσω του πολλά κομμάτια ημιτελούς μουσικής, ανάμεσά τους μια συμφωνία και μια όπερα.. Το τελευταίο μεγάλο ολοκληρωμένο έργο του, ήταν το Ρέκβιεμ στη μνήμη του συνθέτη Marcelo Adonay.