Βιογραφία
Ο Ζουακίμ Μαρία Μασάντο ντε Ασσίς (Joaquim Maria Machado de Assis), (1839 — 1908) ήταν συγγραφέας, ποιητής, αρθρογράφος, θεατρικός συγγραφέας και κριτικός λογοτεχνίας, θεωρείται ο σημαντικότερος βραζιλιάνος λογοτέχνης. Τα έργα του άσκησαν μεγάλη επιρροή στην λογοτεχνία της Βραζιλίας.Γεννήθηκε στις 21 Ιουνίου 1839 στο Ρίο ντε Τζανέιρο, τότε πρωτεύουσα της Αυτοκρατορίας της Βραζιλίας. Ο πατέρας του ήταν μπογιατζής και γιος σκλάβων, η μητέρα του πλύστρα σε ένα πλούσιο σπίτι, ο Μασάντο είχε μια αδερφή που πέθανε σε μικρή ηλικία. Φοίτησε σε δημόσιο σχολείο αλλά δεν ήταν καλός μαθητής. Ήταν δέκα χρονών όταν πέθανε η μητέρα του, ο πατέρας του ξαναπαντρεύτηκε και καθώς η μητριά του εργαζόταν στο κυλικείο ενός σχολείου θηλέων, ο Μασάντο παρακολούθησε τα μαθήματα στο σχολείο θηλέων. Σε ηλικία 15 ετών τυπώθηκε το πρώτο του ποίημα και έπιασε εργασία σε μια εφημερίδα, αρχικά ως τυπογράφος, μετά ως επιμελητής κειμένων και αργότερα ως αρθογράφος. Ο Μασάντο είχε ένα πάθος για το θέατρο και έγραψε αρκετά θεατρικά έργα, μέσα σε σύντομο χρονικό διάστημα. Ένας φίλος τού είπε πως τα έργα του αξίζει να διαβάζονται και όχι να παίζονται, έκτοτε ξεκίνησε να γράφει διηγήματα, μυθιστορήματα και ποιήματα χωρίς ωστόσο να καλυτερεύει η οικονομική του θέση, μέχρι που ο αυτοκράτορας Dom Pedro II, τον προσέλαβε ως διευθυντή και εκδότη της εφημερίδας Diário Oficial το 1867 και του έδωσε τον τίτλο του ιππότη. Το 1869 παντρεύτηκε μια Πορτογαλίδα, παρά τις αντιρρήσεις των γονιών της που δεν τον ήθελαν επειδή ήταν μιγάς. Δεν έκαναν παιδιά αλλά έζησαν 35 χρόνια αρμονικής συζυγικής ζωή, σύμφωνα με τα λεγόμενά το.
Μετά το 1875, ο Μασάντο έγραψε πέντε ρομαντικά μυθιστορήματα με μικρή επιτυχία, ώσπου δημοσίευσε το Memórias Póstumas de Brás Cubas (Μετά Θάνατον Απομνημονεύματα του Brás Cubas), με το οποίο αναγνωρίστηκε ως σημαντικός συγγραφέας. Υπήρξε υποστηρικτής της μοναρχίας και του τελευταίου αυτοκράτορα, έτσι αιφνιδιάστηκε όταν η μοναρχία ανατράπηκε στις 15 Νοεμβρίου 1889, τα επόμενα χρόνια έγινε κριτικός απέναντι στη βραζιλιάνικης κοινωνίας ενώ συγχρόνως έγραψε τα καλύτερα μυθιστορήματά του, όπως τα Quincas Borba (Philosopher or Dog?) (1891), Dom Casmurro (1899), Esaú e Jacó (1904) και Memorial de Aires (1908).
Το 1897 ίδρυσε και έγινε ο πρώτος πρόεδρος της Βραζιλιάνικης Ακαδημίας Γραμμάτων ενώ σε όλη του την ζωή μελετούσεκαι έμαθε από μόνος του πολλές γλώσσες (Αγγλικά, Γαλλικά, Γερμανικά, Ελληνικά). Πέθανε στις 29 Σεπτεμβρίου 1908, τέσσερα χρόνια μετά την σύζυγο του, με την οποία είχαν –σύμφωνα με δήλωση του- 35 χρόνια τέλειας συζυγικής ζωής. Το 1941, η Βραζιλιάνικη Ακαδημία Γραμμάτων ίδρυσε προς τιμήν του το Βραβείο Μασάντο ντε Ασσίς, που θεωρείται το σπουδαιότερο λογοτεχνικό βραβείο στην Βραζιλία.