Βιογραφία
Ο Τζορτζ Γκέρσουϊν (George Gershwin 1898 — 1937) υπήρξε ένας από τους σημαντικότερους Αμερικάνους μουσικούς, πιανίστες και συνθέτες. Γεννήθηκε στις 26 Σεπτέμβρη του 1898 στη Νέα Υόρκη από Ρώσους γονείς που είχαν πρόσφατα μεταναστεύσει από την Αγία Πετρούπολη. Ο Τζορτζ δεν ήταν καλός μαθητής και μέχρι τα 12 δεν είχε καμία σχέση με την μουσική. Όταν οι γονείς του αγόρασαν ένα μεταχειρισμένο πιάνο για τον αδερφό του, ο Τζορτζ ξεκίνησε να παίζει . Ύστερα από δύο χρόνια εξάσκησης, τον ανέλαβε και μάλιστα δωρεάν έχοντας αναγνωρίσει το ταλέντο του, ο διάσημος πιανίστας και δάσκαλος πιάνου Τσάρλς Χάμπιτζερ. Απέκτησε γνώσεις κλασσι, κής μουσικής και ξεκίνησε να συνοδεύει τον δάσκαλό του σε κονσέρτα. Σύντομα αναγνωρίστηκε ως ένας από τους πιο ταλαντούχους πιανίστες της Νέας Υόρκης.
Το 1924 παρουσίασε τη μουσική σύνθεση Rhapsody in Blue η οποία συνδυάζει στοιχεία κλασικής μουσικής με επιρροές από την τζαζ και αποτελεί το πιο αναγνωρίσιμο κομμάτι του. Την ίδια χρονιά, σημείωσε την πρώτη του μεγάλη επιτυχία στο Μπρόντγουεϊ με το μιούζικαλ «Lady Be Good». Σ’ αυτό το έργο συνεργάστηκε για πρώτη φορά με τον αδελφό του Άιρα Γκέρσουιν (1896-1983), ο οποίος έγραψε το λιμπρέτο.
Την επόμενη δεκαετία τα δύο αδέλφια θα αποτελέσουν ένα από τα κορυφαία συνθετικά δίδυμα στην ιστορία του Μπρόντγουεϊ. Μαζί δημιούργησαν τα μιούζικαλ «Tip-Toes» (1925), «Oh, Kay!» (1926), «Strike Up the Band» (1927), «Funny Face» (1927), «Girl Crazy (1930), «Of Thee I Sing» (1931).
Το 1935 ολοκλήρωσε την τρίπρακτη όπερα Porgy and Bess η οποία παρουσιάστηκε τον Οκτώβριο στο θέατρο Μπρόντγουεϊ και δέχθηκε σκληρή κριτική. Το θέμα της όπερας ήταν η ζωή των μαύρων της Αμερικής, τραγούδια όπως το Summertime που έχει μείνει κλασσικό, δεν έσωσαν το έργο καθώς το κοινό της εποχής φάνηκε ανέτοιμο για μια παράσταση με πρωταγωνιστές μαύρους.
Η παράσταση δεν κάλυψε τα έξοδα της φέρνοντας στον Γκέρσουιν οικονομικά προβλήματα. Μα τελικά δεν ήταν αυτό το πρόβλημα του.
Στις αρχές του 1937, ο Γκέρσουϊν υπέφερε από έντονους πονοκεφάλους και παρουσίαζε προσωρινή απώλεια μνήμης, σύντομα έχασε πολύ βάρος και δεν μπορούσε να περπατήσει. Στις 9 Ιουλίου του 1937 έπεσε σε κώμα. Οι γιατροί διέγνωσαν όγκο στον εγκέφαλο. Πέθανε μετά από 2 μέρες, στις 11 Ιουλίου μετά από αποτυχημένη εγχείρηση για την απομάκρυνση του όγκου.