Βιογραφία
Ο Τομ Ζομπίμ (Tom Jobim, Αντόνιο Κάρλος Μπραζιλέιρο ντε Αλμέιντα Ζομπίμ το βαφτιστικό του όνομα, 1927 - 1994), ήταν Βραζιλιάνος συνθέτης, μαέστρος, πιανίστας, κιθαρίστας και τραγουδιστής. Θεωρείται ως ο σημαντικότερος εκπρόσωπος της βραζιλιάνικης μουσικής στη διεθνή σκηνή, και ως ένας από τους μουσικούς που έπαιξαν αποφασιστικό ρόλο στην δημιουργία της μπόσα νόβα.
Γεννήθηκε στο Ρίο ντε Τζανέιρο, στις 25 Ιανουαρίου 1927, γιός πλούσιου διπλωμάτη. Στα 2 του χρόνια μετακόμισε με την μητέρα του σε μια παραθαλάσσια κατοικία στην Ιπάνεμα την οποία θα υμνήσει αργότερα σε αρκετά τραγούδια του. Το 1931 πέθανε ο πατέρας του και η μητέρα του ξαναπαντρεύτηκε. Ο πατριός του υποστήριξε την μουσική παιδεία του αγοράζοντάς του και το πρώτο του πιάνο. Διδάχτηκε πιάνο και κιθάρα και από μικρή ηλικία ξεκίνησε να παίζει σε νυχτερινά κλαμπ, τα πρώτα χρόνια της δεκαετίας του 1950, εργάστηκε ως ενορχηστρωτής στο Continental Studio, όπου ηχογράφησε και την πρώτη του σύνθεση, το 1953.
Έγινε γνωστός στη Βραζιλία όταν συνεργάστηκε με τον ποιητή και διπλωμάτη Vinicius de Moraes για να γράψει μουσική για το έργο Orfeu da Conceição (1956) και απέκτησε παγκόσμια φήμη συνεργαζόμενος με τον Αμερικανό σαξοφωνίστα της τζαζ Stan Getz και τον Βραζιλιάνο τραγουδιστή João Gilberto. Τραγούδια του όπως "Garota de Ipanema" (The Girl from Ipanema) και "Corcovado" (Quiet Nights of Quiet Stars) έγιναν τεράστιες επιτυχίες, το «The Girl from Ipanema» κέρδισε και το βραβείο Grammy. Ακολούθησαν πλήθος επιτυχιών ώστε να θεωρηθεί ως ένας από τους σημαντικότερους τραγουδοποιούς του 20ου αιώνα. Κέρδισε ένα βραβείο Lifetime Achievement στα 54α βραβεία Grammy το 2012 ενώ το 2014 εισήχθη μετά θάνατον στο Hall of Fame των Latin Songwriters. Το 2015, το Billboard ονόμασε τον Jobim ως έναν από τους 30 πιο επιδραστικούς Λατίνους καλλιτέχνες όλων των εποχών.
Ο Ζομπίμ έκανε 2 γάμους (1949 και 1986) και είχε 2 παιδιά από τον κάθε γάμο. Από τις αρχές του 1994 είχε προβλήματα με του ουροποιητικό του, υποβλήθηκε σε εγχείρηση στο νοσοκομείο Mount Sinai της Νέας Υόρκης στις 2 Δεκεμβρίου. Στις 8 Δεκεμβρίου 1994, ενώ ανάρρωνε από τη χειρουργική επέμβαση, είχε καρδιακή ανακοπή που προκλήθηκε από πνευμονική εμβολή και δύο ώρες αργότερα, άλλη μια καρδιακή ανακοπή, από την οποία πέθανε.