Βιογραφία
Ο Ξιάν Ξινγκάι (Xian Xinghai ή Sinn Sing Hoi (Κινεζικά: 冼星海, 1905 – 1945) ήταν Κινέζος συνθέτης, από τους πρωτοπόρους στη χώρα του που με επιρροές από την δυτική μουσική επηρέασε πολλούς μεταγενέστερους Κινέζους μουσικούς. Γεννήθηκε στις 13 Ιουνίου του 1905, στο πορτογαλικό εκείνη την εποχή Μακάο το 1905, με τον πατέρα του να έχει πεθάνει προτού την γέννηση του και την μητέρα του να συναντάει μεγάλες δυσκολίες για να καταφέρει να τον μεγαλώσει με πολλές στερήσεις. Στα έξι του μετακόμισαν στην Σιγκαπούρη όπου ο Ξιάν πήγε δημοτικό σχολείο. Εκεί ο δάσκαλός του αναγνώρισε ένα έμφυτο μουσικό ταλέντο και τον έγραψε στη στρατιωτική μπάντα του σχολείου. Ο Xian έλαβε εκπαίδευση τόσο στα μουσικά όργανα όσο και στη μουσική θεωρία.
Το 1924 σπούδασε στο Saint Andrew's School της Σιγκαπούρης και το 1926 εντάχθηκε στο Εθνικό Μουσικό Ινστιτούτο στο Πανεπιστήμιο του Πεκίνου για να σπουδάσει μουσική, το 1928 μπήκε στο Εθνικό Ωδείο Μουσικής της Σαγκάης για να σπουδάσει βιολί και πιάνο. Το 1929 πήγε στο Παρίσι και το 1934 έγινε ο πρώτος Κινέζος φοιτητής που έγινε δεκτός στο Ωδείο του Παρισιού για να σπουδάσει ανώτερη σύνθεση.
Ο Ξιάν επέστρεψε στην Κίνα το 1935 και συγκεκριμένα στην Μανζουρία που βρισκόταν υπό ιαπωνική κατοχή. Χρησιμοποίησε τη μουσική του ως όπλο για να διαμαρτυρηθεί για την κατοχή, έλαβε μέρος σε πατριωτικές δραστηριότητες, κατά την διάρκεια του Σινο-Ιαπωνικού Πολέμου (1937-1945), έγραψε φωνητικά έργα που ενθάρρυναν τους ανθρώπους να πολεμήσουν τους Ιάπωνες εισβολείς.
Ήταν εκείνη την εποχή που συνέθεσε το πιο γνωστό του έργο, την Καντάτα του Κίτρινου Ποταμού. Το 1940, πήγε στη Σοβιετική Ένωση για να συνθέσει τη μουσική μιας ταινίας ντοκιμαντέρ όμως η γερμανική εισβολή στη Σοβιετική Ένωση διέκοψε το έργο του και προσπάθησε να επιστρέψει στην Κίνα όμως έμεινε αποκλεισμένος στο Καζακστάν. Το 1945 αρρώστησε βαριά και στάλθηκε σε νοσοκομεία στη Μόσχα όπου και πέθανε τον Οκτώβριο της ίδιας χρονιάς.
Κατά τη διάρκεια της καριέρας του ο Ξιάν συνέθεσε δύο συμφωνίες, ένα κοντσέρτο για βιολί, τέσσερα χορωδιακά έργα μεγάλης κλίμακας, σχεδόν 300 τραγούδια και μια όπερα. Είναι περισσότερο γνωστός για την Καντάτα του Κίτρινου Ποταμού στην οποία βασίζεται το Κοντσέρτο του Κίτρινου Ποταμού για πιάνο και ορχήστρα.