Βιογραφία
Ο Τζοβάννι Πιερλουίτζι ντα Παλεστρίνα (Giovanni Pierluigi da Palestrina, Φεβρουάριος 1525 ή 1526 - 2 Φεβρουαρίου 1594) ήταν Ιταλός αναγεννησιακός συνθέτης, ένας από τους κυριότερους εκπροσώπους της πολυφωνικής μουσικής ο οποίος συνέδραμε σημαντικά στη διαμόρφωση της δυτικής εκκλησιαστικής μουσικής. Γεννήθηκε στην πόλη Παλεστρίνα και γύρω στο 1537 τον άκουσε ο διευθυντής της χορωδίας του ναού Σάντα Μαρία Ματζόρε στην Ρώμη να διαλαλεί τα προϊόντα της οικογενειακής φάρμας με στεντόρεια φωνή και εντυπωσιασμένος από τη φωνή του, του πρότεινε και ανέλαβε τη μουσική του μόρφωση. Ο Παλεστρίνα αφοσιώθηκε στην μουσικά και το 1544 προσελήφθη ως οργανίστας στο ναό του Αγίου Αγαπητού στην Παλεστρίνα. Σύντομα παντρεύτηκε και ξεκίνησε να διδάσκει και να συνθέτει μουσική. Οι μουσικές του επιδόσεις τράβηξαν την προσοχή και την υποστήριξη του τοπικού επισκόπου, ο οποίος αργότερα έγινε ο Πάπας Ιούλιος ο Γ΄. Δείχνοντας την ευγνωμοσύνη του, ο Παλεστρίνα αργότερα του αφιέρωσε το Πρώτο Βιβλίο Λειτουργιών. Το 1551 εγκατέλειψε τη θέση του στην Παλεστρίνα και επέστρεψε στη Ρώμη, όπου ανέλαβε την προετοιμασία της παιδικής χορωδίας της Καπέλα Τζούλια (Capella Giulia) του Βατικανού και αργότερα, υπό την παρότρυνση του Πάπα Ιουλίου του Γ΄, έγινε πρωτοψάλτης στην Καπέλα Σιξτίνα. Ο τότε καρδινάλιος και μετέπειτα Πάπας Μάρκελλος ο Β΄ υποστήριξε τον νεαρό συνθέτη, και ο Παλεστρίνα τον αντάμειψε –μετά τον θάνατο του- με ένα από τα σημαντικότερα έργα του, το "Λειτουργία του Πάπα Μαρκέλλου" (Missa Papae Marcelli).Tο 1555 προσελήφθη ως μαέστρος της χορωδίας του Αγίου Ιωάννη του Λατερανού και το 1561 ανέλαβε την ίδια θέση στο ναό της Σάντα με καλύτερο μισθό. Στα πλαίσια των αναμορφώσεων και των διαταγμάτων της Συνόδου του Τρέντο (1545 -1563), ο Πάπας Πίος ο Δ΄ ανέθεσε σε επιτροπή καρδιναλίων την βελτίωση της διοίκησης και της διαμόρφωσης της Παπικής Χορωδίας. Έγινε ακρόαση της "Λειτουργίας του Πάπα Μαρκέλλου" παρουσία του Πάπα το 1565 με αποτέλεσμα να δώσει ο πάπας κατευθυντήρια γραμμή για τη χρήση της πολυφωνικής μουσικής στους ιερούς ναούς με συνέπεια την υιοθέτηση της από την εκκλησία.
Ο πάπας Πίος ο Δ΄ δημιούργησε για τον Παλεστρίνα την ειδική θέση του "συνθέτη του Παπικού Παρεκκλησίου" και αύξησε την αμοιβή του. Το 1571 ο Παλεστρίνα κατέλαβε την θέση αρχιμουσικού του Αγίου Πέτρου. Παράλληλα με τα καθήκοντά του στην προετοιμασία της Παπικής χορωδίας, ο Παλεστρίνα δίδασκε μουσική και συνέθετε μουσική κατά παραγγελία πολλών ιταλικών ναών.
Απεβίωσε στη Ρώμη στις 2 Φεβρουαρίου 1594, αφήνοντας τεράστιο όγκο έργου, το οποίο αποτελεί σημείο αναφοράς στην φωνητική αντίστιξη. Μεταξύ άλλων συνέθεσε 105 λειτουργίες, 250 μοτέτα, 45 ύμνους, 33 μεγαλυνάρια, 8 ομάδες "Θρήνων", 9 συνθέσεις για εκκλησιαστικό όργανο.