Παστέρ Λουί

Παστέρ Λουί 1822 έως 1895 (73)

Αποφθέγματα Αποσπάσματα

«Στο πεδίο της παρατήρησης, η τύχη ευνοεί μόνο τον προετοιμασμένο νου.»

Βιογραφία

Ο Λουί Παστέρ (Louis Jean Pasteur, 1822-1895 ) ήταν Γάλλος χημικός που έπαιξε σημαντικό ρόλο στην ανάπτυξη της Μικροβιολογίας, τόσο ώστε να αποκληθεί «Πατέρας της Μικροβιολογίας και της Ανοσολογίας».

Γεννήθηκε στις 27 Δεκεμβρίου του 1822, στο Ντολ της Γαλλίας και μεγάλωσε στην κωμόπολη Αρμπουά, ο πατέρας του ήταν βυρσοδέψης και βετεράνος των Nναπολεόντειων πολέμων. Ως μαθητής, ο Λουί Παστέρ δεν ήταν ιδιαίτερα καλός. Το 1838 βρέθηκε στο Παρίσι, στο Institution Barbet αλλά επέστρεψε στο πατρικό του καθώς οι βαθμοί του ήταν χαμηλοί. Το 1840 θα αποφοιτήσει από το Βασιλικό Κολέγιο της Μπεσανσόν. Το 1841 αποτυγχάνει στις εξετάσεις του για ανώτερη εκπαίδευση αλλά επιμένει και την επόμενη χρονιά πετυχαίνει την εισαγωγή του στο κολέγιο της Ντιζόν από όπου παίρνει πτυχίο στην χημεία. Μετά το πέρας των σπουδών του, έγινε καθηγητής της Φυσικής για ένα μικρό διάστημα στο λύκειο της Ντιζόν (1848) και μετά ανέλαβε καθηγητής της Χημείας στο Πανεπιστήμιο του Στρασβούργου, όπου γνώρισε τη Μαρία Λωράν, κόρη του πρύτανη του πανεπιστημίου, με την οποία παντρεύτηκαν το 1849 και έκαναν 5 παιδιά, από τα οποία, μόνο δύο επέζησαν ως την ενηλικίωσή τους.

Το 1854 έγινε καθηγητής στο Πανεπιστήμιο της Λιλ και ξεκίνησε έρευνα πάνω στην ζύμωση του αλκοόλ. Απέδειξε πως η διαδικασία της ζύμωσης προκαλείται από την ανάπτυξη μικροοργανισμών και εφηύρε μια διαδικασία κατά την οποία ζέσταινε τα υγρά, όπως το γάλα, και σκότωνε όλους τους μικροοργανισμούς που βρισκόταν μέσα σε αυτά. Η διαδικασία αυτή ονομάστηκε παστερίωση. Έχοντας συμπεράνει πως τα μικρόβια μόλυναν ζώα και ανθρώπους, πρότεινε την παρεμπόδιση της εισόδου μικροοργανισμών στο ανθρώπινο σώμα, βοηθώντας τον χειρουργό Ιωσήφ Λίστερ να αναπτύξει αντισηπτικές μεθόδους στην Χειρουργική.

Με τα πειράματά του επιβεβαίωσε τη θεωρία ότι πολλές ασθένειες προκαλούνται από μικρόβια, ανοίγοντας τον δρόμο για τα εμβόλια, υπήρξε ο δημιουργός του πρώτου εμβολίου για την λύσσα. Μόλυνε αρχικά κουνέλια με λύσσα και στην συνέχεια εξασθένησε τον ιό με την αποξήρανση του προσβεβλημένου νευρικού ιστού. Η πρώτη δοκιμή σε άνθρωπο έγινε εξαιρετικά πρόωρα και έκτακτα, για να σώσει την ζωή ενός εννιάχρονου παιδιού από το δάγκωμα σκύλου που είχε λύσσα. Ο Παστέρ τον εμβολίασε ρισκάροντας την θέση του, καθώς δεν ήταν γιατρός. Ο εμβολιασμός, είχε επιτυχία και το παιδί απέφυγε εντελώς την ασθένεια. Μετά από αυτό το γεγονός, η φήμη του Παστέρ διαδόθηκε σε όλο τον κόσμο και άνοιξε τον δρόμο για τα εμβόλια. Στις 14 Νοεμβρίου 1888, ίδρυσε το Ινστιτούτο Παστέρ, το δικού του ερευνητικό κέντρο, στο Παρίσι και έγινε τιμητικά διευθυντής του Ινστιτούτου για όλο το υπόλοιπο της ζωής του.

Από το 1867, ο Λουί Παστέρ είχε υποστεί εγκεφαλικό επεισόδιο και η αριστερή του πλευρά είχε παραλύσει. Πέθανε τελικά στις 28 Σεπτεμβρίου του 1895. Τα οστά του έχουν μεταφερθεί σε μια κρύπτη, κάτω από το Ινστιτούτο Παστέρ.