Βιογραφία
Ο Μπέρτραντ Άρθουρ Γουίλιαμ Ράσελ (Bertrand Arthur William Russell, 18 Μαΐου 1872 – 2 Φεβρουαρίου 1970) ήταν Βρετανός φιλόσοφος, μαθηματικός, λογικός και συγγραφέας. Υπήρξε μία από τις σημαντικές μορφές της φιλοσοφίας του 20ού αιώνα και έγινε γνωστός τόσο για το έργο του στη λογική όσο και για τις παρεμβάσεις του σε πολιτικά και κοινωνικά ζητήματα.Γεννήθηκε στο Τρέλεκ της Ουαλίας, σε οικογένεια με μακρά παρουσία στη βρετανική πολιτική ζωή. Ο παππούς του, λόρδος Τζον Ράσελ, είχε διατελέσει πρωθυπουργός. Η μητέρα και η αδελφή του πέθαναν το 1874 και ο πατέρας του το 1876. Μεγάλωσε στο Πέμπροουκ Λοτζ, κοντά στο Ρίτσμοντ, υπό την επίβλεψη της γιαγιάς του. Στην παιδική του ηλικία ο αδελφός του Φρανκ τού δίδαξε γεωμετρία· ο ίδιος θυμόταν τη γνωριμία του με τα μαθηματικά ως καθοριστική εμπειρία.
Το 1890 εισήχθη στο Τρίνιτι Κόλετζ του Κέιμπριτζ, όπου σπούδασε μαθηματικά και φιλοσοφία. Εκεί άρχισε να ασχολείται συστηματικά με τα θεμέλια των μαθηματικών και της λογικής. Δημοσίευσε τις «Αρχές των Μαθηματικών» το 1903 και, μαζί με τον Άλφρεντ Νορθ Γουάιτχεντ, εργάστηκε στο τρίτομο «Principia Mathematica» (1910–1913), ένα φιλόδοξο έργο που επιχείρησε να θεμελιώσει τα μαθηματικά με λογικές αρχές.
Κατά τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο αντιτάχθηκε στη στρατολόγηση και στη συμμετοχή της Βρετανίας στον πόλεμο. Η αντιπολεμική του δράση είχε συνέπειες στην ακαδημαϊκή του σταδιοδρομία: το 1916 έχασε τη θέση του στο Τρίνιτι Κόλετζ και το 1918 φυλακίστηκε για έξι μήνες εξαιτίας αντιπολεμικού άρθρου. Το 1920 ταξίδεψε στη Ρωσία και στην Κίνα. Αργότερα, μαζί με τη δεύτερη σύζυγό του, Ντόρα Ράσελ, ίδρυσε το 1927 το πειραματικό σχολείο Beacon Hill.
Συνέχισε να γράφει και να διδάσκει για τη φιλοσοφία, την επιστήμη, την πολιτική, τη θρησκεία και την εκπαίδευση. Από το 1938 έως το 1944 εργάστηκε στις Ηνωμένες Πολιτείες. Το 1945 εξέδωσε την «Ιστορία της Δυτικής Φιλοσοφίας», η οποία έγινε ιδιαίτερα δημοφιλής. Το 1950 τιμήθηκε με το Νόμπελ Λογοτεχνίας για τα ποικίλα και σημαντικά γραπτά του, στα οποία υπερασπίστηκε ανθρωπιστικά ιδανικά και την ελευθερία της σκέψης.
Στα μεταπολεμικά χρόνια έγινε μία από τις πιο γνωστές φωνές κατά των πυρηνικών όπλων. Το 1955 συνυπέγραψε με τον Άλμπερτ Αϊνστάιν το Μανιφέστο Ράσελ–Αϊνστάιν, το 1957 συνδέθηκε με την πρώτη διάσκεψη του Πάγκουας και το 1958 έγινε ιδρυτικός πρόεδρος της Εκστρατείας για τον Πυρηνικό Αφοπλισμό. Το 1961, σε ηλικία 89 ετών, συνελήφθη σε αντιπυρηνική διαδήλωση στο Λονδίνο και φυλακίστηκε για μία εβδομάδα. Το 1966 συμμετείχε στην ίδρυση του Διεθνούς Δικαστηρίου Ράσελ, το οποίο εξέτασε καταγγελίες για εγκλήματα πολέμου στο Βιετνάμ.
Παντρεύτηκε τέσσερις φορές και απέκτησε παιδιά. Πέθανε στην Ουαλία στις 2 Φεβρουαρίου 1970, σε ηλικία 97 ετών.