Ροσσίνι Τζοακίνο 1792 έως 1868 (76)

Ο Τζοακίνο Αντόνιο Ροσσίνι (ιταλ. Gioachino Antonio Rossini, 1792 – 1868) ήταν Ιταλός συνθέτης, παγκοσμίως φημισμένος για τις 39 όπερες του, αν και έγραψε επίσης πολλά τραγούδια, μουσική δωματίου και κομμάτια για πιάνο. Έθεσε νέα πρότυπα τόσο για την κωμική όσο και για τη σοβαρή όπερα πριν αποσυρθεί στα 30 του από τη σύνθεση μεγάλης κλίμακας ενώ ήταν στο απόγειο της δημοτικότητάς του.

Γεννήθηκε στις 29 Φεβρουαρίου του 1792 στο Πέζαρο από γονείς μουσικούς (ο πατέρας του ήταν τρομπετίστας, η μητέρα του τραγουδίστρια). Ο Ροσσίνι άρχισε να συνθέτει σε ηλικία 12 ετών και σπούδασε στο μουσικό σχολείο της Μπολόνια. Η πρώτη του όπερα παίχτηκε στη Βενετία το 1810. Την περίοδο 1810–1823 έγραψε 34 όπερες για την ιταλική σκηνή που παίχτηκαν στη Βενετία, το Μιλάνο, τη Φεράρα, τη Νάπολη και σε άλλες ιταλικές πόλεις. Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου παρήγαγε τα πιο δημοφιλή έργα του, συμπεριλαμβανομένων των κωμικών όπερων «Ο κουρέας της Σεβίλλης» και «η Σταχτοπούτα», που απογείωσαν την όπερα μπούφα. Το 1824 υπέγραψε συνεργασία με την Όπερα του Παρισιού και παρήγαγε μεταξύ άλλων μια όπερα για τον εορτασμό της στέψης του Καρόλου Χ και τον “Γουλλιέλμο Τέλλο” το 1829. Στο απόγειο της δόξας του, ο Ροσσίνι σταματάει να γράφει όπερες, θα περιοριστεί στο γράψιμο μουσικής δωματίου και σύντομων κομματιών για ιδιωτικές συναυλίες.

Το 1845 πέθανε η πρώτη σύζυγός του και τον επόμενο χρόνο αντρεύτηκε ξανά. Για μια ακόμη φορά λόγω πολιτικών αναταραχών, ο Ροσσίνι αφήνει τη Μπολόνια και -μετά από ένα διάστημα στη Φλωρεντία- μετοικεί στο Παρίσι το 1855. Εκεί θα ζήσει διοργανώνοντας στην έπαυλή του δεξιώσεις με διάφορες προσωπικότητες από τον χώρο της τέχνης και της λογοτεχνίας και θα επιδοθεί μεταξύ άλλων και στη γαστρονομία δημιουργώντας πολλά πιάτα, όπως τα Tournedos Rossini.

Έχοντας αντιμετωπίσει για χρόνια μια φθίνουσα υγεία, πέθανε στις 13 Νοεμβρίου 1868 από πνευμονία.