Ο Τζαχίτ Σιτκί Ταραντζί ήταν ένας από τους σημαντικούς λυρικούς ποιητές της πρώτης περιόδου της Τουρκικής Δημοκρατίας. Γεννήθηκε στο Ντιγιαρμπακίρ το 1910, με το όνομα Hüseyin Cahit, σε παλιά οικογένεια της πόλης. Μετά τα πρώτα σχολικά του χρόνια στο Ντιγιαρμπακίρ στάλθηκε στην Κωνσταντινούπολη, όπου φοίτησε στο Saint-Joseph και αργότερα στο Λύκειο Γαλατασαράι. Εκεί γνώρισε τον ποιητή Ziya Osman Saba, με τον οποίο διατήρησε στενή φιλία σε όλη του τη ζωή. Σπούδασε για ένα διάστημα πολιτικές και εμπορικές επιστήμες χωρίς να ολοκληρώσει τις σπουδές του. Το 1938 πήγε στο Παρίσι, όπου συνέχισε τις σπουδές του και εργάστηκε για ένα διάστημα στην τουρκική υπηρεσία του Ραδιοφώνου του Παρισιού. Η γερμανική εισβολή στη Γαλλία το 1940 τον ανάγκασε να επιστρέψει στην Τουρκία. Αργότερα εργάστηκε κυρίως ως μεταφραστής σε δημόσιους οργανισμούς και στο Υπουργείο Εργασίας. Επηρεάστηκε έντονα από τη γαλλική ποίηση και ιδιαίτερα από τον Charles Baudelaire. Στα ποιήματά του επανέρχονται η νεότητα, ο έρωτας, η μοναξιά, η χαρά της ζωής, η φθορά του χρόνου και ο θάνατος. Το ποίημα «Τριάντα πέντε χρονών» (Otuz Beş Yaş) τον έκανε ευρύτερα γνωστό. Το 1954 προσβλήθηκε από σοβαρή ασθένεια που του προκάλεσε παράλυση. Μεταφέρθηκε στη Βιέννη για θεραπεία, όπου πέθανε τον Οκτώβριο του 1956.
