Βιογραφία
Ο Αλέξανδρος Υψηλάντης (1792 - 1828) ήταν Έλληνας στρατιωτικός, αρχηγός της Φιλικής Εταιρείας και πολιτικός αρχηγός της Ελληνικής Επανάστασης. Γεννήθηκε στην Κωνσταντινούπολη στις 1 Δεκεμβρίου του 1792 και ήταν γιος του Ηγεμόνα της Μολδοβλαχίας, γόνος εύπορης και ισχυρής Φαναριώτικης οικογένειας. Η καταγωγή της οικογένειας του χρονολογείται από την εποχή που κατέφυγαν οι Κομνηνοί στην Τραπεζούντα το 1655. Στην Πετρούπολη, όπου ακολούθησε τον πατέρα του, φοίτησε στη Σχολή του Σώματος των Βασιλικών Ακολούθων και στη συνέχεια υπηρέτησε στα σώματα της αυτοκρατορικής φρουράς. Διακρίθηκε στους πολέμους κατά του Ναπολέοντα, ενώ στη μάχη της Δρέσδης, στις 27 Αυγούστου 1813, στα 21 του χρόνια, έχασε το δεξί του χέρι.Τον Μάρτιο του 1820 ο Εμμανουήλ Ξάνθος του πρόσφερε την αρχηγία της Φιλικής Εταιρείας, την οποία είχε αρνηθεί ο Καποδίστριας. Ο Υψηλάντης την αποδέχτηκε και ονομάστηκε «Επίτροπος» που κατά την βυζαντινή εθιμοτυπία σήμαινε αντιβασιλέας, νόμιμος διάδοχος του θρόνου της Αυτοκρατορίας της Ρωμανίας. Χωρίς χρονοτριβή ξεκίνησε την οργάνωση του σχεδίου για την έναρξη της Ελληνικής Επανάστασης. Τον Ιούνιο του 1820 εγκαταστάθηκε στη Οδησσό και στις 22 Φεβρουαρίου 1821 πέρασε τον ποταμό Προύθο (παραπόταμο του Δούναβη) με μια δύναμη 200 ανδρών και ύψωσε τη σημαία της Επανάστασης στο Ιάσιο της Μολδοβλαχίας, όπου απαγορευόταν η παραμονή του τουρκικού στρατού. Με επιστολή του στον αυτοκράτορα Αλέξανδρο υπέβαλε την παραίτησή του από το ρωσικό στρατό, ανήγγειλε την Ελληνική Επανάσταση και ζήτησε την βοήθεια του για την απελευθέρωση των Ελλήνων. Κατάφερε να συγκεντρώσει 4000 άνδρες (εκ των οποίων οι 2000 αποτελούσαν ένα επίλεκτο σώμα με το όνομα Ιερός Λόχος) και στις 27 Μαρτίου μπήκε θριαμβευτικά στο Βουκουρέστι.
Στην προκήρυξη του ο Υψηλάντης μιλούσε για βοήθεια από την Κραταιά δύναμη εννοώντας την Ρωσία, ωστόσο ο Τσάρος Αλέξανδρος όχι μόνο δεν στάθηκε στο πλευρό του αλλά αντιθέτως έδωσε την άδεια στα οθωμανικά στρατεύματα να εισέλθουν στη Μολδοβλαχία και να καταστείλουν την εξέγερση. Στις 7 Ιουνίου 1821 ο στρατός του Υψηλάντη καταστράφηκε στη μάχη του Δραγατσανίου. Όσοι στρατιώτες επέζησαν σκορπίστηκαν κι ο ίδιος με τα αδέρφια του υποχώρησε προς τα αυστριακά σύνορα όπου οι αυστριακοί τον παγίδευσαν, τον συνέλαβαν και τον φυλάκισαν στο μεσαιωνικό φρούριο του Μουγκάτς. Εκεί βασανίστηκε άγρια καθώς στην Αυστρία του Μέτερνιχ επικρατούσε μια σκληρή πολιτική κατά των επαναστατών. Αποφυλακίστηκε με την παρέμβαση του Τσάρου στις 24 Νοεμβρίου 1827 ωστόσο η υγεία του είχε κλονιστεί και πέθανε στη Βιέννη δύο μήνες μετά. Πρόλαβε να μάθει για την απελευθέρωση της πατρίδας του, λέγεται πως πέθανε αμέσως μετά που έμαθε αυτό το χαρμόσυνο νέο κι ότι τα τελευταία του λόγια ήταν «Δόξα σοι ο Θεός», και οι πρώτες στροφές από το «Πιστεύω».