Βιογραφία
Ο Ντίνος Χριστιανόπουλος (1931 - 2020) ήταν Έλληνας ποιητής, διηγηματογράφος, μεταφραστής, εκδότης και βιβλιοκριτικός. Γεννήθηκε στις 20 Μαρτίου του 1931 στη Θεσσαλονίκη, η επίσημη εκδοχή τον θέλει γιο προσφύγων από την Κωνσταντινούπολη, υπάρχει κάποιο μυστήριο σχετικά με το ποιος ήταν ο πατέρας του. Το πραγματικό του όνομα ήταν Κωνσταντίνος Δημητριάδης. Την περίοδο της γερμανικής κατοχής η οικογένεια έζησε σε απόλυτη φτώχεια και ο Χριστιανόπουλος κινδύνευσε δύο φορές να πεθάνει από ασιτία. Προσπάθησε να βγάλει κάποια χρήματα πουλώντας στο δρόμο τσιγάρα και παστέλια ώσπου βρήκε ως λύση την εγγραφή του στο κατηχητικό όπου πρόσφεραν καθημερινά ένα πιάτο φαγητό. Με το ψευδώνυμο Το Χριστιανόπουλο εξέδωσε στο παιδικό περιοδικό «Ελληνόπουλο» το πρώτο του ποίημα «Παράπονο ξενιτεμένου». Το 1949 πέρασε στη Φιλοσοφική Σχολή του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης και ξεκίνησε τις σπουδές με την οικονομική βοήθεια ενός θείου του. Έναν χρόνο μετά κυκλοφόρησε σε 300 αντίτυπα και με δικά του έξοδα, την πρώτη του ποιητική συλλογή, την «Εποχή των ισχνών αγελάδων». Η τολμηρότητα της ποίησης του σόκαρε το κατεστημένο, το κατηχητικό καταδίκασε το περιεχόμενο της συλλογής και τον έδιωξε από τους κόλπους του, η αστυνομία κατάσχεσε το βιβλίο με την αιτιολογία ότι αποκαλούσε τους αστυνομικούς «μπασκίνες».Το διάστημα 1955-56 υπηρέτησε τη στρατιωτική του θητεία και με αυτή την ευκαιρία επισκέφτηκε την Αθήνα όπου και έζησε για ένα διάστημα, Μετά την θητεία του διορίστηκε στη Δημοτική Βιβλιοθήκη και το 1962 ίδρυσε τις εκδόσεις της Διαγωνίου, από τις οποίες κυκλοφόρησε την πρώτη του συλλογή διηγημάτων με τίτλο «Η κάτω βόλτα» και μια συγκεντρωτική συλλογή ποιημάτων. Στα διηγήματα, μεταξύ άλλων, συμπεριλαμβάνονταν ένα από τα χαρακτηριστικότερα γκέι ελληνικά διηγήματα («Ο κ. Γαρύφαλλος») και μια καταγγελία για τον θρησκευτικό ρατσισμό («Ο χιλιαστής»)
Το 1965 ο Σαββόπουλος μελοποίησε και τραγούδησε το ποίημά του «Τι να τα κάνω τα τραγούδια σας», την ίδια χρονιά ο Χριστιανόπουλος παραιτήθηκε από τη Δημοτική Βιβλιοθήκη και αφοσιώθηκε στο γράψιμο και στην διεύθυνση των εκδόσεων Διαγώνιος και του περιοδικού Διαγώνιος, στο οποίο θα παρουσιαστεί τις επόμενες δεκαετίες η δουλειά περισσοτέρων από 250 λογοτεχνών. Έχοντας παραδεχτεί ανοιχτά την ομοφυλοφιλία του, ο Χριστιανόπουλος ξεκίνησε να προκαλεί σκάνδαλο με την προσωπική του ζωή που γινόταν όλο και πιο τολμηρή. Συνέχιζε να γράφει ποιήματα –ξεπέρασαν τα 300 στο σύνολό τους- για ανικανοποίητους έρωτες και άνισες κοινωνικές καταστάσεις, ενώ σε κάθε ευκαιρία εξυμνούσε την παλιά Θεσσαλονίκη. Το 1968 εξέδωσε το περιοδικό τέχνης και λογοτεχνίας «Κόσκινο» που θα κυκλοφορούσε σε 12 τεύχη. Το 1974 ίδρυσε τη Μικρή Πινακοθήκη «Διαγώνιος», όπου διοργάνωνε εκθέσεις Θεσσαλονικιών κυρίως ζωγράφων. Τη δεκαετία του '70 επανεξέδωσε ποιητικές συλλογές, πεζά, δοκίμια, μελέτες. Η δικτατορία απείλησε να κλείσει τη Διαγώνιο, αλλά φίλοι του στρατιωτικοί έσπευσαν να τον υποστηρίξουν και το πέτυχαν. Τα ποιήματα του Χριστιανόπουλου άρχισαν να μεταφράζονται σε διάφορες γλώσσες. Το 1977 δημοσίευσε το περίφημο κείμενό του «Εναντίον», μέσω του οποίου καταφερόταν εναντίον των τιμητικών διακρίσεων και των επιχορηγήσεων, εναντίων κάθε ιδεολογίας και κάθε ατομικής φιλοδοξίας.
Τα χρόνια που ακολούθησαν σταδιακά γινόταν όλο και πιο γνωστός στο πανελλήνιο. Το 1988 η Λύρα κυκλοφόρησε τον δίσκο «Ο Ντίνος Χριστιανόπουλος διαβάζει Χριστιανόπουλο». Το 1994 ξεκίνησε σειρά ραδιοφωνικών εκπομπών για την ΕΡΤ3, και το 1995 η Ομάδα Εδάφους, σε σκηνοθεσία και χορογραφία Δημήτρη Παπαϊωάννου, παρουσίασε την παράσταση «Ενός λεπτού σιγή» με τα «Τραγούδια της αμαρτίας», δεκατρία τραγούδια σε στίχους του Χριστιανόπουλου και μουσική του Μάνου Χατζιδάκι.
Τα τελευταία χρόνια η υγεία του Χριστιανόπουλου άρχισε να φθίνει, καθηλώθηκε σε μια αναπηρική καρέκλα και σταδιακά τον κατέβαλε η γεροντική άνοια. Πέθανε τον Αύγουστο του 2020.