Βιογραφία
Ο Ούλβι Έρκιν (Ulvi Cemal Erki (1906 – 15 Σεπτεμβρίου 1972) ήταν Τούρκος συνθέτης, μέλος των συνθετών των αρχών του 20ου αιώνα που έθεσαν την κατεύθυνση της μουσικής στη νεοσύστατη Τουρκική Δημοκρατία ο οποίος διακρίθηκε για τη χρήση της τουρκικής λαϊκής μουσικής σε ένα δυτικό συμφωνικό ύφος.Γεννήθηκε στις 14 Μαρτίου του 1906 στην Κωνσταντινούπολη, ο πατέρας του ήταν ανώτερος δημόσιος υπάλληλος που πέθανε όταν ο Ούλβι ήταν 7 ετών, Η χήρα μητέρα και οι τρεις γιοι της κατέφυγαν στην έπαυλη του πατέρα της, επίσης υψηλόβαθμου αξιωματούχου της παρακμάζουσας Οθωμανικής Αυτοκρατορίας και διανοούμενου. Η μητέρα του ήταν πιανίστρια που αναγνώρισε το ταλέντο του γιου της και τον ενθάρρυνε όσο μπορούσε. Από αυτήν ο Ούλβι πήρε τα πρώτα του μαθήματα πιάνου. Αποφοίτησε από το Γυμνάσιο της Γαλατασαράι και ταυτόχρονα με τις σπουδές του στο Γυμνάσιο, κυνήγησε κάθε ευκαιρία για να γίνει μουσικός.
Η νεοϊδρυθείσα Τουρκική δημοκρατία από τον Ατατούρκ στόχευε να επεκτείνει τον εκσυγχρονισμό και τον εκδυτικισμό σε κάθε πτυχή της ζωής, συμπεριλαμβανομένης της μουσικής και για το σκοπό αυτό, χορηγούνταν υποτροφίες σε προικισμένους νέους φοιτητές σε ευρωπαϊκά ακαδημαϊκά ιδρύματα, Ο Ούλβι ήταν 19 ετών όταν κέρδισε τον διαγωνισμό του Υπουργείου Παιδείας και του απονεμήθηκε υποτροφία για σπουδές μουσικής στο Ωδείο του Παρισιού και την Ecole Normale de Musique, όπου σπούδασε πιάνο και σύνθεση. Με την επιστροφή του στην Τουρκία το 1930, άρχισε να διδάσκει στη Σχολή Μουσικής Αγωγής, εκεί συνάντησε την πιανίστρια σύζυγό του η οποία έγινε η μούσα του και μαζί μοιράστηκαν μια ζωή προσπαθειών να εκπαιδεύσουν νέους μουσικούς και να δημιουργήσουν κοινό πολυφωνικής μουσικής σε όλη την Ανατολία.
Ο Έρκιν συνέθεσε τα πρώτα του έργα ενώ ήταν φοιτητής στο Παρίσι και υπήρξε παραγωγικός συνθέτης καθ’ όλη τη διάρκεια της ζωής του. Εμφανιζόταν ως πιανίστας ή ως διευθυντής ορχήστρας για να ερμηνεύσει τα δικά του έργα ή όπερες. Διηύθυνε επίσης τη Φοιτητική Ορχήστρα του Conservatoire στις περιοδικές συναυλίες της και συνέθεσε τη «Sinfonietta», ένα έργο για να βοηθήσει τους οργανοπαίκτες να ξεπεράσουν ορισμένες ρυθμικές και τροπικές δυσκολίες, ιδιαίτερες στην τουρκική μουσική. Με την αυθεντική ποιότητα, τη ζεστασιά και τη φαινομενική απλότητά της, η μουσική του Έρκιν άσκησε μεγάλη επιρροή στο να διεγείρει τον ενθουσιασμό του τουρκικού κοινού προς την πολυφωνική μουσική.
Ο Έρκιν είχε προβλήματα με την καρδιά του από τα 40 του χρόνια, τελικά έπαθε εγκεφαλικό και πέθανε στα 65 του, στις 15 Σεπτεμβρίου 1972.