Βιογραφία
Ο Ναράγιαν Γκοπάλ (Narayan Gopal Gurubacharya (Νεπαλέζικα: नारायणगोपाल गुरबाचारबाचारबाचार्य) (1939 – 1990), ήταν Νεπαλέζος τραγουδιστής και τραγουδοποιός, ένας από τους πιο διάσημους μουσικούς του 20ου αιώνα στο Νεπάλ, γνωστός ως "Swar Samrat" ( स्वर सम्राट, που σημαίνει: Αυτοκράτορας της Φωνής).
Γεννήθηκε στις 4 Οκτωβρίου 1939 στο Kilagal Tole του Κατμαντού του Νεπάλ σε μια παραδοσιακή οικογένεια Ινδουιστών Νιούαρ και είχε 8 αδέρφια. Απέκτησε στις Ανθρωπιστικές Επιστήμες από το Tri-Chandra College και συνέχισε με σπουδές στην ινδική κλασική μουσική, στο πανεπιστήμιο Maharaja Sayajirao στην Ινδία, ωστόσο επέστρεψε στην πατρίδα του χωρίς να ολοκληρώσει τις σπουδές του. Όσο βρισκόταν στην Καλκουτά της Ινδίας ηχογράφησε τα πρώτα τραγούδια του που ξεκίνησαν να γίνονται γνωστά στο Νεπάλ και την Ινδία. Επιστρέφοντας στην Κατμαντού, ξεκίνησε να τραγουδάει επαγγελματικά και να μελοποιεί στίχους σημαντικών ποιητών της εποχής του, δημιουργώντας τραγούδια που σχετίζονταν με την αγάπη, τη ζωή, την ελπίδα. Στα νεανικά του χρόνια το Νεπάλ είχε απελευθερωθεί από την κυριαρχία της δυναστείας των Ράνα και μέσα σε ένα κλίμα κοινωνικών και πολιτικών αλλαγών, ο Γκοπάλ δημιύργησε και πατριωτικά τραγούδαι που μίλησαν στις ψυχές των νέων.
Συνολικά η καριέρα του διήρκεσε τριάντα χρόνια, κατά τη διάρκεια των οποίων τραγούδησε σε δεκαοκτώ ταινίες και ηχογράφησε περισσότερα από εκατόν πενήντα τραγούδια. Συνήθως τραγουδούσε με την συνοδεία από σιτάρ, αρμόνιο και φλάουτο. Παράλληλα με την μουσική, εργάστηκε στο Rashtriya Naach Ghar (Εθνικό Θέατρο Χορού) όπου έφτασε μέχρι τη θέση του μάνατζερ (hakim). Εργάστηκε επίσης ως συντάκτης ενός μουσικού περιοδικού «Bageena (बागीना)» για τα τρία πρώτα τεύχη του, έγινε διευθύνων σύμβουλος του «Sanskritik Sansthan (Πολιτιστικό Κέντρο)» και υπήρξε αναπληρωτής καθηγητής του πανεπιστημίου Lalit Kala.
Ο Γκοπάλ παντρεύτηκε στα 31 του αλλά δεν έκανε παιδιά. Έπινε και κάπνιζε πολύ και ανέπτυξε προβλήματα υγείας με βασικότερο τον διαβήτη, από τον οποίο πέθανε, στις 5 Δεκεμβρίου 1990, στο νοσοκομείο Bir του Κατμαντού.