Βιογραφία
Ο Βασίλης Δημητρίου (1945 - 2015) ήταν Έλληνας συνθέτης και στιχουργός με περισσότερα από τριακόσια πενήντα τραγούδια και είκοσι οχτώ προσωπικούς δίσκους. Γεννήθηκε στην Αθήνα στις 12 Απριλίου του 1945 και σε μικρή ηλικία έχασε τον πατέρα του. Έπιασε δουλειά ως εμποροϋπάλληλος από την εφηβεία του ενώ συγχρόνως τελείωσε νυχτερινό γυμνάσιο και σπούδασε μουσική στο Ωδείο Αθηνών. Εργάστηκε ως πιανίστας και έγινε ο συνθέτης μεγάλων επιτυχιών όπως: "Βαμμένα κόκκινα μαλλιά", "Το πεπρωμένο", "Πρόβα νυφικού", "Μέσα σ' ένα τανγκό" (σε δικούς του στίχους), "Ω! τι κόσμος μπαμπά" (στίχοι Κώστα Μουρσελά), "Ο κόσμος είναι σαν μπαξές" (στίχοι Μάνου Ελευθερίου), "Πόσο πολύ σ' αγάπησα" (στίχοι Κατίνας Παΐζη), Η μυγδαλιά (στίχοι Νίκου Γκάτσου) και πολλά άλλα.Ο Βασίλης Δημητρίου έγραψε μουσικές για θεατρικές παραστάσεις, μπαλέτο και τηλεοπτικές σειρές, μουσικές και θεατρικές εκπομπές για το ραδιόφωνο και την τηλεόραση.Υπήρξε μέλος του Δ.Σ. της ΕΡΤ από το 2004 έως το 2010, ενώ υπήρξε μέλος του Δ.Σ. του Εθνικού Θεάτρου και του Δ. Σ. του Ελληνικού Φεστιβάλ. Πέθανε στις 28 Απριλίου του 2015.
Όπως ο ίδιος είχε περιγράψει την ζωή του:
Τελειώνοντας το Δημοτικό, εργάζομαι ως εμποροϋπάλληλος, ενώ παράλληλα αρχίζω να πηγαίνω σε νυχτερινό Γυμνάσιο και λίγο αργότερα να σπουδάζω μουσική στο Ελληνικό Ωδείο. Το 1966 σταματώ να εργάζομαι ως υπάλληλος και ξεκινώ την μουσική μου περιπλάνηση. Είναι η εποχή του Νέου Κύματος. Στην μπουάτ ΚΑΤΑΚΟΜΒΗ θα συνοδεύσω στο πιάνο πρωτοεμφανιζόμενους, όπως κι εγώ, νέους τραγουδιστές για να συνεχίσω με την Καίτη Χωματά στην "ΠΑΡΑΓΚΑ" μέχρι την 21η Απριλίου 1967 όπου η "ΠΑΡΑΓΚΑ" θα "κλείσει". Εκείνο τον καιρό τελειώνει η στρατιωτική αναβολή που έχω και υποχρεώνομαι να καταταγώ στο στρατό και να περάσω τον χειρότερο χρόνο της ζωής μου -τουλάχιστον μέχρι τότε…
Το 1968 απολύομαι και αρχίζω το νέο μου οδοιπορικό στην Πλάκα και στις Μπουάτ "ΡΟΥΛΟΤΑ", "ΚΑΤΑΚΟΜΒΗ", "ΤΑΒΑΝΙΑ", "ΛΕΩΝΙΔΑΣ", "ΕΣΠΕΡΙΔΕΣ" κ.α. Θα συναντηθώ και θα συνοδεύσω στο πιάνο όλα τα νέα παιδιά εκείνης της εποχής που ξεκινούν ή συνεχίζουν την καριέρα τους.
Το 1969-70 η τύχη θα το φέρει να γνωριστώ με την Ραλλού Μάνου, αυτή την Κυρία και Ιέρεια του Χορού. Η Ραλλού Μάνου μου δίνει την ευκαιρία να γράψω το χορόδραμα "ΑΣΤΡΑΨΕ Η ΑΝΑΤΟΛΗ". Αυτό το έργο θα είναι η αφορμή να υπογράψω το πρώτο μου συμβόλαιο με τη μεγάλη δισκογραφική εταιρία εκείνης της εποχής, την ΕΜΙΑΛ-COLUMBIA. Μέσα απ' αυτό, θα κάνω την πρώτη μου επιτυχία με τη Δήμητρα Γαλάνη και θα σταματήσω να εργάζομαι ως πιανίστας - εκείνη την εποχή δούλευα στις "ΕΣΠΕΡΙΔΕΣ". Όλα παίρνουν τότε ένα καινούργιο δρόμο, αυτόν (του συνθέτη) που συνεχίζω μέχρι σήμερα».